Η Ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ Ελένη Θεοχάρους, απαντά στους επικριτές της μέσω του προσωπικού της λογαριασμού στο Facebook, αναφορικά με την αντιπαράθεση που αναπτύχθηκε μεταξύ της ίδιας και του Έλληνα ΥΠΕΞ Ευάγγελου Βενιζέλου, λόγω της στάσης που τήρησε η Ελλάδα σε σχέση με την «εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία». Προσθέτει εξάλλου ότι εξακολουθεί να πιστεύει ότι είχε το δικαίωμα να γίνει Επίτροπος.

Αυτούσιο το μήνυμα της Ελένης Θεοχάρους

Αγαπητοί Φίλοι,
Σας ευχαριστώ θερμά για την τεράστια συμπαράσταση και την στήριξη σας. Ο λαός μας αποδεικνύει πως έχει ακόμη αντοχές, δυνάμεις, πατριωτισμό, δεν τον έχει καταβάλει η απόγνωση και δεν γονάτισε.

Ωστόσο, προκειμένου να σας δώσω την άποψη μου για όλα αυτά, σας γράφω αυτό το σημείωμα: Διαβάζοντας τις εφημερίδες και παρακολουθώντας τα ΜΜΕ την τελευταία εβδομάδα, αντιλήφθηκα ότι οι επιθέσεις που δέχομαι δεν προέρχονται από κάποιους που φοβήθηκαν ότι «έπληξα την αγαστή συνεργασία Ελλάδας –Κύπρου», ούτε από ανθρώπους που πιστεύουν στον κύριο Βαγγέλη Βενιζέλο και ενδεχομένως εθίγησαν, ούτε καν από κάποιους που πιστεύουν ακράδαντα ότι η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία έκαναν όλα όσα έπρεπε να κάνουν για να αντιμετωπίσουν την Τουρκία στο Συμβούλιο Σύνδεσης.

Προέρχονται από ανθρώπους που τρέφουν ένα διαχρονικό μίσος εναντίον μου , το οποίο εκδηλώνεται κατά τακτά χρονικά διαστήματα, και κυρίως όταν «νομίσουν πως τους έδωσα αφορμή». Αυτή η εχθρότητα ξεκινάει από το 2004. Είναι προσωπική εμπάθεια και αυτό συνάγεται από την απεγνωσμένη προσπάθεια τους να με πλήξουν σε προσωπικό επίπεδο: 1. Δεν τους αρέσουν οι θέσεις μου στο Κυπριακό, (αλλά κανείς από όσους ρώτησα ποιες είναι οι θέσεις μου που δεν σου αρέσουν , δεν ήταν σε θέση να απαντήσει). 2. Το έκανα για να κερδίσω δημοσιότητα, γιατί είμαι ψευδοπατριώτισσα, γιατί ανέβηκα στο καραβάκι για την Γάζα για να εκλεγώ Ευρωβουλευτής, γιατί ότι κάνω κρύβει μια σκοπιμότητα. 3. Το έκανα γιατί δεν με διόρισαν Επίτροπο, ή γιατί θέλω να γίνω Πρόεδρος του Συναγερμού, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχω απωθημένα απο δεν έγινα Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 2013, μολύνω τον Συναγερμό με τις απόψεις μου , έχω μπάσα φωνή, με στηρίζει ο Λάζαρος Μαύρος και η Χρυσή Αυγή, θέλω να γίνω Εθνάρχης Μακάριος, θέλω να ανακατευθώ σε όσα άθλια κομματικά συμβαίνουν στην Αθήνα και άλλα ανάλογα θλιβερά και αστεία.

Μωρίας εγκώμιον!

Πολλοί των σφοδρών κατηγόρων μου εμφανίζονται ως Συναγερμικοί που καίγονται για λύση του Κυπριακού, ( την οποίαν παρεμποδίζω εγώ), καίγονται για ιδεολογική καθαρότητα του Κόμματος, για την συνοχή του Κόμματος που τα παραβλάπτω. Και ο «απρόσεκτος» Πρόεδρος του ΔΗΣΥ που μ έβαλε υποψήφια, ω τι σφάλμα. Αφού δεν είμαι συναγερμικιά από τα γεννοφάσκια μου, είμαι δεύτερης κατηγορίας και δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ. Ξεχνάνε βέβαια ότι δεν έχουν περάσει ούτε δύο μήνες από τι εκλογές , ξεχνάνε τις συμπεριφορές τους τότε.

Δεν υπάρχει λόγος να απαντήσω σε όλα τούτα. Δεν με απασχολούν οι κομματικές αντιπαλότητες στην Αθήνα, γνωρίζω την ηθική παρακμή που προηγήθηκε στην Αθήνα και στην Λευκωσία όλα τα χρόνια πριν την οικονομική καταστροφή, γνωρίζω ότι δεν επήλθε κάθαρση και τιμωρία των ενόχων.
Δεν υπήρξα συνεργός σε εκείνη την παρακμή.
ΕΚΑΝΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙΑ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ!
Έκανα το καθήκον μου ως Κύπρια Ευρωβουλευτής και θα συνεχίσω να το κάνω με τον ίδιο τρόπο. Στην Ευρωβουλή με έστειλε ο Κυπριακός Λαός και σ αυτόν οφείλω να δίνω λόγο.
Η επιστολή Κασουλίδη προς Άστον με δικαιώνει και επαναλαμβάνω ότι ουδείς ζήτησε να μάθει την δική μου εκδοχή για τα γεγονότα.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είχα το δικαίωμα να γίνω Επίτροπος.
Συνέχεια δεν πρόκειται να δώσω αλλά το ζήτημα δεν μπορεί να ξεχαστεί.