«Είμαστε όλοι Κύπριοι», διαμήνυσε με έμφαση, σε αποκλειστική του συνέντευξη στο Sigmalive, ο λεγόμενος «υπουργός εξωτερικών» στα κατεχόμενα Οζντίλ Ναμί, τηρώντας μια πιο μετριοπαθή στάση, σε σύγκριση με τον τ/κ ηγέτη Ντερβίς Έρογλου. Έδωσε παράλληλα τη δική του εκδοχή για τις εξελίξεις στο κυπριακό. Χαρακτήρισε δε το κοινό ανακοινωθέν ως «ένα ιστορικό έγγραφο το οποίο δεν επιδέχεται ερμηνειών».

Κάλεσε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να «σεβαστεί» τις συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν στο παρελθόν από τους Χριστόφια –Ταλάτ, λέγοντας ότι «ο ίδιος ο ΓΓ του ΟΗΕ διαπίστωσε ότι οι Δημήτρης Χριστόφιας και Μεχμέτ Αλι Ταλάτ  κατάφεραν να πετύχουν σε 18 μήνες, όσα δεν επετεύχθησαν τα προηγούμενα 30 χρόνια».

«Ό,τι έγινε –έγινε», είπε χαρακτηριστικά ο λεγόμενος «υπουργός εξωτερικών» αναφερόμενος στο ιστορικό παρελθόν, προσθέτοντας ότι «πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Τα τελευταία 40 χρόνια δεν πήγαν εντελώς χαμένα. Πολλές σημαντικές παράμετροι δημιουργήθηκαν».

Σε σχέση με την επίσκεψη αμερικανού αντιπροέδρου Μπάιντεν στην Κύπρο, ο κ. Ναμί εξέφρασε την απογοήτευση του διότι, όπως είπε, οι δύο ηγέτες δεν εκμεταλλεύτηκαν επαρκώς την επίσκεψη για να προσπεράσουν κάποια δύσκολα εμπόδια. «Ήταν μια ευκαιρία που έχασαν και οι δύο ηγέτες», είπε.

Ερωτηθείς σχετικά με τις πρόσφατες προπαγανδιστικές δηλώσεις Έρογλου από την Τουρκία και αν αυτές προωθούν το φανατισμό και πλήττουν την εμπιστοσύνη , ο κ. Ναμί απάντησε ότι τέτοιες θέσεις εκφράζονται και από τους δύο ηγέτες. «Πρέπει να αντιληφθούμε ότι, εκτός από το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε, υπάρχει και ένα ευρύτερο κοινό που μας ακούει και που παρακολουθεί τις όποιες δηλώσεις», επεσήμανε.

Αναφέρθηκε επίσης και στη θετική αντίδραση των κατεχομένων όταν εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Νίκος Αναστασιάδης, λέγοντας πως «δεδομένου ότι ήταν υπέρ του σχεδίου ΑΝΑΝ, κάτω από πολύ δύσκολες τότε συνθήκες, κέρδισε την  εκτίμηση της τ/κ πλευράς». Επί τούτου πρόσθεσε πως «ελπίζαμε ότι ένας τέτοιος ηγέτης θα επιδείκνυε κουράγιο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, δεδομένου ότι το ΑΚΕΛ είναι αρκετά υποστηρικτικό στη διαδικασία. Ο Αναστασιάδης θα έπρεπε να νοιώθει πολύ δυνατός με το ΑΚΕΛ δίπλα του, όμως επιμένει να θέτει προς συζήτηση συμφωνημένα θέματα».

Αυτούσια η συνέντευξη

Αρχίζοντας με τα πιο πρόσφατα, σε σχέση με τη σύσταση τεχνικών επιτροπών που θα υποβοηθήσουν την εν εξελίξει διαδικασία. Για ποιο λόγο η τ/κ πλευρά αρνείται τη σύσταση τεχνικής επιτροπής Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Καταρχήν, οι διαπραγματεύσεις άρχισαν την 11η Φεβρουαρίου με ένα πολύ σημαντικό και ιστορικής σημασίας κοινό ανακοινωθέν. Με αυτό το ανακοινωθέν, και οι δυο πλευρές συμφωνήσαμε ότι θα έχουμε μια ενωμένη Κύπρο με μια διεθνή προσωπικότητα, μια κυριαρχία, κοινή υπηκοότητα και πολιτική ισότητα μεταξύ ε/κ -τ/κ. Σε αυτό το ανακοινωθέν έχουμε και μια πρόταση για το χαρακτήρα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, βασισμένης στις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά το ανακοινωθέν, οι δύο ηγέτες πέρασαν στο στάδιο του screening και τώρα, περάσαμε στη δεύτερη φάση, στο στάδιο της ουσίας με μία ολιστική προσέγγιση, όπου όλα τα θέματα είναι στο τραπέζι.

Με βάση το ανακοινωθέν, οτι ηγέτες πρέπει να επικεντρωθούν στον πυρήνα των ζητημάτων, κάτι που σημαίνει ότι υπάρχουν θέματα που έχουν ήδη τακτοποιηθεί. Ο στόχος μας θα έπρεπε να είναι η ενασχόληση με θέματα που δεν έχουν τακτοποιηθεί με επιτυχία. Τα συμφωνηθέντα μπορούν να εντοπιστούν στα έγγραφα των συγκλίσεων μεταξύ των δύο πλευρών μεταξύ Χριστόφια –Ταλάτ και Χριστόφια-Έρογλου. Πρόκειται για κυπριακά έγγραφα. Δεν είναι των Ηνωμένων Εθνών ούτε της ΕΕ. Εμείς ως Κύπριοι τα συμφωνήσαμε. Το κύριο ζήτημα είναι ότι πρέπει να σεβαστούμε όλη της προηγούμενη εργασία. Υπάρχει και η προσπάθεια που έγινε από τα Ηνωμένα Έθνη που πρέπει επίσης να σεβαστούμε, περιλαμβανομένων των σχετικών ψηφισμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Αν δεν σεβαστούμε τα πιο πάνω, τότε οι διαπραγματεύσεις θα αρχίσουν από την αρχή, με νέες ακραίες προτάσεις και θα ξοδέψουμε πολλή χρόνο. Το θέμα της ΕΕ είναι ένα από τα 6 κύρια ζητήματα που συζητήσαμε. Το κεφάλαιο της ΕΕ, ήταν ένα από τα τρία που συμφωνήθηκαν επιτυχώς μεταξύ Χριστόφια-Ταλάτ. Συνεπώς, δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ανάγκη περαιτέρω συμμετοχής της ΕΕ σε ένα διαφορετικό θέμα. Ήδη, εκπρόσωπος της ΕΕ, ο Βαν Νούφελ, βρίσκεται εδώ, έχει γραφείο στη γραμμή κατάπαυσης του πυρός και όποτε παραστεί ανάγκη για να παρέχει συμβουλές για τα θέματα της ΕΕ, είναι διαθέσιμος.

Γιατί ισχυρίζεστε ότι η ε/κ πλευρά προσπαθεί να θέσει εκ νέου συμφωνημένα ζητήματα;

Είναι ένας από τους λόγους ανησυχίας για μας. Νομίζω ότι έχει να κάνει με μια «τακτικιστική» προσέγγιση  και καθυστερεί την εν εξελίξει διαδικασία. Αν τα συμφωνηθέντα δεν σημαίνουν τίποτε και αν συνεχώς ανοίγουμε ξανά τα θέματα για τα οποία επιτυχώς καταλήξαμε, τότε δεν θα υπάρξει ποτέ εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Σε σχέση με τα συμφωνηθέντα, ίσως η ε/κ πλευρά να στοχεύει σε εμβάθυνση ώστε να βεβαιωθεί ότι δεν θα παρουσιαστεί κανένα πρόβλημα στην πορεία.

Με βάση τα συμφωνηθέντα, μας επιτρέπεται να εμβαθύνουμε όσο θέλουμε. Ο κ. Βαν Νούφελ μπορεί να μας συμβουλεύσει. Δεν τον χρειαζόμαστε όμως για να κάτσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων  και να συζητήσουμε τα θέματα που απασχολούν τους κύπριους.

Αναφορικά με το κοινό ανακοινωθέν, δίνεται μια διαφορετική ερμηνεία από τις δύο πλευρές. Αν οι δύο πλευρές δεν εμπιστεύονται η μια τη άλλη, στο αρχικό αυτό στάδιο, πώς θα καλλιεργηθεί η εμπιστοσύνη στην πορεία και εξελικτικά;  

Το κοινό ανακοινωθέν δεν επιδέχεται ερμηνειών. Εκείνοι που δίνουν διαφορετικές ερμηνείες είναι όσοι δεν είναι ευχαριστημένοι με το περιεχόμενο και δεν μοιράζονται το ίδιο όραμα για λύση του κυπριακού.  Το κοινό ανακοινωθέν είναι πολύ- πολύ ξεκάθαρο. Θα έχουμε μια ενωμένη Κύπρο με πολιτική ισότητα, κοινή υπηκοότητα και μια διεθνή κυριαρχία. Το Βέλγιο είναι ομοσπονδιακό κράτος και είναι μέλος της ΕΕ. Έχει μια και μόνο διεθνή προσωπικότητα. Το ίδιο και η Γερμανία. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε αυτές τις χώρες, μπορεί να υπαγορεύει στα συνιστώντα κρατίδια. Νομίζω ότι το ανακοινωθέν είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο και πολύ ξεκάθαρο. Συμβουλεύω τον κόσμο που συναντώ, ακόμα και τους απλούς ανθρώπους, να αναγνώσουν το ιστορικό κοινό ανακοινωθέν.

Είχα μια συζήτηση με κάποιο φίλο, ο οποίος δεν είναι πανεπιστημιακά μορφωμένος, αλλά είναι διαβασμένος. "Απλός άνθρωπος", όπως λέτε και σεις.  Με ρώτησε λοιπόν: «Μήπως οι Ε/κ –Τ/κ πολιτικοί μας κοροϊδεύουν; Εδώ και 40 χρόνια προσπαθούν». (Εκείνοι προσπαθούν). Συνεπώς, αποδίδει ευθύνες στους πολιτικούς ή στην πολιτική ελίτ.

Φυσικά είναι οι πολίτες που εκλέγουν τους πολιτικούς. Συνεπώς υπάρχει μια αλληλεπίδραση. Από εκεί και πέρα, τα παιδιά πάντα πληρώνουν για τα λάθη των παλαιότερων. Και σήμερα, φυσικά πληρώνουμε για τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν.  Σε αυτή τη φάση όμως δεν υπάρχει λόγος επίρριψης ευθυνών σε κανέναν. Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε "ποιος έχει την περισσότερη ευθύνη". Ο Γλαύκος Κληρίδης στο βιβλίο του, το οποίο διάβασα με τεράστιο ενδιαφέρον, «Η Κατάθεση μου», έγραψε ότι στο παρελθόν και οι δύο κοινότητες έκαναν λάθη. Πρέπει να κοιτάξουμε το μέλλον και όχι να λέμε φταίνε οι τ/κ, φταίνε οι ε/κ, φταίνε οι αμερικανοί. Είμαστε μορφωμένοι άνθρωποι, γνωρίζουμε τον κόσμο, είμαστε ευρωπαίοι. Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη. Αξίζουμε πολύ περισσότερα από αυτά. Η πρόθεση για λύση του κυπριακού προβλήματος  είναι τεράστια. Όμως, αντί να επιρρίπτουμε ευθύνες σε ανθρώπους, πρέπει να τους ενθαρρύνουμε. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνουμε τους ηγέτες, τον επιχειρηματικό κόσμο, αλλά ακόμα και τους ίδιους τους εαυτούς μας. Πρέπει να ρωτήσουμε τον εαυτό μας και τα ΜΜΕ, αυτό που κάνουμε καθημερινά βοηθά στην αλληλοκατανόηση των κοινοτήτων ή φανατίζουν τον κόσμο;

Μιλήσατε για μόρφωση. Νομίζετε ότι  ήταν κάτι που εξέλιπε στο παρελθόν και ως εκ τούτου, οι δύο κοινότητες έζησαν τα γνωστά γεγονότα;

Φυσικά. Πρέπει να υπάρξει κατανόηση του παρελθόντος ώστε να αποφευχθεί η επανάληψη των ίδιων λαθών στο μέλλον. Όμως αυτό δεν πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση. Δεν μπορούμε να περιμένουμε από όλους να κάνουν την ίδια ανάλυση των γεγονότων του παρελθόντος για να προχωρήσουμε. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες και προσεγγίσεις. Ό,τι έγινε –έγινε. Τώρα όμως έχουμε μια συγκεκριμένη κατάσταση, βρίσκονται διαπραγματεύσεις σε εξέλιξη, τα τελευταία 40 χρόνια. Πολλή δουλεία έχει γίνει. Τα τελευταία 40 χρόνια δεν πήγαν εντελώς χαμένα. Πολλές σημαντικές παράμετροι δημιουργήθηκαν. Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να δούμε πώς επιτυγχάνεται μια ενωμένη Κύπρος. Πρέπει να κάνουμε σωστή χρήση όσων καταφέραμε τα προηγούμενα χρόνια, να μάθουμε από τα λάθη και να επικεντρωθούμε στα θέματα που εκκρεμούν και να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία.

Εκφράσατε τη θέση ότι οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό δεν βρίσκονται σε καλό σημείο και υπάρχει ακόμα και απαισιόδοξη εικόνα.

Ο λόγος για τον οποίο εξέφρασα την απογοήτευση μου είναι πολύ ξεκάθαρος: Έχουμε ένα πολύ ξεκάθαρο κοινό ανακοινωθέν, το οποίο αποκαλώ ιστορικό. Μετά το ανακοινωθέν είχαμε θετική αντίδραση από όλους. Από τον επιχειρηματικό κόσμο, τις θρησκευτικές οργανώσεις -και από τις δύο πλευρές- που υποστήριξαν τους ηγέτες, αλλά είχαμε και διεθνή στήριξη. Τεράστια στήριξη. Ως εκ τούτου, ήλπιζα -βασιζόμενος σε αυτό- ότι νέες συμφωνίες θα προέκυπταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Όμως, παρήλθαν 4 μήνες και δεν προέκυψε ούτε μια νέα συμφωνία. Ούτε καν επιβεβαιώθηκε κάποια παλαιότερη συμφωνία. Η ε/κ ηγεσία βάζει στ τραπέζι των διαπραγματεύσεων θέσεις, οι οποίες είναι εντελώς αντίθετες με συμφωνίες που επιτεύθηκαν στο παρελθόν. Οι ε/κ ηγέτες αρνούνται να χρησιμοποιήσουν εποικοδομητικά τα συμφωνηθέντα.

Γιατί συμβαίνει αυτό το οποίο διατείνεστε;

Πρέπει να ρωτήσεις του ίδιους, όμως είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στη διαπραγματευτική διαδικασία.

Αναφέρατε επίσης, σε δηλώσεις σας, ότι η επίσκεψη του αντιπροέδρου Μπάιντεν στην Κύπρο, δεν παρήγαγε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τι περιμένατε να γίνει και δεν έγινε;

Περίμενα ότι θα χρησιμοποιούσαμε την επίσκεψη Μπάιντεν για να δώσουμε ώθηση στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων και να υπάρξουν περισσότερες συμφωνίες, σε σχέση με το πώς προχωρούμε μπροστά. Η επίσκεψη Μπάιντεν απλώς μετέφερε κάποια μηνύματα καλής θέλησης. Για αυτό πιστεύω ότι ήταν μια ευκαιρία που έχασαν και οι δύο ηγέτες. Τέτοιες επισκέψεις πρέπει να χρησιμοποιούνται και από τους δύο ηγέτες ώστε να προσπεραστούν κάποια δύσκολα εμπόδια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Παρόλα αυτά, κατέληξε με μια έκφραση στήριξης και τίποτε περισσότερο.

Οι πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις του Ν. Έρογλου, από την Τουρκία,  νομίζετε ότι βοηθούν τη διαδικασία; Ο λόγος του φαίνεται διχαστικός. Μήπως αυτό αποτελεί μια από τις αιτίες της έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κοινοτήτων;

Οι ηγέτες όταν προβαίνουν σε δηλώσεις, απευθύνονται στο κοινό. Αυτό που έχει σημασία είναι ο τρόπος συμπεριφοράς μας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Τι προσκομίζουμε. Δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε αυτό. Κάποιες δηλώσεις του κ. Αναστασιάδη προκαλούν αντιδράσεις εδώ. Όπως, για παράδειγμα, όταν μεταβαίνει στην ΕΕ  για να ασκήσει πίεση στην Τουρκία και στους τ/κ σε σχέση με την Αμμόχωστο ή στην εμπλοκή της ΕΕ. Συνεπώς, ρωτάμε την ίδια ερώτηση. Γιατί ζητά από τους ξένους να μας πιέσουν εμάς ή την Τουρκία, αντί να προσπαθήσει να μας πείσει σε προσωπικό επίπεδο. Καταλαβαίνω όταν με ρωτάς γιατί ο Έρογλου το κάνει αυτό. Όμως και οι δύο ηγέτες το κάνουν αυτό και δεν μπορεί να αποφευχθεί.

Κάποιοι άνθρωποι αρέσκονται σε αυτές τις δηλώσεις και εναπόκειται στους δύο ηγέτες να βρουν τις ισορροπίες. Όμως συμφωνώ ότι οι δύο ηγέτες πρέπει να σκέφτονται συνεχώς ότι πρέπει  να ακούν ο ένας τον άλλον και ο ένας να αντιλαμβάνεται τα ζητήματα της άλλης κοινότητας. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι εκτός από το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε, υπάρχει και ένα ευρύτερο κοινό που μας ακούει και που παρακολουθεί τις δηλώσεις. Πρέπει να μην ξεχνάμε το μήνυμα του ΓΓ του ΟΗΕ ότι πρέπει να απεγκλωβιστούμε από τα παιχνίδια αλληλεπίρριψης ευθυνών. Και αυτό το μήνυμα το λαμβάνω σοβαρά υπόψιν.

Υπάρχει μια καχυποψία στην ε/κ πλευρά αναφορικά με τις επισκέψεις των τ/κ πολιτικών στο εξωτερικό.

Αν η ε/κ πλευρά είναι καχύποπτη και αυτό δεν θεωρείται «προβληματικό», γιατί ενοχλούνται από τις επαφές των τ/κ; Μπορούμε να πούμε στον κ. Κασουλίδη να μην επισκέπτεται ξένες χώρες και να ενημερώνει για το κυπριακό;

Ναι, όμως ο κ. Κασουλίδης αντιπροσωπεύει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι τ/κ πολιτικοί αντιπροσωπεύουν ένα κράτος που δεν αναγνωρίζεται από κανέναν, πλην της Τουρκίας.

Καταλήγουμε πάλι στο θέμα της αναγνώρισης και δεν υπάρχει απάντηση για αυτό το θέμα. Όταν επισκέπτομαι το εξωτερικό, πάω ως ο εκλεγμένος εκπρόσωπος των τ/κ. Η προσπάθεια παρεμπόδισης των τ/κ πολιτικών να έχουν πρόσβαση στον υπόλοιπο κόσμο, προκαλεί θυμό στους τ/κ. Οι ε/κ χρησιμοποιούν την Κυπριακή Δημοκρατία για να έχουν πρόσβαση στον υπόλοιπο κόσμο και εμποδίζουν μια κοινότητα που είπε ΝΑΙ στο σχέδιο ΑΝΑΝ το 2004. Μιλάμε όλοι για μια Ενωμένη Κύπρο στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος. Όταν επισκεπτόμαστε το εξωτερικό, ζητούμε στήριξη για μια ενωμένη Κύπρο. Τίποτε παραπάνω. Από την άλλη, νομίζω ότι πρέπει να το εντείνουμε αυτό, όσοι εργαζόμαστε για την ειρήνη.

Όταν εξελέγη ο Νίκος Αναστασιάδης στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η τ/κ πλευρά καλωσόρισε το γεγονός  και χαρακτήρισε την εκλογή του ως θετική εξέλιξη. Συνεχίζετε να πιστεύετε το ίδιο;

Είχαμε τις ίδιες προσδοκίες με εκείνες που είχαμε όταν εξελέγη ο κ. Χριστόφιας. Οι Χριστόφιας –Ταλάτ πέτυχαν ιστορικές συγκλίσεις. Υπάρχει καταγεγραμμένη δήλωση του ΓΓ των ΗΕ, ο οποίος είπε ότι αυτά που πέτυχαν οι Χριστόφιας-Ταλάτ σε 18 μήνες είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που επιτεύχθηκαν τα προηγούμενα 30 χρόνια. Πρέπει να παραδεχτώ ότι όταν ο κ. Αναστασιάδης εξελέγη, πιστέψαμε στην ελεύθερη βούληση της ε/κ πλευράς και δεδομένου ότι ήταν υπέρ του σχεδίου ΑΝΑΝ, κάτω από πολύ δύσκολες τότε συνθήκες, κέρδισε την  εκτίμηση της τ/κ πλευράς. Ελπίζαμε ότι ένας τέτοιος ηγέτης θα επιδείκνυε κουράγιο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και  θα είχαμε μια γρήγορη διαδικασία, δεδομένου ότι το ΑΚΕΛ είναι αρκετά υποστηρικτικό στη διαδικασία. Ο Αναστασιάδης θα έπρεπε να νοιώθει πολύ δυνατός με το ΑΚΕΛ δίπλα του. Επιμένει όμως σε εμπλοκή της ΕΕ σαν μέλος στη διαδικασία, γνωρίζοντας ότι, επειδή η Ελλάδα και η ε/κ πλευρά είναι μέλη της ΕΕ, δεν μπορούμε να δεχτούμε την ΕΕ ως αμερόληπτο μέλος της διαδικασίας.

Ναι, όμως αντικειμενικά, η ε/κ πλευρά δεν εμπλέκει την Ελλάδα τόσο έντονα στο κυπριακό πρόβλημα, όπως κάνει η τ/κ πλευρά με την Τουρκία.

Ναι, όμως η Τουρκία δεν είναι μέλος της ΕΕ. Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι. Όταν ο Αναστασιάδης προσπαθεί να εμπλέξει την ΕΕ, θέτει την τ/κ πλευρά σε θέση άμυνας. Άλλο σημείο για το οποίο είμαστε απογοητευμένοι από τον Νίκο Αναστασιάδη είναι ότι, αντί να επικεντρωθεί στο πυρήνα των προβλημάτων, φαίνεται να δίνει προτεραιότητα στην Αμμόχωστο ή στα ΜΟΕ.

Δεν πιστεύετε στα ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης);

Πιστεύω στα ΜΟΕ, όμως υπάρχουν πολλά άλλα που μπορούν να γίνουν στην αρχή, πλην της Αμμοχώστου, όπως η διδασκαλία ελληνικών και τούρκικων στα σχολεία, ένωση των τηλεπικοινωνιών κλπ.

Είστε υπέρ της διδασκαλίας ελληνικών και τουρκικών αντίστοιχα;

Αν αυτό θεωρηθεί ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τότε έχει την απόλυτη υποστήριξη μου. Υπάρχουν μικρά πράγματα που μπορεί να γίνουν και να έχουν άμεση επίδραση στις ζωές μας. Ο Αναστασιάδης είναι επικεντρωμένος μόνο στην Αμμόχωστο.

Ίσως να είναι οικονομικοί οι λόγοι της επιμονής στην Αμμόχωστο;

Ακόμα και αυτό να συμβαίνει, θα χρειαστούν τουλάχιστον 2-3 χρόνια. Εμείς δεν θέλουμε να ολοκληρώσουμε τις διαπραγματεύσεις σε χρόνια αλλά σε μήνες. Πρέπει να επικεντρωθούμε στα άλυτα προβλήματα όπως το περιουσιακό -εδαφικό και ασφάλεια. Αν η ε/κ πλευρά συμφωνεί ότι σε θέματα διακυβέρνησης, ΕΕ και οικονομίας έχουμε κάνει πολλά και ότι οι συγκλίσεις είναι σεβαστές, οι λεπτομέρειες μπορούν να γεφυρωθούν με το να επικεντρωθούμε πάνω τους. Τότε θα μπορέσουμε εύκολα να περάσουμε στο επόμενο στάδιο, όπου η κύρια συζήτηση θα αφορά περιουσιακό, εδαφικό και όταν φθάσουμε στο θέμα της ασφάλειας, που είναι το τελευταίο στάδιο, θα καλέσουμε τις εγγυήτριες δυνάμεις  και αυτό το θέμα θα τακτοποιηθεί.  Αν γίνουν όλα αυτά, θα υπάρξει λύση το αμέσως επόμενο διάστημα και όχι τα επόμενα χρόνια.

Οι ε/κ δεν δέχονται τις εγγυήτριες δυνάμεις για ευνόητους λόγους. Γιατί επιμένετε;

Έχετε δίκαιο. Είναι μια πολύ σημαντική ερώτηση, παρόλα αυτά, πρόκειται για μια ερώτηση την οποία δεν είμαι σε θέση να σχολιάσω επειδή δεν έχει συζητηθεί ακόμη σε επίπεδο ηγετών. Την τελευταία φορά που συζητήθηκε ήταν κατά την περίοδο του σχεδίου ΑΝΑΝ.  Όμως έχετε δίκαιο, βλέποντας σήμερα το παρελθόν, φαίνονται όλα άσπρο-μαύρο. Αν όμως καταφέρουμε να φθάσουμε στο τελικό στάδιο της ασφάλειας, αυτό θα σημαίνει ότι ξεπεράσαμε όλα τα προβλήματα. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι για τους τ/κ το θέμα των εγγυήσεων είναι "must".

Ναι, αλλά δεν πρέπει να νοιώθουν ασφάλεια και οι ε/κ;

Οι άνθρωποι θα χρειαστούν χρόνο για να ζήσουν σε ένα ομοσπονδιακό κράτος. Οι τ/κ, λόγω ιστορικών εμπειριών, νιώθουν ότι η μόνη που τους στηρίζει είναι η Τουρκία.

Υπάρχει έξαρση του εθνικισμού ή του φανατισμού στα κατεχόμενα;

Όχι. Ευχαριστώ το Θεό που δεν έχουμε τέτοια προβλήματα. Υπάρχουν εθνικιστές, όμως δεν έχουμε προβλήματα που να καταλήγουν σε σωματική βλάβη.

Ένα τελευταίο μήνυμα

Θέλω να απευθυνθώ με ειλικρίνεια στους ε/κ συμπατριώτες μου και να εκφράσω τη βαθειά μου επιθυμία για λύση του κυπριακού, ελπίζοντας να λυθεί πριν το τέλος αυτού του χρόνου. Η βάση είναι εκεί. Καλώ τους ε/κ ηγέτες να σεβαστούν τις προηγούμενες συγκλίσεις που δημιουργήθηκαν από εμάς, ως κύπριοι. Ας ενώσουμε το νησί μας.

Αποκαλέσατε τους ε/κ « συμπατριώτες». Οι ε/κ και οι τ/κ είναι ένας λαός;

Είμαστε συμπατριώτες, σεβόμενοι τις ταυτότητες μας. Θα υπάρχει κοινή ταυτότητα και για τις δύο κοινότητες και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είμαστε όλοι Κύπριοι.
    
Follow me on Twitter AthanasiouTh

athanasiout@sigmalive