Η εξαγγελία του Αβέρωφ Νεοφύτου για τις Προεδρικές Εκλογές του 2028 ανοίγει επίσημα την προεκλογική μάχη που, μέχρι χθες βρισκόταν ακόμη στο παρασκήνιο. Με την εξαγγελία-τελεσίγραφο ο  Αβέρωφ δοκιμάζει τις ίδιες τις κολώνες πάνω στις οποίες στηρίζεται σήμερα ο Δημοκρατικός Συναγερμός: την κομματική πειθαρχία, την ενότητα και κυρίως, την εξουσία της ηγεσίας να καθορίσει μέσα από τις θεσμοθετημένες διαδικασίες ποιος θα εκπροσωπήσει την παράταξη στην επόμενη μάχη για την Προεδρία.

Ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ έκανε την πρώτη κίνηση πριν κινηθεί η Πινδάρου. 

Με όρους πολιτικής στρατηγικής, η κίνηση Νεοφύτου θυμίζει ένα ιδιότυπο «Δόγμα Σαμψών», σύμφωνα με το οποίο ένας παίκτης καθιστά σαφές ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει μέχρι τέλους, ακόμη και εάν η σύγκρουση προκαλέσει σοβαρό κόστος και στο ίδιο το στρατόπεδο από το οποίο προέρχεται.

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου φυσικά και δεν επιδιώκει τη διάλυση του ΔΗΣΥ αλλά ξέρει ότι η κίνησή του μπορεί να επιφέρει τριχοχοτόμιση. Ουσιαστικά με την εξαγγελία του, πριν από την έναρξη των κομματικών διαδικασιών, μεταφέρει την πίεση στον ΔΗΣΥ και την ηγεσία του και δοκιμάζει τις αντοχές στους τρεις βασικούς πυλώνες του κόμματος.

Διαβάστε επίσης: «Θα είναι αδιανόητο να καταθέσει υποψηφιότητα εκτός ΔΗΣΥ ο Αβέρωφ»

Η πρώτη κολώνα: Η Αννίτα

Η μεγαλύτερη πίεση μεταφέρεται αναπόφευκτα στην Αννίτα Δημητρίου.

Αφού η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ εξετάζει το ενδεχόμενο δικής της υποψηφιότητας, γνωρίζει πλέον ότι η είσοδός της στην κούρσα μπορεί να οδηγήσει σε ευθεία σύγκρουση με τον προκάτοχό της. Εάν δεν προχωρήσει, θα τεθεί το ερώτημα κατά πόσο η πρόωρη εξαγγελία Νεοφύτου πέτυχε τον σκοπό της, λειτούργησε εκβιαστικά και επηρέασε τους σχεδιασμούς της.

Ο Αβέρωφ βασικά δεν χρειάστηκε να περιμένει τις αποφάσεις της Αννίτας. Την υποχρέωσε να λάβει τις δικές της αποφάσεις έχοντας πλέον τη δική του υποψηφιότητα πάνω στο τραπέζι.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Μιχάλης Ιωαννίδης εκ μέρους του ΔΗΣΥ χαρακτήρισε ανακριβή την αναφορά περί συμφωνίας μεταξύ της Αννίτας Δημητρίου και του Αβέρωφ Νεοφύτου με φόντο την Προεδρία της Βουλής, επικαλούμενος δήλωση της Προέδρου του ΔΗΣΥ στις 5 Σεπτεμβρίου ότι «δεν έγινε καμία συμφωνία».

Η δεύτερη κολώνα: Οι διαδικασίες

Η δεύτερη κολώνα που δοκιμάζεται είναι οι ίδιες οι θεσμοθετημένες διαδικασίες του ΔΗΣΥ.  Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν έχει ξεκαθαρίσει αν η υποψηφιότητά του εξαρτάται από την εξασφάλιση του χρίσματος του κόμματος.

Εδώ ενδεχομένως να βρίσκεται και το ισχυρότερο χαρτί της Πινδάρου που σε μια πρώτη αντίδραση τόνισε ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου γνωρίζει τη σημασία των συλλογικών αποφάσεων και υπογραμμίζει ότι το ζήτημα «δεν είναι θέμα προσώπων», αλλά θεσμών, σεβασμού στα μέλη και ενότητας της παράταξης.

Διότι εάν ο τέως πρόεδρος δηλώσει ότι θα είναι υποψήφιος ανεξαρτήτως της κομματικής απόφασης, τότε βρίσκεται αντιμέτωπος με το πολιτικό προηγούμενο του 2023. Τότε ο ίδιος βρέθηκε απέναντι στον «αποστάτη» Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος επέλεξε να διεκδικήσει την Προεδρία χωρίς το χρίσμα του ΔΗΣΥ.

Το ερώτημα επομένως είναι κατά πόσο ο ίδιος σεβαστεί τις διαδικασίες του κόμματος αν αυτές αναδείξουν κάποιον άλλον. Από ανθρώπους που στηρίζουν το Αβέρωφ αφήνεται να εννοειθεί πως σε δεν μπορείς να απαιτείς από έναν παίκτη, τον Αβέρωφ, να τηρεί μόνος του κανόνες που το ίδιο το πολιτικό σύστημα έχει καταργήσει.

Είναι άραγε διατεθειμένη η ηγεσία του ΔΗΣΥ να προχωρήσει ακόμη και σε διαγραφή του Αβέρωφ προκειμένου να επιβάλει την κομματική πειθαρχία;

Η τρίτη κολώνα - Η ενότητα

Μια ενδεχόμενη αναμέτρηση Αβέρωφ–Αννίτας δεν θα είναι απλώς μία εσωκομματική διαδικασία επιλογής υποψηφίου. Η πληγή του 2023 δεν έχει ακόμη επουλωθεί και στελέχη του ΔΗΣΥ όπως ο Χάρης Γεωργιάδης, προειδοποίησαν για το κίνδυνο να χαθούν οι εκλγογές εξαιτίας προσωπικών φιλοδοξιών. 

Ο ΔΗΣΥ γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει να μπαίνει σε προεδρική εκλογή με την εκλογική του βάση διαιρεμένη, ή ακόμη και τριχοτομημένη καθώς αναμένεται και από τον  κ. Γ Παμπορίδης να ξεκαθαρίσει την θέση του. Γι' αυτό και το πραγματικό βάρος της κίνησης Αβέρωφ δεν βρίσκεται μόνο στο ποσοστό που μπορεί να συγκεντρώσει ο ίδιος. Βρίσκεται στο πολιτικό κόστος που μπορεί να έχει για την παράταξη μια νέα εσωτερική σύγκρουση.

Το Κυπριακό ως ασπίδα

Βλέπωντας ότι δεν μπορεί να παίξει άνετα στο γνώριμο γήπεδό του την οικονομία,  Αβέρωφ Νεοφύτου επιχειρεί να τοποθετήσει την υποψηφιότητά του πάνω από την εσωκομματική αντιπαράθεση, προτάσσοντας το Κυπριακό.

Η απόφαση του  να θέσει υποψηφιότητα παρουσιάζεται από τον ίδιο όχι ως προσωπική επιστροφή ή ως μάχη για τον έλεγχο του ΔΗΣΥ, αλλά ως απάντηση στην πορεία του εθνικού ζητήματος.

Αυτό ουσιαστικά του επιτρέπει το επιχείρημα απέναντι σε όσους θα του ζητήσουν να περιμένει τις αποφάσεις της Πινδάρου. Ο ίδιος  κλείνοντας το μάτι κατά καιρούς και στο ΑΚΕΛ, αφήνει να εννοειθεί ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να περιμένει τους κομματικούς χρόνους.

Πόσο αντέχουν οι κολώνες;

Αυτό είναι τελικά το πραγματικό «Δόγμα Σαμψών» της κίνησης Αβέρωφ.

Στο πλαίσιο λοιπόν του πολιτικού «Δόγματος Σαμφών», ο Αβέρωφ δεν χρειάζεται σήμερα να γκρεμίσει τις κολώνες. αλλά του αρκεί να δείξει πως διαθέτει τη δύναμη να τις δοκιμάσει.

Η ηγεσία του ΔΗΣΥ καλείται πλέον να αποφασίσει εάν θα επιμείνει μέχρι τέλους στις διαδικασίες της, ακόμη και με τον κίνδυνο μιας νέας εσωτερικής σύγκρουσης. Η Αννίτα Δημητρίου πρέπει να αποφασίσει εάν θα μπει η ίδια στην αρένα και ο Αβέρωφ Νεοφύτου θα πρέπει αργά ή γρήγορα να απαντήσει εάν η υποψηφιότητά του βρίσκεται μέσα ή πάνω από τις αποφάσεις του κόμματός του.

Ο Αβέρωφ έκανε ήδη την πρώτη κίνηση. σήμερα τον λόγο έχει το Πολιτικό Γραφείο για να φανεί πόσο αντέχουν οι κολώνες της Πινδάρου.