Με επίκεντρο την Αμμόχωστο και τις εξελίξεις στο Κυπριακό, ο υποψήφιος βουλευτής Αμμοχώστου Παύλος Λιασίδης πραγματοποίησε την τελική προεκλογική εκδήλωση, παρουσιάζοντας αυτό που χαρακτήρισε ως «ρεαλιστική και εφαρμόσιμη πρόταση» για το μέλλον της κατεχόμενης πόλης .
Στην ομιλία του, με τίτλο «Αμμόχωστος – 25η Ώρα», ο κ. Λιασίδης υποστήριξε ότι οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή και οι διεθνείς πιέσεις που διαμορφώνονται καθιστούν πιθανή την επανέναρξη ουσιαστικών διεργασιών για το Κυπριακό, σημειώνοντας ότι η διεθνής κοινότητα δύσκολα θα συνεχίσει να ανέχεται επ’ αόριστον τη διατήρηση του σημερινού αδιεξόδου.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο προώθησης μιας διαδικασίας «προκαθορισμένων συνεπειών» σε περίπτωση αποτυχίας νέων συνομιλιών, εκτιμώντας ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά ενδέχεται τελικά να δεχθεί διεθνείς πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Όπως ανέφερε, σε ένα τέτοιο σενάριο η πλευρά μας οφείλει να προσέλθει προετοιμασμένη, με συγκροτημένες και εφαρμόσιμες εισηγήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, χαρακτήρισε την Αμμόχωστο ως το πλέον κατάλληλο πεδίο για μια τέτοια πρωτοβουλία, υποστηρίζοντας ότι αποτελεί τον μοναδικό φυσικό χώρο όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούν να ξανασυναντηθούν, να συνεργαστούν και να οικοδομήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης.
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η αναφορά στην πρόταση Θεοφίλου – Αρέστη – Χατζηχαμπή, την οποία περιέγραψε ως «ώριμη, ολοκληρωμένη και win-win για όλες τις πλευρές». Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η πρόταση δεν περιορίζεται στην περίκλειστη περιοχή των Βαρωσίων, αλλά αφορά ολόκληρη την Αμμόχωστος, προτείνοντας τη μετατροπή της σε αυτοδιοικούμενη ουδέτερη ζώνη συνεργασίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Ο κ. Λιασίδης υποστήριξε ακόμη ότι η συγκεκριμένη πρόταση θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε οποιαδήποτε μελλοντική μορφή λύσης του Κυπριακού, ενώ σε περίπτωση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας θα μπορούσε ακόμη και να αποτελέσει ομοσπονδιακή πρωτεύουσα.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο που, κατά την άποψή του, πρέπει να διαδραματίσουν οι ίδιοι οι πολίτες της Αμμοχώστου, οι δημοτικές αρχές και οι βουλευτές της επαρχίας. Όπως ανέφερε, μια τέτοια πρωτοβουλία δεν μπορεί εύκολα να αναληφθεί από την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά πρέπει να αποκτήσει πολιτική και δημοκρατική νομιμοποίηση μέσα από την ίδια την κοινωνία της πόλης.
Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο ζήτημα των περιουσιών, επισημαίνοντας την ανάγκη δημιουργίας «ληξιαρχείου περιουσιών» από τον Δήμο Αμμοχώστου, ώστε να καταγραφούν και να τεκμηριωθούν τα περιουσιακά δεδομένα της πόλης, ενόψει οποιασδήποτε μελλοντικής διευθέτησης.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Λιασίδης ανέφερε ότι επέλεξε να αφιερώσει την τελική προεκλογική του εκδήλωση όχι σε προσωπική προβολή, αλλά στην κατάθεση αυτής της πολιτικής πρότασης, την οποία χαρακτήρισε ως «τη μοναδική εφικτή και ρεαλιστική λύση για την επιστροφή της πόλης ολόκληρης».
«Η λύση του Κυπριακού βρίσκεται θαμμένη στην αμμουδιά της Αμμοχώστου. Εκεί πρέπει να σκάψουμε για να τη βρούμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αυτούσια η τελική ομιλία του Παύλου Λιασίδη:
Φίλες και φίλοι,
Το χώμα που περπατήσαμε, η γη μου νοσταλγούμε, εκεί που μάθαμε παρ’ αθίν αλός να ζούμε, η Αμμόχωστος, η Αμμόχωστος μας, βρίσκεται στην 25η ώρα.
Εκεί που είχαμε την εντύπωση ότι η πόλη μας χάθηκε, παρουσιάζεται μια ακόμη, ίσως τελευταία ευκαιρία.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στη περιοχή μας, αναπόφευκτα θα φέρουν διεθνείς πιέσεις για την επίλυση του Κυπριακού. Αυτό είναι νομοτελειακό. Μετά που χάθηκαν τόσες χιλιάδες ζωές στους αλλεπάλληλους πολέμους στη περιοχή μας, τα δισεκατομμύρια που έχουν ξοδευτεί, μετά από αυτό το μαζικό ξεκαθάρισμα, η διεθνής κοινότητα δεν πρόκειται να συνεχίσει να ανέχεται την συνέχιση της εκκρεμότητας του Κυπριακού.
Ως έχει σήμερα η κατάσταση είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ποια θα είναι αυτή η λύση, αν θα είναι συμφωνημένη ή αν θα επιβληθεί de jure. Οι διαφορές μεταξύ ημών και της Τουρκικής πλευράς φαίνονται αγεφύρωτες. Αυτό φυσικά μπορεί να αλλάξει, το έχουμε ξαναδεί, αλλά μπορεί και όχι. Το σίγουρο είναι ότι οι διεθνής μεσολαβητές θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν το πλαίσιο και το κλίμα που θα εγγυάται ότι οι πιθανότητες μιας νέας αποτυχίας θα είναι ελάχιστες.
Τα μηνύματα που μας έρχονται, για όσους ξέρουν να τα διαβάζουν, είναι σαφή και συγκεκριμένα. Πρόσφατα, ο ΠτΔ μετά από μια από τις συναντήσεις του με τον ΤΚ ηγέτη ανάφερε ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή μια συμφωνία «αμοιβαίων συνεπειών». Προφανώς εννοεί μια προ-συμφωνία Backstop όπως αυτή που ακολουθήθηκε στη διαδικασία διαπραγματεύσεων του Brexit πριν από μερικά χρόνια. Και η δήλωση του Νίκου Χριστοδουλίδη είναι λογική. Κανείς διαπραγματευτής δεν θα ήθελε, πριν καν καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, να ξέρει ότι αιωρείται μια τέτοια δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του.
Την ίδια ώρα όμως, εδώ και μήνες αλλεπάλληλα δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο, αλλά και σε πολλές κατ’ ιδίαν συζητήσεις επαναλαμβάνεται η ίδια προοπτική. Πιο χαρακτηριστική, η κοινή δήλωση 4 ακαδημαϊκών, 2 ΕΚ και 2 ΤΚ, των Nami, Kaymak, Παρτασίδη και Λοϊζίδη, που έγινε υπό μορφή άρθρου σε διεθνή περιοδικά και αναδημοσιεύτηκε από την εφημερίδα Πολίτης τον περασμένο Νοέμβριο.
Είναι προφανές ότι η διεθνής κοινότητα, παρά τα περί αντιθέτου που διαβεβαιώνει ο ΠτΔ θα προκρίνει μια τέτοια διαδικασία και θα μας πιέσει προς μια προ-συμφωνία που θα εξασφαλίζει ότι, σε περίπτωση νέου ναυαγίου στις συνομιλίες δεν θα επιστρέψουμε στην πρότερα κατάσταση, αλλά θα υπάρξουν «προκαθορισμένες συνέπειες» που θα είναι ταυτόχρονα win-win & loose-loose και για τις δύο πλευρές.
Προσωπική μου εκτίμηση, αλλά και άλλων, είναι ότι η δική μας πλευρά, παρά την αρνητική της θέση σήμερα, σε μια τέτοια προοπτική, τελικά δεν θα αντέξει την πίεση και θα αναγκαστεί να αποδεχτεί τη διαδικασία αυτή.
Σε μια τέτοια περίπτωση η πλευρά μας, πρέπει να είναι έτοιμη να εισηγηθεί τέτοιες «προκαθορισμένες συνέπειες» που θα αμβλύνουν τις όποιες αρνητικές συνέπειες και να μεγιστοποιούν τα οφέλη. Πρέπει να είναι προτάσεις νούσιμες, καλομελετημένες, συγκροτημένες, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Δεν θα πρέπει να περιμένουμε να μας μας επιβληθεί κάτι, και τότε να προστρέξουμε σε σπασμωδικές αντανακλαστικές αντιδράσεις. Και για αυτό χρειάζεται χρόνος, και για αυτό θα πρέπει να ετοιμαστούμε τώρα!
Η πλέον ρεαλιστική και εφαρμόσιμη «προκαθορισμένη συνέπεια» που θα λειτουργήσει υπέρ των συμφερόντων της δικής μας πλευράς αφορά την Αμμόχωστο!
Φίλες και φίλοι,
Όποια όμως και αν είναι η λύση, για να εδραιωθεί θα πρέπει Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι να ξαναβρεθούν μαζί είτε σαν πολίτες του ίδιου κράτους, είτε σαν συνεργάτες, είτε σαν γείτονες και να δουλέψουν μαζί, να εμπορευθούν μαζί, να δημιουργήσουν μαζί, να μιλήσουν να γνωριστούν ξανά.
Αυτό δεν θα επιτευχθεί με αποσπασματικές εκδηλώσεις επαναπροσέγγισης που καμιά φορά ίσως λειτουργούν και αρνητικά. Πρέπει να υπάρξει ένας φυσικός χώρος όπου ελεύθερα και χωρίς καθοδήγηση να εξελιχθεί η όποια σχέση τους.
Ο μοναδικός φυσικός χώρος, Δυστυχώς, που μας απέμεινε για να εξελιχθεί μια τέτοια διαδικασία είναι η Αμμόχωστος. Γι’ αυτό με την επανέναρξη των συνομιλιών, η Αμμόχωστος πρέπει να τεθεί σαν προτεραιότητα.
Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το δικό μας αίτημα για «προκαθορισμένες συνέπειες» πρέπει να περιλαμβάνει την Αμμόχωστο, διότι πέραν από το γνωστό ψήφισμα 550 του ΣΑ ΟΗΕ, είναι ένα θέμα ώριμο που αντιμετωπίζεται θετικά από τη διεθνή κοινότητα και επειδή συνοδεύεται από το εξαιρετικά ισχυρό επιχείρημα ότι αποτελεί το μοναδικό φυσικό χώρο όπου Ε/Κ και Τ/Κ μπορούν να βρεθούν και συνεργαστούν μαζί.
· Μια τέτοια πρόταση πρέπει να είναι έτοιμη, ώριμη, ολοκληρωμένη, χωρίς κενά και ασάφειες, και να εξυπηρετεί στο μέγιστο δυνατό τα συμφέροντα των Ε/Κ.
· Πρέπει να είναι τέτοια που να μην αντιμετωπίσει την αρνητική διάθεση της οποιαδήποτε τάσης από υποστηριχτές της όποιας μορφής λύσης τόσο στην Ε/Κ όσο και την Τ/Κ πλευράς. Πρέπει να είναι win-win για όλους.
· Η μοναδική τέτοια πρόταση, που είναι ολοκληρωμένη, ώριμη, καλά μελετημένη, και win-win για όλους, και για τις δύο κοινότητες και για όλες τις τάσεις, είναι η πρόταση Θεοφίλου – Αρέστη – Χατζηχαμπή. Και αυτή η πρόταση, ίσως με κάποιες μικρές επικαιροποιήσεις πρέπει να τεθεί στο τραπέζι.
· Η πρόταση αυτή δεν αφορά μόνο την περίκλειστη πόλη. Αφορά ολόκληρη τη πόλη. Διότι δεν χρειαζόμαστε ακόμη μια πράσινη γραμμή που να διχοτομεί τις πόλεις μας. Προτείνει η Αμμόχωστος να μετατραπεί σε μια ουδέτερη ζώνη, αυτοδιοικούμενη, με καθεστώς παρόμοιο με αυτό της ομοσπονδιακής πρωτεύουσας των ΗΠΑ. Που θα λειτουργεί σαν γέφυρα συνεργασίας και προόδου για ολόκληρη τη Κύπρο και όχι σαν ένα ακόμη σημείο διαχωρισμού.
· Και το σπουδαιότερο, μπορεί να «κολλήσει» σε οποιαδήποτε μελλοντική λύση.
· Σε περίπτωση μάλιστα, ΔΔΟ, η Αμμόχωστος θα μπορούσες να αποτελέσει την μελλοντική ομοσπονδιακή πρωτεύουσα του κράτους, και να επιλύσει και το περιβόητο πρόβλημα του «αδιεξόδου» στη γερουσία, με την εκλογή δύο γερουσιαστών μέσα από ενιαίο εκλογικό κατάλογο ΕΚ και ΤΚ.
· Αυτή η πρόταση ΘΑ ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ να αναμένουμε να τεθεί από τη δική μας επίσημη πλευρά. Κανείς Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν θα το τολμούσε, διότι κανείς ΠτΔ δεν θα ήθελε να δει την «Αμμοχωστοποίηση» των συνομιλιών.
· Αυτή η πρόταση θα πρέπει να τεθεί στο τραπέζι από τους ίδιος τους πολίτες της πόλης της Αμμοχώστου, και οι δύο πλευρές να κληθούν να τοποθετηθούν.
· Για να συμβεί αυτό θα πρέπει η πρόταση να τύχει πολιτικής στήριξης και δημοκρατικής νομιμοποίησης. Πρέπει να αναληφθεί ξεκάθαρη πρωτοβουλία από τους δημοκρατικά νομιμοποιημένους εκπροσώπους των πολιτών της Αμμοχώστου. Πρέπει να αναλάβουν την ηγεσία αυτής της πρωτοβουλίας. Και η ηγεσία αυτή δεν μπορεί να την αναλάβει κανείς άλλος πέραν από τις Δημοτικές Αρχές της πόλης και του Βουλευτές της πόλης, είτε ξεχωριστά είτε από κοινού.
Πέραν όμως από όλα αυτά, ακόμη και αν δεν συμβεί τίποτα από αυτά, μια ανοικτή πληγή που παραμένει και γίνεται χειρότερη με το πέρασμα του χρόνου, είναι αυτή των περιουσιών της Αμμοχώστου. Η πόλη μας το 1974 βρισκόταν σε ένα οργασμό ανάπτυξης. Αυτή η ανάπτυξη άφησε πίσω της πολλές εκκρεμότητες. Είτε μιλούμε για επιστροφή, είτε για οποιαδήποτε άλλη λύση στο περιουσιακό της πόλης, είναι επιτακτική η ανάγκη να ξεκαθαριστεί και αυτό το θέμα. Γι’ αυτό προχώρησα και στην εισήγηση για δημιουργία, από το Δήμο της πόλης μας, ενός ληξιαρχείου περιουσιών, αφού δεν κατέχουμε πλέον τα επίσημα κτηματολογικά αρχεία.
Αυτό είναι ένα μέτρο που κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες πρέπει να πάρουμε, και πρέπει να το πάρουμε έγκαιρα. Ίσως οι εξελίξεις να μην μας δώσουν το περιθώριο του χρόνου που θα χρειαστούμε. Πρέπει να γίνει τώρα. Διότι είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της οποιασδήποτε διευθέτησης.
Φίλες και φίλοι,
Η αγωνία μου για αυτές τις επερχόμενες εξελίξεις στη πόλη μας, με οδήγησε στην απόφαση, αντί να οργανώσω την οποιαδήποτε άλλη τελική προεκλογική εκδήλωση, όπου θα σας έλεγα το «πόσο φοβερός και καταπληκτικός είμαι» και πρέπει να με ψηφίσετε, αποφάσισα να οργανώσω αυτή την μία εκδήλωση για να σας μεταδώσω αυτό ακριβώς το μήνυμα. Αυτή είναι η πρώτη μου προτεραιότητα.
Θέλω να αναλάβω την ευθύνη και δέσμευση σαν υποψήφιος Βουλευτής της πόλης της Αμμοχώστου:
Ø Να μπω στη πρώτη γραμμή για τη προώθηση της πρότασης αυτής.
Ø Στα πλαίσια της άλλης πρωτοβουλίας μου, για υιοθέτησης του θεσμού των intergroups στα πρότυπα του ΕΚ (Διακομματικές Ομάδες Δράσεις), να πρωτοστατήσω στη δημιουργία ενός τέτοιου intergroup στη νέα Βουλή.
Ø Αυτό το intergroup, σε συνεργασία με τις Δημοτικές Αρχές της πόλης και τα οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας πολιτών της Αμμοχώστου, να θέσουν επιτακτικά την εισήγηση αυτή και να αναλάβει εκστρατεία προώθησης της.
Αυτή η πρόταση και αυτό το σχέδιο δράσης είναι η μοναδική εφικτή και ρεαλιστική λύση για την επιστροφή της πόλης μας ολόκληρης (όχι μόνο της περιφραγμένης πόλης)!
Φίλες και φίλοι,
Έχω τη γνώση, έχω τη σοβαρότητα, έχω την ικανότητα και την εμπειρία για να φέρω εις πέρας αυτή την αποστολή. Μπορώ να αφιερώσω τον εαυτό μας για να κάνουμε εφικτή την επιστροφή της πόλης μας. Για να το καταφέρω μου λείπει μόνο ένα εργαλείο. Μου λείπει το εργαλείο της δημοκρατικής νομιμοποίησης, ώστε να μπορέσω να βγω μπροστά και να εκπροσωπήσω όλους μας. Αυτό το εργαλείο το κρατάτε εσείς στα χέρια σας. Σας ζητώ να μου το δώσετε με τη ψήφο σας στις 24 του Μάη.
Το ’74 ήμουν 14 ετών. Ανήκω στη τελευταία γενιά που έζησε και περπάτησε τη πόλη. Νιώθω έντονα ότι είναι χρέος μας να το προσπαθήσουμε, είναι ευθύνη μας να το παλέψουμε έστω και τώρα, την 25η Ώρα της Αμμοχώστου!
Διότι ακόμη και μια ώρα πριν τέλος, υπάρχει η ελπίδα, και δεν πρέπει να την εγκαταλείψουμε.
Διότι η λύση του Κυπριακού βρίσκεται θαμμένη στην αμμουδιά της Αμμοχώστου. Εκεί πρέπει να σκάψουμε για να την βρούμε.
