Στο πλαίσιο της έρευνας της ιστοσελίδας Υπερβόρειοι για παλαιά δημοσιεύματα των σκανδιναβικών εφημερίδων που αφορούν την Ελλάδα και την Κύπρο, εντοπίστηκε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο της σουηδικής Svenska Dagbladet, δημοσιευμένο στις 11 Ιουνίου 1968.

Το ιστορικό αυτό κείμενο αποτυπώνει με εντυπωσιακή ζωντάνια τις αντιλήψεις, τις κοινωνικές συμβάσεις και τις διεθνείς ισορροπίες της εποχής, μέσα από ένα περιστατικό που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους κόλπους του Συμβουλίου της Ευρώπης.

«Αφήστε το τραπέζι, κυρία υπουργέ!» – Το περιστατικό του 1968

Σύμφωνα με την ανταπόκριση της εφημερίδας, η Νορβηγίδα υπουργός Δικαιοσύνης Ελίζαμπεθ Σβέιγκααρντ Σέλμερ εξέφραζε δημόσια την αγανάκτησή της για ένα απροσδόκητο και προσβλητικό, όπως το χαρακτήρισε, συμβάν που έλαβε χώρα στο Λονδίνο.

Κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου που παρέθεσε ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, Πίτερ Σμίθερς, προς τιμήν των υπουργών Δικαιοσύνης των κρατών-μελών, η ίδια και η Κύπρια ομόλογός της, η υπουργός Δικαιοσύνης Αγνή Σουλιώτη, κλήθηκαν —λίγο μετά το επιδόρπιο— να αποχωρήσουν από το τραπέζι. Ο λόγος: για να μπορέσουν οι άνδρες υπουργοί να απολαύσουν το κρασί τους μόνοι, σύμφωνα με το παραδοσιακό βρετανικό εθιμοτυπικό.

Η Σέλμερ περιέγραψε το περιστατικό με εμφανή ενόχληση:

«Κανείς δεν θα με έπειθε ότι, ως υπουργός Δικαιοσύνης, θα ζούσα κάτι τέτοιο. Γνώριζα βεβαίως ότι στην αγγλική παράδοση οι άνδρες παραμένουν στο τραπέζι για το ποτό, ενώ οι κυρίες αποχωρούν· ποτέ όμως δεν φανταζόμουν ότι αυτό θα ίσχυε σε ένα διεθνές δείπνο υπουργών, όπου εκπροσωπούνται και τα δύο φύλα».

Παρά την ήπια διαμαρτυρία της, ούτε η ίδια ούτε η Κύπρια υπουργός κατάφεραν να αλλάξουν την απόφαση των διοργανωτών. Έτσι, οι δύο γυναίκες οδηγήθηκαν πρόωρα εκτός της αίθουσας, επιστρέφοντας στα ξενοδοχεία τους — μια κίνηση που προκάλεσε αρνητικές εντυπώσεις και συζήτηση στους διπλωματικούς κύκλους της εποχής.

Η επιφυλλίδα της Svenska Dagbladet καταγράφει όχι μόνο ένα στιγμιαίο επεισόδιο, αλλά και μια χαρακτηριστική όψη των αντιλήψεων για τον ρόλο των γυναικών στην πολιτική ζωή, σε μια περίοδο όπου η ισότητα των φύλων βρισκόταν ακόμη σε πρώιμο στάδιο εντός των διεθνών θεσμών.