Τῇ ΚΕ΄(25η) Ἰανουαρίου, Μνήμην ἐπιτελοῦμεν τοῦ ἐκ Παλαιχωρίου ἡρωομάρτυρος ἀγωνιστοῦ τῆς ΕΟΚΑ Νίκου Γεωργίου.
Την 25η Ιανουαρίου του 1957 ο Νίκος Γεωργίου δεν ανέβη στο αναλόγιο της εκκλησίας του χωριού του, της Παναγίας Χρυσοπαντάνασσας, για να αναγνώσει ευλαβώς -Ιεροψάλτης καθώς ήταν- το Συναξάρι των εορταζόντων Αγίων της ημέρας.
Προτίμησε να ανέβει στο αναλόγιο εκείνο όπου αισθητά πλέον θα συνέψαλλε με τους χορούς των αγγέλων, το ουράνιο αναλόγιο. Επέλεξε την ανάβαση στο απόγειο του δικού του εξαγνισμού. Η 25η Ιανουαρίου ήταν η ημέρα του καλωσορίσματός του στον Παράδεισο, όπου «διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ῞Αγια».
Ο Νίκος Γεωργίου με τη μεγάλη του πίστη στον Θεό δεν λύγισε, όταν του περιέσφιγγαν το κεφάλι μέχρι τριγμού, δεν δείλιασε μπροστά στους τεχνητούς πνιγμούς, από το στόμα του δεν βγήκε λέξη προδοσίας ούτε για τη συνεργασία του με τον συγχωριανό του Πολύκαρπο Γιωρκάτζη στον τομέα των πληροφοριών ούτε για τις ομάδες κρούσεως Λευκωσίας στις οποίες εντάχθηκε μαζί με τον Ιάκωβο Πατάτσο.
Αντ’ αυτού, όπως μαρτυρεί ο συγκρατούμενός του Μιχαλάκης Μουστάκας, η απάντηση του Νίκου σε ό,τι τον ρωτούσαν οι βασανιστές του ήταν η ίδια: «Ξέρω, αλλά δεν σας λέω». Τόσο αγέρωχα, τόσο λεβέντικα, τόσο αξιοθαύμαστα, ευθέως και ειλικρινώς, ως αρμόζει εις «Έλληνα Κύπριο, όστις ζητεί την Ελευθερίαν του· τίποτα άλλο» .
Αποφάσισε εν πλήρει συνειδήσει τον ηρωικό θάνατο, την αιματηρή θυσία στα κρατητήρια Πλατρών, με την οποία όμως θα αξιωνόταν να πλησιάσει τη μεγαλειότητα των δικών του προτύπων, των Αγίων, του ιδίου του Υψίστου, που και ο Νίκος Γεωργίου ως ένα άλλο «πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη» σε βασανιστήρια φρικτά, απάνθρωπα «καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ». Από το στόμα του Νίκου βγήκε μονάχα το μαρτυρικό του αίμα, που συνενώθηκε με το αίμα των αθάνατων ηρώων συναγωνιστών του, για να θρέψει τη διψασμένη για ελευθερία γη της πατρίδος τους.
Εμάς, τους σημερινούς νέους και πρεσβυτέρους του τόπου μας, πώς μας βρίσκει η 25η Ιανουαρίου του 2022; Πώς εκλαμβάνουμε το δώρο της Ελευθερίας, αλλά και τη διδαχή της ανδρείας που μας παρέδωσαν οι ηρωικοί πρόγονοί μας; Πώς εκτιμούμε σήμερα την αξία του αγαθού της Ελευθερίας, για την εξασφάλιση της οποίας μάχονται όλοι οι λαοί εις τους αιώνες; Μήπως στις μέρες μας δεν αποτελεί πλήγμα και δεν προξενεί αποστροφή σε μια ημικατεχόμενη νήσο το ύψιστο αγαθό της Ελευθερίας να υποβαθμίζεται στο επίπεδο της διασφάλισης απλώς και μόνο των ανέσεων και των καθημερινών συνηθειών μας, με κόστος τελικά την αυτοκατάργηση της ίδιας της προσωπικής ελευθερίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας; Δεν αποτελεί ξεπεσμό για την αξία της Ελευθερίας ο εξαναγκασμός τον οποίο βιώνουμε σήμερα, ο οποίος ασκείται με την πρόταξη του «να κερδίσουμε τη ζωή μας πίσω»;
Επιπρόσθετα, η αντίσταση στην υποχρεωτικότητα και στον εξαναγκασμό να ακολουθήσουμε άκριτα το ρεύμα της νέας εποχής ελέγχου και χειραγώγησης διακυβεύει τη στέρηση του αναφαίρετου δικαιώματος στη μόρφωση και στην εργασία, για το οποίο θυσιάστηκε στον βωμό της υπέρτατης θυσίας το άνθος της νεολαίας της γενιάς του ᾿55-᾿59.
Εμείς, οι νέοι του σήμερα, απαντούμε με ψυχωμένη φωνή: Δεν πτοούμαστε από τις απειλές ούτε μας δελεάζουν τα άψυχα «δώρα». Το δώρο της Ελευθερίας θα το υπερασπιστούμε, επειδή είναι ύψιστο δώρο με αξία άπειρη ίση με την αξία του αίματος Εκείνου που μας τη χάρισε! Στους σύγχρονους διώκτες της Ελευθερίας επαναλαμβάνουμε την ανά τους αιώνες απάντηση της μαχόμενης Κύπρου στους εκάστοτε κατακτητές της. Είναι ελαφρώς παραλλαγμένος ο λόγος που βροντοφώναξε ο συγχωριανός και συγγενής του Νίκου Γεωργίου Κυριάκος Μάτσης στον τύραννο της Κύπρου Χάρτινγκ: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί Αρετής και Ελευθερίας».
Αθάνατε ηρωομάρτυρα Νίκο Γεωργίου, χρειαζόμαστε τη δική σου αυταπάρνηση, το δικό σου παράδειγμα, που μας εμπνέει και μας καθοδηγεί. Εμείς, με τη βοήθεια του Κυρίου μας, τον Οποίο και συ τόσο αγάπησες και ως καλλικέλαδος Ψάλτης Τον δοξολογούσες στον επίγειο ναό Του και τώρα στα ουράνια σκηνώματα, θα αγωνιστούμε να φανούμε αντάξιοι της θυσίας σου και πιστοί στην αιματοβαμμένη παρακαταθήκη σου. Εσύ, που για χάριν της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και από αγάπη προς τον λαό της πατρίδας σου και τις επόμενες γενεές, προτίμησες τον ηρωικό θάνατο, μα τελικώς την αιωνιότητα!
*Ιεροψάλτης
