Πολλά ελέχθησαν για τον Γλαύκο Κληρίδη, τον άνθρωπο και πολιτικόν. Τώρα που επανήλθαμε στην καθημερινότητα κρατώ στην μνήμη μου μια εικόνα που τη θεωρώ ύστατη προσφορά του εκλιπόντος ιστορικού ηγέτη στον τόπο και το λαό μας.

Εκείνη η εικόνα στην εκκλησία της του Θεού Σοφίας, όπου είδαμε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς να καταθέτουν ο ένας μετά τον άλλο στεφάνι τιμής και σεβασμού μπροστά στο σκήνωμα του ιστορικού ηγέτη Γλαύκου Κληρίδη, μαζί με τα όσα επαινετικά είπαν γι΄ αυτόν πριν και μετά την κηδεία είναι συμβολικά. Αλλά και ουσιαστικά και η τελευταία προσφορά του πολιτικού ανδρός στην πατρίδα και το λαό μας. Τους ένωσε, έστω και λίγο, όσο διαρκεί μια κηδεία!

Τα επίθετα που χρησιμοποίησαν για τις αρετές του Γλαύκου Κληρίδη, πολιτικοί φίλοι και πολιτικοί αντίπαλοι, σε μια προσπάθεια να αποδώσουν και να τιμήσουν τον άνθρωπο και να αποτιμήσουν την προσωπικότητα και το χαρακτήρα του θα έπρεπε όλα μαζί να χαρακτήριζαν και να σημάδευαν την πολιτική μας ζωή από την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 μέχρι σήμερα, ασχέτως των οποιωνδήποτε ιδεολογικών αντιλήψεων και διαφορετικών απόψεων.

Δυστυχώς όμως, το εσωτερικό μας μέτωπο, παρά την καταστροφή του 1974, εκπέμπει καθημερινά από δεκαετίες τώρα, διαφορετικά μηνύματα. Εκείνα της διχόνοιας και της μισαλλοδοξίας. Και πού; Σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα και με τους κινδύνους να αυξάνονται και να γίνονται ακόμη μεγαλύτεροι. Τα βάρη και τις ευθύνες των δύο μεγαλύτερων εθνικών μας προβλημάτων, του Κυπριακού και του Οικονομικού, δεν μπορεί ο ώμος του ενός να σηκώσει. Το έδειξαν και το επιβεβαίωσαν ο χρόνος και η ιστορία.

Έστω και τώρα, οι πολιτικοί μας αρχηγοί, ας κρατήσουν κάτι από τα όσα καθολικά και κοινώς αποδεκτά είπαν για τον Γλαύκο Κληρίδη και που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο τόπος. Θα είναι το καλύτερο μνημόσυνο γι΄αυτόν και τους άλλους πολιτικούς μας ηγέτες που έφυγαν αδικαίωτοι.