Εν αναμονή της εκταμίευσης της πρώτης δόσης για τη Κύπρο, ολοένα και αυξάνονται τα προβλήματα που πηγάζουν από την έλλειψη ρευστότητας. Η τελική απόφαση όπως διαμορφώθηκε από το Eurogroup, σχετικά με το πακέτο μέτρων και τους όρους διαμόρφωσής του, έφεραν νέες αναταραχές στη κυπριακή αγορά, η οποία ίσως και να περνά τη δυσκολότερη περίοδο της στα χρονικά του τόπου. Σε πρώτο στάδιο, η εξυγίανση των δύο μεγάλων τραπεζών και σε  δεύτερο στάδιο, οι περιορισμοί που έχουν τεθεί στη διακίνηση κεφαλαίων, έχουν προκαλέσει αλυσιδωτές συνέπειες σε επιχειρήσεις που προσπαθούν να μετριάσουν τις απώλειες τους και να κρατηθούν εν ζωή. Συνεπώς, έχουμε να κάνουμε με μια αγορά, που τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η έλλειψη ρευστότητας, η αβεβαιότητα ως προς το άμεσο μέλλον και η αναμονή σε αμφιλεγόμενες ανακατατάξεις και μεταρρυθμίσεις στο σύστημα λειτουργίας της.

Ενώ λοιπόν, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, η οικονομία αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο ψυγείο, αναρωτιέμαι πως ένα πολιτικό σύστημα όπως το κυπριακό και μια κοινωνία οκτακόσιων χιλιάδων πληθυσμού, έφτασε σε ένα τέτοιο καταστροφικό σημείο. Αδιαμφισβήτητα, το να οδηγηθεί μια οικονομία στον πάτο - όπου και βρίσκεται πλέον, δεν θέλει και ιδιαίτερες γνώσεις, ούτε πτυχία, ούτε παράσημα - όπως και θεωρώ ότι δεν είναι ¨επίτευγμα¨ ενός και μόνον ατόμου. Αυτό που είναι αξιοπρόσεκτο όμως, είναι ότι στα ¨εύκολα¨, βεβαίως και υπάρχει η πρόθεση για ¨ενότητα¨ και ¨συνεργασία¨ από πολιτικούς και υψηλόβαθμα τραπεζικά στελέχη ώστε να κουκουλωθούν καταστάσεις και πραγματικότητες – βλέπε τα 9 δις του ELA που απορροφήθηκαν από τη Λαϊκή Τράπεζα, όπως επίσης και δάνεια εκατομμυρίων που εδόθησαν και δεν εξοφλούνται. Ένα εύλογο ερώτημα, είναι γιατί, όλα αυτά - βγαίνουν τώρα στο φώς της δημοσιότητας και γιατί, τα αφήσαμε να μαζευτούν σαν ένα καρκίνωμα, που ενώ θα μπορούσαμε να το είχαμε γιατρέψει προ καιρού, το αφήσαμε να εξαπλωθεί παντού;  

Οι φοβίες πολιτικού κόστους και επίπλαστης ενότητας, οδήγησαν τη χώρα μας σε αυτή τη κατάσταση. Κατά τη δική μου άποψη, ο Κύπριος πολίτης είναι ένας συνειδητοποιημένος ευρωπαίος πολίτης, που ακόμα και αν διαπιστώνονταν κάποια λάθη από τις Κυβερνητικές αρχές – σε έγκαιρο χρόνο και χρειάζονταν άμεσα κάποια μετρά ως προς την άμεση επίλυση τους, θα το κατανοούσε και με παραδειγματικό τρόπο - για το συμφέρον του τόπου του, θα συμφωνούσε στην όποια επιβάρυνση. Όμως, ο Κυπριακός λαός δεν ανέχεται την υποδούλωση ούτε την εξαπάτηση. Δυστυχώς όμως και την υποδούλωση και την εξαπάτηση, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τώρα, απέναντι μας.

Οι φανατισμοί, η τυφλή πίστη σε ιδεολογίες και ιδεοληψίες, δεν άφησαν χώρο στην ενότητα και για ακόμα μια φορά στην ιστορία, μας ¨έκαψε¨. Έπρεπε, εξάλλου, να βρεθεί η χώρα στα πρόθυρα χρεοκοπίας για να ενωθούν οι πολιτικές μας δυνάμεις και να εξεύρουν λύσεις διάσωσης. Εν τέλει, μέσα σε πολύ περιορισμένο χρονικό διάστημα και κάτω από αφόρητες πιέσεις - προτάσεις για τα 5,8 δις έχουν βρεθεί - πράγμα που επιβεβαιώνει ότι, όταν είμαστε μια γροθιά μπορούμε να καταφέρουμε παρά πολλά. Εντούτοις με λύπη μου διαπιστώνω το γεγονός ότι, δεν παραδειγματιζόμαστε από τα λάθη του παρελθόντος, οδηγούμαστε και θα οδηγούμαστε, σε αυτοκαταστροφικές πράξεις. Σε μια τόσο μικρή χώρα όπως η Κύπρος, τουλάχιστον σε ζητήματα μείζον σημασίας, (όπως στο κυπριακό πρόβλημα και στην οικονομία) θα έπρεπε να είχαμε κοινή πολιτική γραμμή πλεύσης - αφουγκραζόμενοι βεβαίως τις απόψεις και τις ανησυχίες όλων το κομμάτων της χώρας, ενημερωμένοι και υπόλογοι ΟΛΟΙ - στον κυρίαρχο κυπριακό λαό. Είμαι σίγουρος για τα σπουδαία αποτελέσματα μιας τέτοιας συναίνεσης, που μπορεί να ακούγεται απλή και καθόλου σύνθετη, παρόλα αυτά για το πολιτικό μας σύστημα φαντάζει κάτι το ακατόρθωτο.

Τελειώνοντας, διαπιστώνω και επισημαίνω παράλληλα, ότι, όση ενότητα δεν έχουν δείξει ποτέ οι πολιτικοί μας, τόση ενότητα έχει δείξει ο Κυπριακός Λαός, με τις ¨Συναυλίες Αλληλεγγύης¨ που γίνονται σε διάφορες πόλεις της Κύπρου, για συγκέντρωση βοήθειας και στήριξη σε ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκη για άμεση υλική βοήθεια. Η μεγαλοψυχία και η συμπόνια του λαού πάει κόντρα στο καταστημένο και επικεντρώνεται στον άνθρωπο, πράγμα που είναι ανώτερο κάθε πολιτικού παιχνιδιού για αποφυγή ανάληψης πολιτικού κόστους και εσκεμμένου διπλωματικού λόγου, που δείχνει να ¨συμμερίζεται¨ την δύσκολη κατάσταση.

O Φρίξος Νικολάου είναι φοιτητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, [email protected].

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο αντιπρoσωπεύουν το συγγραφέα και όχι την εκδοτική πολιτική του sigmalive.com