Η πρόσφατη απόφαση του Εφετείου για μείωση ποινής βιασμού, από 12 σε 10 χρόνια, ως έκδηλα υπερβολικής, εκτιμώ, στα πλαίσια του, αναγνωρισμένου από τη νομολογία, δικαιώματος κριτικής των δικαστικών αποφάσεων, ανάμεσα σ’ αυτές και του Ανωτάτου [Δ.Γ. v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας v. Δ.Γ. (2012) 1Γ Α.Α.Δ 2509] ότι είναι εσφαλμένη.
Καταρχάς, όπως λέχθηκε στην απόφαση μείωσης της ποινής «Οι Κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν ενοχή και υπέβαλαν την παραπονούμενη στη διαδικασία της ακρόασης, όπου αυτή υποχρεώθηκε να επαναλάβει τα όσα έζησε κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία» γεγονός το οποίο θα έπρεπε να συνηγορήσει αυτοτελώς και πλήρως, στη μη μείωση της ποινής, καθώς αναδείκνυε και την πλήρη έλλειψη έμπρακτης μεταμέλειας και μετάνοιας των καταδικασθέντων, ως απαραίτητου δείγματος μεταστροφής του χαρακτήρα τους και άμβλυνσης της επικινδυνότητάς τους για την κοινωνία, δοθέντος ότι δεν κατέβαλαν καμία προσπάθεια άρσης των συνεπειών της πράξης τους.
Περαιτέρω, η ηλικία των 27 ετών, χρόνος κατά τον οποίο τέλεσαν το έγκλημα του βιασμού, δεν απηχεί την ιδιότητα του νεαρού της ηλικίας, ως ευεργέτημα μείωσης της ποινής και ειδικής ποινικής μεταχείρισης, αφού, πέρα από το χρονικό επίπεδο του ώριμου που απορρέει αντικειμενικά από το χρονικό της ηλικίας, η μείωση της ποινής δεν καταδεικνύεται με βάση τα γεγονότα ως πρόσφορη και αρκούσα για να τους αποτρέψει από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων, με την εγκληματική τους συμπεριφορά να μη συνδέεται με νεανική ανωριμότητα, υπό τις συνθήκες της φύσης και της σοβαρότητας του εγκλήματος αλλά και από τη μετέπειτα συμπεριφορά τους, ως προδιάθεσής τους για αρμονική συμβίωση τους στην κοινωνία.
Επιπρόσθετα, ως προς το «λευκό ποινικό μητρώο» των καταδικασθέντων, ορθή θεωρώ την ελληνική νομολογία, σύμφωνα με την οποία για να στοιχειοθετηθεί η ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου δεν αρκεί το λευκό ποινικό μητρώο, το οποίο από μόνο του δεν αποδεικνύει οπωσδήποτε τον πρότερο έντιμο βίο, αλλά απαιτείται θετική και επωφελής για την κοινωνία δράση και συμπεριφορά, δηλαδή πρέπει ο έντιμος βίος του υπαιτίου να εκδηλώνεται με θετική συμπεριφορά σε όλους τους τομείς που αναφέρονται στο νόμο.
Ως προς το ότι «δε χρησιμοποιήθηκε υπέρμετρη βία για τον εξαναγκασμό του θύματος αλλά μόνο εκφοβισμός και ένα χαστούκι» θα προστρέξω και πάλι στη νομολογία της Ελλάδας, σύμφωνα με την οποία υπάρχει βιασμός και όταν το θύμα λόγω του αιφνιδιασμού ή του φόβου των συνεπειών προβολής αντίστασης ή των ασθενών σωματικών του δυνάμεων ή άλλων περιστάσεων, θεώρησε εύλογα ανέφικτη ή μάταιη την αντίσταση και δεν αντιστάθηκε καθόλου στη σωματική βία του δράστη και κατά μείζονα λόγο δεν απαιτείται η σωματική βία και αντίστοιχα η αντίσταση σε αυτήν να είναι διαρκής, δηλαδή μέχρι την αποπεράτωση της πράξης.
Μάλιστα σε αποφάσεις Ελληνικών δικαστηρίων, σε σχέση με την προβλεπόμενη ποινή κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών για τον ομαδικό βιασμό, έγινε αναφορά στο νομοθετικό λόγο της ποινικής πρόβλεψης της διακεκριμένης αυτής μορφής του βιασμού, «εφόσον ο λόγος αυτός συνίσταται στο ότι ο ομαδικός βιασμός αποτελεί τον έσχατο εξευτελισμό του θύματος, μεταβολή του σε δοχείο ηδονής και γι` αυτό ταπείνωση της ανθρώπινης αξίας, επιβάλλεται να δεχθούμε ότι τότε μόνο υπάρχει ομαδικός βιασμός, όταν δύο ή περισσότεροι από τους συναυτουργούς τέλεσαν σε βάρος του θύματος πάντως τη γενετήσια πράξη (συνουσία ή ασέλγεια), ταυτόχρονα ή διαδοχικά.
Διότι σ` αυτήν ακριβώς την περίπτωση το θύμα μεταβλήθηκε σε δοχείο ηδονής και καταρρακώθηκε στον έσχατο βαθμό η ανθρώπινη αξία του» (βλ. Συστηματική Ερμηνεία του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 19°, Εγκλήματα κατά της Γενετήσιας Ελευθερίας και Εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της Γενετήσιας Ζωής, 1994, σ. 41, θετικά σχόλια Παπαγεωργίου-Γονατά Στυλιανού στο ως άνω βούλευμα Συμβ ΠλημΑθ 753/2000).
Επίσης, παραθέτω και μία από τις σκέψεις που διατυπώθηκαν κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή (Μαγκάκης, Πρακτ. Βουλής, Συνεδρίαση ΙΙΑ', 13.2.1984, σελ. 3947: "...Το φαινόμενο 3 ή 4 να πιάνουν μια γυναίκα και να ικανοποιούν πραγματικά κτηνώδεις ορέξεις πρέπει να αντιμετωπίζεται με εξοντωτική αυστηρότητα...".
Ο Δημοσθένης Στεφανίδης είναι δικηγόρος
Τα σχόλια αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και όχι αυτή του Sigmalive.com
