Εύχομαι να έχει δίκαιο ο ΠτΔ. Θα τον χειροκροτήσω, αν καταφέρει να φέρει λύση, όπως τη διακηρύσσει σε ομιλίες του, αντί όπως την προδιαγράφουν οι εξελίξεις στις συνομιλίες, οι υποχωρήσεις και οι δεσμεύσεις του…

Η φετινή ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν γλοιωδώς θωπευτική για την εισβάλλουσα και κατέχουσα μέρος του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ορθώς τα πολιτικά κόμματα, πλην του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, κατήγγειλαν και επέκριναν αυτή την ομιλία. Επεσήμαναν όλα τα αρνητικά σημεία της ομιλίας του Προέδρου, αλλά δεν προχώρησαν πιο πέρα.

Προσωπικά, ως ένας σκεπτόμενος πολίτης, ο οποίος έχει μπουχτίσει το κουτόχορτο, που καθημερινά μάς σερβίρουν, θέλω να κάμω μερικές επισημάνσεις και να διατυπώσω τη δική μου εξήγηση για την απαράδεκτη ομιλία του ΠτΔ.

Είναι σε όλους μας γνωστό και έχει πλειστάκις αποδειχθεί ότι οι δεσμεύσεις του ΠτΔ προς τον κυπριακό λαό δεν τηρούνται. Πάντα ο ΠτΔ τις παραβαίνει, είτε ήταν προεκλογικές δεσμεύσεις του υποψήφιου ΠτΔ, είτε είναι δεσμεύσεις του ΠτΔ. Το αντίθετο συμβαίνει με τις δεσμεύσεις του έναντι του κ. Έιντε, του κ. Μπάιντεν, του κ. Κέρι και της κ. Νούλαντ.

Ο ΠτΔ φαίνεται ότι έχει δεσμευτεί να μην προβαίνει σε δηλώσεις και διαπιστώσεις που θίγουν την κατοχική δύναμη, που είναι και ο ταραξίας της περιοχής. Αποδέχθηκε αυτό τον όρο και ανέλαβε δέσμευση να τον τηρεί, επιδιώκοντας τη διατήρηση και την αξιοποίηση του «φανταστικού» καλού κλίματος, που έχει δημιουργήσει η εκλογή του κ. Ακιντζί. Νομίζει ότι έτσι θα αξιοποιήσει «το παράθυρο ευκαιρίας», στο τεράστιο άνοιγμα του οποίου οι κ. Αβέρωφ, Τορναρίτης και Άντρος Κυπριανού έχουν επενδύσει πολλά.

Για να τηρήσει αυτή τη δέσμευσή του ο ΠτΔ ήταν πολύ προσεκτικός στην ομιλία του. Απέφυγε να κατηγορήσει την Τουρκία ως κατοχική δύναμη. Απέφυγε να την κατηγορήσει για το διεθνώς αναγνωρισμένο έγκλημα πολέμου, δηλαδή τον εποικισμό των κατεχόμενων εδαφών. Απέφυγε να την κατηγορήσει για την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και του Σ.Α.

Απέφυγε να κατονομάσει την Τουρκία ως τη δύναμη που επενέβη στρατιωτικώς στην ΑΟΖ της Κύπρου και διεξήγαγε παράνομα σεισμολογικές έρευνες. Μίλησε απλώς για κάποια επέμβαση, που έκαμαν κάποιοι άγνωστοι στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η εποικοδομητική ασάφεια φαίνεται ότι είναι και δέσμευση όχι μόνο έναντι των ξένων, αλλά και έναντι της Τουρκίας. Γιατί η Τουρκία είχε δηλώσει, και δηλώνει με κάθε ευκαιρία, ότι θέλει να έχει λόγο στον υπόγειο πλούτο της κυπριακής ΑΟΖ. Και ο όρος αυτός, με τον οποίο δεσμεύτηκε ο ΠτΔ, είναι σαφής. Αποδέχτηκε να καταστεί το θέμα των υδρογονανθράκων μέρος των διαπραγματεύσεων, με την παραχώρηση να συζητηθεί στο τέλος. Δεσμεύτηκε ότι θα σταματήσουν όλες οι ενέργειες για αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Η συντήρηση του τρυπανιού υπήρξε μια αληθοφανής, αλλά γελοία δικαιολογία.

Για τους λόγους αυτούς η ομιλία του ΠτΔ ήταν τόσο ευγενικά θωπευτική προς την κατοχική δύναμη και ήταν κομμένη και ραμμένη, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε και τις οποίες τηρεί πλήρως.

Αυτή είναι η άποψή μου, που την εκφράζω ως απλή διαπίστωση της κοινής λογικής. Κάποιος θα μπορεί να πει ότι είναι ορθή η πολιτική του ΠτΔ, επειδή «βλέπει το δάσος και όχι το δέντρο», όπως είπε και ο πολύς ΥΠΕΞ. Έτσι, ο ΠτΔ σκέφτηκε ότι καλύτερα να σιωπήσω, αφού ό,τι και να πω δεν θα πετύχω κάτι, ενώ ακολουθώντας τις οδηγίες των «εταίρων» μας, μπορεί να πετύχω λύση για μετεξέλιξη της ΚΔ και επανένωση της Κύπρου.

Αυτό πιστεύω είναι το μεγάλο του λάθος. Εύχομαι να διαψευστώ. Εύχομαι να έχει δίκαιο ο ΠτΔ. Θα τον χειροκροτήσω, αν καταφέρει να φέρει λύση, όπως τη διακηρύσσει σε ομιλίες του, αντί όπως την προδιαγράφουν οι εξελίξεις στις συνομιλίες, οι υποχωρήσεις και οι δεσμεύσεις του.