Η εργασία είναι δικαίωμα που προστατεύεται από το Σύνταγμα. Ως εκ τούτου, το Κοινωνικό Κράτος, έχει υποχρέωση να μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών.

Για τον λόγο αυτό οφείλει στο μέτρο των δυνατοτήτων του να συμβάλλει σε μια υγιή αγορά εργασίας και στην καταπολέμηση της ανεργίας επιλέγοντας τα κατάλληλα μέσα που σε κάθε χρονική συγκυρία διαθέτει.

Σε σχέση με το τι βιώνουμε σήμερα στη Κύπρο είναι απαραίτητο ειδικά σε αυτή τη περίοδο της οικονομικής κρίσης, να βελτιωθεί και αναπτυχθεί η αγορά εργασίας. Είναι αναγκαίο όσο και αν δεν είναι αρεστό, να απολυθούν υπάλληλοι από διάφορους μη κερδοφόρους οργανισμούς και την ίδια στιγμή να προσφερθούνε άλλες ευκαιρίες εργασίας. Το σίγουρο όμως, είναι, ότι, η καταπολέμηση της ανεργίας, δεν μπορεί να εκφυλιστεί σε οικονομική εκμετάλλευση της ανεργίας και σε συνακόλουθη καταρράκωση της αξιοπρέπειας του ανέργου, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει πλέον καθημερινά.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο εκσυγχρονισμός των σχετικών νομοθεσιών σε σχέση με την   κατοχύρωση των δικαιωμάτων του εργαζομένου καθώς και του εργοδότη και η σωστή υιοθέτηση πολιτικών (Human Resources Policies) που πρέπει να υιοθέτει ο εργοδότης για τη σωστή αξιολόγηση του εργαζομένου τόσο σε σχέση με την αμοιβή του όσο και με την θέση εργασίας του.

Επειδή, η εργασία είναι μέσο ψυχικής ικανοποίησης και ολοκλήρωσης του ανθρώπου, η εργασιακή του ηθική καταρρέει, όταν γνωρίζει ότι παρέχει εργασία η οποία δεν αμείβεται σωστά ή χαρακτηρίζεται υποκριτικά ως μαθητεία και αμείβεται ως τέτοια ή όταν δεν ακολουθείται η αρχή της ίσης μεταχείρισης, της ίσης αμοιβής και ίσης αξίας μεταξύ αντρών και γυναικών ή άλλων κατηγοριών στο χώρο εργασίας. Από τη άλλη, όταν ο εργοδότης αντιλαμβάνεται ότι αμείβει περισσότερο τον εργαζόμενο ή όταν του δίδεται νομικά του εργοδότη η δυνατότητα να καταπατάει βασικά εργασιακά δικαιώματα  ή όταν ο εργαζόμενος αδιαφορεί για την εργασία του λόγω κεκτημένων δικαιωμάτων που του παρέχονται τότε δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος στην οικονομία και μια αρρωστημένη εργασιακή κουλτούρα.

Είναι λυπηρό αλλά και εκνευριστικό, ότι σήμερα σε καιρό κρίσης και μη κερδοφορίας των περισσοτέρων οργανισμών, να έχουμε το φαινόμενο, από τη μία,  της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, στον Ιδιωτικό Τομέα, λόγω των κενών που υπάρχουν στις σχετικές νομοθεσίες αλλά και λόγω άγνοιας από πλευράς των εργαζομένων και από την άλλη να έχουμε τους Δημόσιους, Ημικρατικούς ή Τραπεζικούς Υπαλλήλους να εκμεταλλεύονται (πολλές φορές(!)) το εργασιακό σύστημα και κουλτούρα που ισχύει στους οργανισμούς αυτούς. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος και να σταματήσει να ισχύει η άνιση μεταχείριση μεταξύ των δυο αυτών κατηγοριών  εργαζομένων ώστε να αρχίσει να γίνεται υγιής η αγορά εργασίας και να αναπτύσσεται  η οικονομία.

Το καθεστώς της εργασίας, επιβάλλεται να ελέγχεται και να καθορίζεται από τη νομοθεσία, τις συμβάσεις εργασίας καθώς και από ουσιαστικά κριτήρια αξιολόγησης του εργαζομένου προσαρμοσμένα στην πολυπλοκότητα της κάθε θέσης.

Είναι καιρός πλέον, η αγορά εργασίας στην χώρα ετούτη να εκσυγχρονιστεί και να υιοθετήσει σωστά κριτήρια αξιολόγησης του Ανθρώπινου Δυναμικού καθώς και της πρόσληψης αυτού αλλά και την υιοθέτησης, νομικών  δικαιωμάτων και πρακτικών,  που πρέπει να ακολουθούνται τόσο από εργαζομένους όσο και από εργοδότες.

Η υιοθέτηση των πιο πάνω, είναι ο μόνος τρόπος, για την επιδιωκόμενη αλλαγή της εργασιακής κουλούρας που υφίσταται σήμερα και χρήζει αλλαγής  ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα, άρα και η κερδοφορία ενός οργανισμού ώστε να ξεπεράσουμε την κρίση μια ώρα γρηγορότερα! Σημειοταίον, είναι, ότι, περαιτέρω, βοηθιέται, εμμέσως πλην σαφώς, η μείωση της ανεργίας, διότι μια πιο υγιής αγορά εργασίας, απορροφάει τον εργαζόμενο εκείνο με το συγκεκριμένο επαγγελματικό γνωστικό αντικείμενο που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της αγοράς εργασίας και κατ’ επέκταση του κάθε επαγγέλματός.

Συνεπώς, ο εκσυγχρονισμός των νομοθεσιών καθώς και η υιοθέτηση των διαδικασιών που επιβάλλονται, πλέον,  σε σχέση με την Διεύθυνση και Ανάπτυξη του Ανθρώπινου Δυναμικού είναι απαραίτητες προϋποθέσεις  για την εξυγίανση και σωστή πρακτική κάθε οργασμού, μικρού ή μεγάλου ώστε να δημιουργηθεί μια υγιή αγορά εργασίας με την αναμενόμενη κερδοφορία.

Νομικός Σύμβουλος Εργατικού και Τραπεζικού Τομέα
[email protected]