Άνοιξα το email μου, τζείνο που έχω για τα σοβαρά πράματα. Δηλαδή τζείνο που έκαμα για να κάμμω αιτήσεις για δουλειά. 3 νέα email. Πατώ το πρώτο, we regret to inform you, πατώ το δεύτερο, η αίτησή σας δεν, πατώ τζαι το τρίτο, δυστυχώς η αίτησή σας δεν. Εν τζαι δκιαβάζω ποτέ παραπάνω. Θωρώ μόνο ότι με απορρίψαν, σβήνω τα τζαι πάμε πάρακατω. Τούτο το πράμα συμβαίνει για 6 μήνες. Επήα τζαι σε κάποια interviews. Στο ένα εμπήκα μέσα τζαι λαλεί μου η κορού στην υποδοχή «Συγγνώμη ήρτες για το interview;». Ήταν να της πω «όι, μες στον λάλλαρο φορώ πουκάμισο τζαι κρατώ τις κόλλες μου τζαι τρέμω σαν το ψάρι επειδή ήρτα να σας σάσω το air-condition». Εν είπα τίποτε. Δεν πρέπει να λαλείς τίποτε. Πρέπει να είσαι τυπικός, ευγενικός, συγκρατημένος. Να δείχνεις ο πιο επαγγελματίας που ούλλους, να μεν λαλείς πολλά εεεε, να μεν είσαι διστακτικός, να είσαι δκιαβασμένος.

I regret to inform you ότι τούντο πράμα δεν δουλεύκει. Όσο καλός τζαι να είσαι, η αναζήτηση δουλειάς στην Κύπρο με τον σταυρό στο ένα σιέρι τζαι τις ικανότητες σου στο άλλο δεν θα σε πάρει πουθενά. Η Κύπρος αυτή τη στιγμή δεν περνά οικονομική κρίση τζαι μεν ακούετε τες πελλάρες που λαλεί ο κάθε λαστιχάρης που έσιει εταιρεία (που μάλλον εκληρονόμησε που τον παπάκη). Φυσικά τζαι τούτοι θα σας πουν ότι έσιει κρίση. Γιατί; Γιατί εν η ευκαιρία τους να πλουτίσουν παραπάνω. «Δυστυχώς επαγώσαμε τις νέες προσλήψεις διότι έχει κρίση», «Ε Αντρέα μου δυστυχώς πρέπει να κόψουμε μισθούς, ξέρεις, τωρά με την κρίση...». Τωρά με την κρίση τι; Δηλαδή ήρτε σας όπως το τσουνάμι τζαι που την μια μέρα στην άλλη έσιετε κρίση ούλλοι τζαι μάλιστα κρίση που απαιτεί να κόψετε 20, 30, 40% των μισθών των υπαλλήλων σας; Ε καλό ρε φιλούι μου πώς εσύ τζαι οι όμοιοι σου επήετε στο εξωτερικό για διακοπές συν αλλό καμιά εβδομάδα Πρωταρά άμπα τζαι βάλει σας απουσία ο Κόννος; Με τες κουφέττες οξά με τες εφτζιές; Τζαι πώς οι εταιρείες σας προσλαμβάνουν τον κάθε αχάπαρο τζαι την κάθε ατάλαντη με μοναδικό κριτήριο το ότι εν συγγενείς σας; Τζαι πώς κλαίεστε τζαι διερωτάστε μετά για την κρίση όταν οι πλείστες κυπριακές επιχειρήσεις εργοδοτούν τους συγγενείς τους που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για την δουλειά που κάμμουν αλλά πληρώνουνται κανονικά τζαι στις πλείστες περιπτώσεις παραπάνω που τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς υπαλλήλους;

Δυστυχώς ενόμιζα ότι μόνο στην κυβέρνηση θέλεις μέσο για να μπεις. Αλλά φαίνεται η Κύπρος εν τόσο μιτσιά που αντί για επιχειρήσεις έχουμε οικογενειακά τραπέζια σε εταιρικό περιβάλλον.

*Για να μεν παρεξηγηθώ, η Κύπρος περνά οικονομική κρίση. Είμαι τζι εγώ σε τζείνους που περνούν κρίση. Αλλά η πλούσια Κύπρος, τζείνοι που ετρώαν τζι επίνναν πάντα, δεν περνούν κρίση τζαι να σταματήσουν την κλάψα γιατί είναι γελοίοι. Δεν εδυσκολευτήκαν ούτε να πληρώσουν το ρεύμα τους, δεν εκόψαν πίσω που την ακριβή τους υπεραγορά τζαι το ακριβό αυτοκίνητο εν ακριβό αυτοκίνητο ακόμα.

*Aναγνώστης του Sigmalive