Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα που διαδραματίζονται στην λωρίδα της Γάζας, μου δημιουργήθηκε η ανάγκη ,μέσα από αυτό το άρθρο, να εκφράσω την απογοήτευση μου και ταυτόχρονα κατακρίνω τέτοια εγκλήματα που πλήττουν την ανθρωπότητα σε μια εποχή που η ανθρώπινη ζωή και κάθε ατομικό δικαίωμα έχει μεγάλη αξία για τον Ευρωπαϊκό, και όχι μόνο, κόσμο.
Ιστορικά, η διαμάχη στη Γάζα έχει ως αφετηρία το 1881 και διαρκεί μέχρι σήμερα χωρίς να έχει κοπάσει μεταξύ ισραηλινών και Παλαιστινίων στην γνωστή σε όλους Λωρίδα της Γάζας. Κυριότερες ήταν οι επιδρομές του 2008, 2012 και 2014 με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες . Σκοπός του άρθρου μου δεν είναι να παρουσιάσω την ιστορία αλλά να εκφράσω αντίδραση μια μερίδα νέων που έχουν τις ίδιες απόψεις και επιδιώκουν να είναι πολίτες της χώρας του και κατ ΄ επέκταση πολίτες του κόσμου.
Το σκηνικό στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει το ίδιο με τη μόνη την αλλαγή όχι των πρωταγωνιστών αλλά των κομπάρσων που δεν επιθυμούν να γίνουν πρωταγωνιστές. Τουλάχιστον 296 ανήλικοι και τουλάχιστον 1.600 (στην πλειονότητα τους άμαχοι) Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στη Λωρίδα της Γάζας από την έναρξη της επιχείρησης του ισραηλινού στρατού στις 8 Ιουλίου, ανακοίνωσε χθες η UNICEF. Τι περιμένουμε για να αντιδράσουμε; Ίσως να είμαστε καθησυχασμένοι γιατί δεν είμαστε άμεσα επηρεαζόμενοι. Ίσως αυτό να ισχύει όμως η Κύπρος έχει βιώσει πολλά δεινά βάσει της Κυπριακής Ιστορίας. Είμαστε ένα νησί που είχε πολλούς κατακτητές στο κατόπι του και βίωσε βάσανα, αδικίες, βασανιστήρια, βιασμούς, πραξικόπημα. Ακόμα ως Κύπρος μετά την ανεξαρτησία έχουμε βιώσει την Τουρκική εισβολή και 40 χρόνια μετά διεκδικούμε μια βιώσιμη λύση, προσπαθούμε και επιδιώκουμε συνεχώς την ταυτοποίηση των αγνοουμένων, διεκδικούμε αποζημιώσεις από το ΕΔΑΔ και οι διαπραγματεύσεις για τυχόν επίλυση βρίσκονται στο ναδίρ. Με μια επισκόπηση στο παρελθόν βλέπουμε ότι η αδικία μας δίνει το κίνητρο να προσπαθούμε να δικαιωθούμε. Και τώρα νέες διαμάχες με επίκεντρο τους υδρογονάνθρακες και μια «συμμορία» που λέγεται Τρόικα και που κάθε φορά που έρχεται στην Κύπρο γίνεται χαμός .«Ποντάρουν» δημόσια ποια θα είναι η απόφαση της για την Κύπρο . Βιώνουμε, όπως λεν πολλοί έναν «οικονομικό πόλεμο» και ειδικά μετά το «κούρεμα» νιώσαμε την αδικία να μας καταπλακώνει. Συμπερασματικά, λοιπόν, όσα διαδραματίζονται στη Γάζα , η αδικία και ο χαμός εκατοντάδων αμάχων θα έπρεπε να δημιουργήσουν οργή, θυμό, αποστροφή όλου του κυπριακού λαού, ο οποίος να ενστερνίζεται τον πόνο των ανθρώπων που βρίσκονται σε μια άλλη γωνιά του πλανήτη . Φτάνει πια να είμαστε αποβλακωμένοι μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή και η μόνη μας έγνοια είναι να δημοσιεύουμε φωτογραφίες για κάθε στιγμή της μέρας μας ή να περιμένουμε του άλλους να κάνουν κάτι. Η αντίδραση μας ως νέοι και κυρίως ως άνθρωποι πρέπει να είναι μαζική γιατί όπως επιθυμούμε εμείς υποστήριξη από άλλες χώρες έτσι και από την πλευρά μας θα πρέπει να γίνει το ίδιο!
Ζούμε στον 21ο αιώνα και τα εγκλήματα πολέμου δεν έχουν παύσει με την ανθρωπότητα να εξευτελίζεται. Ο κόσμος της Ευρώπης μπορεί να μαστίζεται από την οικονομική κρίση όμως δεν παύει να υπάρχει ακόμα αξιοπρέπεια. Τα παιδιά και οι άμαχοι που πέφτουν στο πεδίο της μάχης δεν είναι άνθρωποι ενός κατώτερου θεού ούτε όμως ζουν καν σε συνθήκες που να τους επιτρέπουν να πουν ότι έχουν αξιοπρέπεια. Γίνονται ανδρείκελα των χωρών που έχουν να διεκδικήσουν συμφέροντα στην περιοχή, χωρίς να ισχύει γι’ αυτούς το Ανθρώπινο Δικαίωμα στη ζωή που διακηρύσσει ο χάρτης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Μήπως αυτοί δεν είναι ΆΝΘΡΩΠΟΙ; Μήπως είναι απλοί αριθμοί που βλέπουμε καθημερινά σε τίτλους ειδήσεων;
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να τονίσω ότι θα πρέπει να δείξουμε υποστήριξη στους ανθρώπους που καθημερινά πέφτουν άδικα στο πεδίο της μάχης και την αποστροφή, αγανάκτηση και απλά απογοήτευση για τις χώρες που κινούν τα νήματα και το μόνο που προσπαθούν είναι να ικανοποιήσουν τα συμφέροντα τους με αντάλλαγμα τις ανθρώπινες ζωές. Το άρθρο αυτό ελπίζω να εκφράζει όλους όσους καταδικάζουν κάθε εχθροπραξία που γίνεται και η ανθρώπινη ζωή γίνεται απλά ένας αριθμός. Ευελπιστώ οι διεθνείς οργανισμοί να δείξουν το ανάστημα τους και να προστατεύσουν την ανθρώπινη ζωή .
Φοιτήτρια Νομικής Πανεπιστημίου Κύπρου
