Τα «υλικά» στοιχεία και οι «αριθμοί» είναι τα ευκολοπίστευτα επιχειρήματα και τα επιτήδεια εργαλεία αυτών που πολεμούν την άμυνα μας. Ενας πολεμικός αγώνας είναι μια πολύπλοκη και καθόλου εύκολη υπόθεση και σε καμία περίπτωση αποτελεί μαθηματική εξίσωση στην οποία μετά από απλές διαδικασίες θα δοθεί προδιαγεγραμμένη μαθηματική λύση.

Μέσα λοιπόν σ΄αυτήν την δυσκολία και την πολυπλοκότητα του πολεμικού αγώνα, την δίνη των πολλών και αστάθμητων παραγόντων, την καταστροφική δράση των άγνωστων κινδύνων    ο ρόλος των αριθμών την ώρα της πολεμικής αναμέτρησης εκ των πραγμάτων αναγκαστικά περιορίζεται.

Οι αριθμοί, δηλαδή οι «υλικές δυνάμεις» και οι «υλικές  παραμέτροι» ναι,  έχουν τον δικό τους  ρόλο, όμως δείχνουν από πολύ μακριά την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει μια πολεμική αναμέτρηση αφού το τελικό αποτέλεσμα, είτε αρέσει είτε όχι στους αριθμολάγνους το καθορίζουν οι «ηθικές δυνάμεις» ως πολλαπλασιαστές ισχύος. Η στρατιωτική επιστήμη μέσα από την σοφία της περιορίζει τη δύναμη των αριθμών με τα επιστημονικά επιχειρήματα του πολλαπλασιαστή ισχύος ο οποίος είναι σημαντικός και καθοριστικός παράγοντας κατάληξης μιας πολεμικής αναμέτρησης.  Η στρατιωτική επιστήμη αναγνωρίζει δύο βασικούς παράγοντες οι οποίοι με μαγικό τρόπο πολλαπλασιάζουν την ισχύ ενός στρατού ανακόπτοντας την αποτελεσματικότητα των αριθμών: το ηθικό και την εκπαίδευση.

Το ηθικό.

Ηθικό δεν είναι η απαισιοδοξία και η μιζέρια. Ηθικό δεν είναι η υποταγή.  Ηθικό είναι ανώτερη εσωτερική κατάσταση ψυχής του μαχητή.

Ηθικό στον μαχητή είναι το υψηλό αίσθημα αυτοεκτίμησης, η απόλυτη γνώση της δύναμης του και η ακλόνητη πίστη στον σκοπό και το δίκαιο του αγώνα του.

Το ηθικό ως ψυχική/ηθική παράμετρος έχει τεράστια σημασία σε ένα πολεμικό αγώνα. Ο στρατιώτης για να κερδίσει έναν αγώνα πρέπει να πιστεύει μέχρι τα βάθη της ψυχής του  στην δύναμη του και στο δίκαιο του αγώνα του. Η ποιότητα και το μέγεθος της ψυχής του πολεμιστού και η εσωτερική συνειδητοποίηση του σκοπού για τον οποίο πολεμά δίνουν ισχύ στην ισχύ του και ψυχή στα όπλα του τα οποία από μόνα τους είναι άψυχα σιδερικά: είναι πολύ διαφορετικό πράγμα να πολεμά κάποιος σε ένα άδικο επιθετικό πόλεμο για να κατακτήσει εύφορα ή στρατηγικά εδάφη ορμώμενος από τα επεκτατικά ένστικτα των πολιτικοστρατιωτικών ηγητόρων του, η για να καταλάβει στρατηγικές περιοχές ή για να κλέψει πετρέλαια και πολύ διαφορετικό είναι να μάχεται σε ένα αμυντικό πόλεμο για να υπερασπίσει την πατρίδα, το σπίτι, το χωριό του ή ακόμη και να μάχεται σε έναν απελευθερωτικό/αντεπιθετικό πόλεμο για την ανάκτηση των προγονικών του εδαφών και την απελευθέρωση της πατρίδας.

Η εκπαίδευση.

Δεν χρειάζεται υψηλή στρατιωτική κατάρτιση για να γίνει αντιληπτή η αξία της σωστής και υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης του στρατιώτη και γενικά η αξία της επαρκούς κατάρτισης του στο αντικείμενο του. Δέκα καλά εκπαιδευμένοι μαχητές όντες άριστοι γνώστες της πολεμικής τακτικής μπορούν κάλλιστα να εξουδετερώσουν εκατόν «άτσαλους» και χωρίς επαρκή εκπαίδευση αντιπάλους. Παρεπόμενη και συνδεόμενη με την εκπαίδευση παράμετρος είναι ασφαλώς και

• η σωστή και ικανή διοίκηση από την «κατώτερη» κλίμακα της ιεραρχίας μέχρι την ανωτέρα και ανωτάτη επιτελική διοίκηση,
• η καλή τακτική και οι σωστοί σχεδιασμοί και ελιγμοί μάχης,
• η ποιότητα οπλισμού,
• οι σωστές και έγκαιρες πληροφορίες, μέχρι και
• οι ατομικοί ή ομαδικοί ηρωϊσμοί των μαχητών.

• Το αποτέλεσμα του Α΄παγκοσμίου πολέμου το καθόρισε η Ελλάς με τις σημαντικότατες νίκες στο Σκρα κατά των Βουλγαροαυστροουγγρικού άξονα διαθέτοντας τις ΜΙΣΕΣ δυνάμεις από τους αντιπάλους της, αλλά και στην θάλασσα με τον ναυτικό αποκλεισμό της συμμάχου των Γερμανών Τουρκίας στα Δαρδανέλια.
• Το αποτέλεσμα του Β΄παγκοσμίου πολέμου το καθόρισε ΚΑΙ ΠΑΛΙ η Ελλάς με την ΠΡΩΤΗ παγκόσμια νίκη κατά του νέου άξονα, όταν ο ήρωας συνταγματάρχης πεζικού Κωνσταντίνος Δαβάκης πολεμώντας στην πρώτη γραμμή με τους στρατιώτες του (μάλιστα τραυματίστηκε σοβαρά) με μόνο 2.000 λεβέντες πεζικάριους και 4 πυροβόλα δηλαδή με ΔΕΚΑ φορές λιγότερες δυνάμεις συνέτριψε τους καμπόσους Ιταλούς της μεραρχίας «Τζούλια» οι οποίοι διέθεταν 20.000 άντρες και σαράντα πυροβόλα.

Ισως αντιταχθεί το επιχείρημα ότι «αυτά ξέρετε αποτελούν παρελθόν, είναι πράγματα που συνέβαιναν κάποτε». Η απάντηση μας είναι απλή: η λογική των κανόνων, των τεχνικών και των τακτικών του πολέμου δεν αλλάζουν. Διατηρούν πάντοτε την ίδια βάση. Αυτό που αλλάζει είναι η κατ΄αναλογία προσαρμογή τους στις εκάστοτε κοινωνικές και τεχνικές εξελίξεις του  ανθρωπίνου γένους. Το ΘΑΡΡΟΣ και η ΠΙΣΤΗ δεν άλλαξαν από τον καιρό του Λεωνίδα και του Μιλτιάδη και δεν θα αλλάξουν ποτέ.  

Σήμερα  

• Το Ισραήλ από τα έξι εκατομμύρια του πληθυσμού του, σχεδόν ο μισός πληθυσμός δηλαδή τα τρία εκατομμύρια δεν στρατεύονται διότι είναι «Ορθόδοξοι Ιουδαίοι», άρα βγάζει στρατό από τα υπόλοιπα τρία εκατομμύρια. Και όμως επιβάλλεται σε εκατόν πενήντα εκατομμύρια Αραβες που το έχουν περικυκλωμένο.
• Στην δεκαετία του 80 το Ιράκ σε ένα πολυετή και πολυαίμακτο πόλεμο, (ο οποίος στην πορεία εξελίκτηκε ουσιαστικά σε πόλεμο αλληλοφθοράς μεταξύ των αντιμαχομένων) νίκησε την Περσία (Ιραν) η οποία διέθετε σχεδόν τριπλάσιες στρατιωτικές αλλά και σε πληθυσμό δυνάμεις από το Ιράκ.

(Σημείωση: η αναφορά στο Ισραήλ αποτελεί ακαδημαϊκό παράδειγμα και δεν εξυπακούει ευμενή τοποθέτηση ή «συμμαχική» κλίση του γράφοντος προς το Ισραήλ και ούτε δυσμενή προς τους Αραβες). 

Αντιπαραθετική αναφορά αριθμού των δικών μας δυνάμεων, με αυτές του εχθρού:

Εθνική φρουρά                                                          Κατοχικές δυνάμεις.

15.000 εθνοφρουροί και μόνιμα στελέχη                      25.000-30.000 προσωπικό εκ Τουρκίας

μαζί με τις δυνάμεις της ΕΛ.ΔΥ.Κ. όμως                     πλέον περίπου 1.000 Τ/Κ.

Με την κλήση της εφεδρείας φτάνει περί-                    Με  κλήση της εφεδρείας φτάνουν πε-

που 115.000.                                                             ρίπου τις 40.000.

1 Σώμα στρατού.                                                         1 Σώμα στρατού

2 μεραρχίες πεζικού.                                                    2 μεραρχίες πεζικού.

1 Τ/Θ ταξιαρχία.                                                           1 Τ/θ ταξιαρχία.

1 σύνταγμα καταδρομών.                                             1 σύνταγμα καταδρομών.

1 σύνταγμα ΕΛ.ΔΥ.Κ.

1 Μ/Κ ΕΛ.ΔΥ.Κ                                         

Σημ. οι έποικοι δεν συγκροτούν αναγκαστικά εφεδρεία, γι΄αυτό δεν συμπεριελήφθησαν στον  ως άνω αριθμό των 1.000 Τουρκοκυπρίων. Ο υπολογισμός του αριθμού των Τ/Κ έγινε με την ίδια αναλογία συγκρότησης της δύναμης της Ε/Φ μέσα από τον Ε/Κ πληθυσμό. Δηλαδή αφού στις 750.000 Ε/Κ ο αριθμός εθνοφρουρών και μονίμων στελεχών είναι γύρω τις 15.000 τότε επί πληθυσμού  50.000 που είναι ο αριθμός των Τ/Κ ο αντίστοιχος αριθμός είναι 1.000.

Αντιπαραθετική αναφορά οπλισμού των δικών μας δυνάμεων, με αυτές του εχθρού:

Οπλισμός.

Η γνώση  λυτρώνει. Οι κατοχικές δυνάμεις ΔΕΝ διαθέτουν σύγχρονο οπλισμό, όπως παραμιλούν κάποιοι τρομαγμένοι και μή ενημερωμένοι.  Ας κάνουμε μια σύντομη αναφορά στον εξοπλισμό του εχθρού για να αποδείξουμε ότι σε πολλά σημεία της άμυνας μας, όχι απλά δεν είμαστε υποδεέστεροι ηλικιακά και ποιοτικά αλλά είμαστε και πολύ καλύτεροι ποιοτικά και τεχνικά ανώτεροι από τον εχθρό:

-   ΑΡΜΑΤΑ ΜΑΧΗΣ.

Εμείς διαθέτουμε και τρίτης γενιάς άρματα, δεκαετίας κατασκευής του  90.

Αντίθετα τα πλείστα άρματα του εχθρού είναι τα πεπαλαιωμένα Μ.47 με ημερομηνία κατασκευής 1948, ενώ το άρμα Μ.48 είναι «επείγουσας» κατασκευής το 1949-1950 ως «νέα έκδοση» του Μ.47 για να ανταποκριθεί ειδικά στις ανάγκες του πολέμου της Κορέας το 1950. Να σημειώσουμε ότι τα άρματα τρίτης γενιάς Τ80, Τ80U της Ε/Φ είναι πρωτογενώς κατασκευασμένα να βάλλουν εν κινήσει. Ο εχθρός δεν διαθέτει τέτοια άρματα μάχης τουλάχιστον πρωτογενώς κατασκευασμένα, ενώ τα αναβαθμισμένα τύπου MOLF του εχθρού πάσχουν από πολλά προβλήματα. Να σημειώσουμε ακόμη ότι με βάση έρευνες και μελέτες ξένων (όχι Ελληνικών) εξειδικευμένων στρατιωτικών περιοδικών, ένα  Τ.80, Τ.80U (βάλλον εν κινήσει) ισοδυναμεί με δέκα συμβατικά.

-   ΤΟΜΠ. (Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού)

Ο εχθρός διαθέτει 677 ΤΟΜΠ, όμως από αυτά, τα 361 είναι μή εκσυγχρονισμένα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού, τύπου Μ.113 επίσης πεπαλαιωμένα της δεκαετίας του 60 με άπειρα προβλήματα. Τα ίδια ακριβώς ΤΟΜΠ διαθέτει εν αφθονία και ο Ελληνικός στρατός όμως καταβάλλοντας ασταμάτητες προσπάθειες μέσα από μεγάλα και πολυδάπανα προγράμματα για την συντήρηση/ανακαίνιση τους.

Αντίθετα,

η Ε/Φ (με την ΕΛ.ΔΥ.Κ.) διαθέτει:

• 157 πανίσχυρα θηρία Λεωνίδας (με την ΕΛ.ΔΥ.Κ.) της δεκαετίας του 90.
• 95 σύγχρονα VAB-VVT (27 φορείς όλμων και 18 ρυμουλκά όλμων 120m.m.)
• 27 σύγχρονα VAB VCI και
• 15 ίσως όχι πολύ σύγχρονα, όμως αξιόπιστα μάχιμα E.E 3 Τζιαραράκα.

-   ΤΟΜΑ. (Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης)

Η Ε/Φ, διαθέτει 202 ΤΟΜΑ με βασιλιά τους το καλύτερο ΤΟΜΑ στον κόσμο, το σύγχρονο Ρωσσικό ΒΜΡ 3, το οποίο είναι το ισχυρότερο τεθωρακισμένο όχημα μάχης στον πλανήτη,  φέροντας εκτός από τα τρία πολυβόλα ΠΚΤ 7.62΄΄, και δύο τρομερά πυροβόλα:  ένα πρωτεύον  τύπου 2Α70 των 100΄΄ και ένα δευτερεύον τύπου 2Α72 των 30΄΄ την ίδια ώρα που τα αντίστοιχα «Δυτικά» (Αμερικάνικο, Αυστριακό και Σουηδικό) έχουν ένα και μοναδικό πυροβόλο αυτό των 30΄΄το οποίο μάλιστα στα δικά μας ΤΟΜΑ είναι δευτερεύον.

Να σημειώσουμε ότι ο εχθρός ΔΕΝ διαθέτει ούτε ένα ΤΟΜΑ τουλάχιστον πρωτογενώς  κατασκευασμένο.

-   Α/Τ (Α.ντιαρματικά)  ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ

Η Ε/Φ διαθέτει σύγχρονα Α/Τ  ελικόπτερα:

• 11,  ΜΙ -35 Ρ
• 4,  SA341LI Gazele (HOT2)

Να σημειώσουμε ότι ο εχθρός ΔΕΝ διαθέτει Α/Τ ελικόπτερα.

Οσο για το επιχείρημα ότι μπορεί να φέρει λέει, Α/Τ ελικόπτερα αν χρειαστεί, εμείς χωρίς ποτέ να υποτιμούμε τον εχθρό απαντούμε: όταν ακόμη και σε μια απλή βολή τυφεκίου στο πεδίο βολής Αγία Φύλας, το οποίο είδαμε άπειρες φορές και αναγνωρίζουμε με κλειστά μάτια τους στόχους, θα πρέπει κάθε φορά ο αξιωματικός βολής να δώσει παράγγελμα: «στόχους αναγνωρίσατε» και εμείς να απαντήσουμε «ένα είδον, δύο είδον, τρία είδον» κ.λ.π. ε, πώς λοιπόν είναι δυνατόν να έρθουν από Τουρκία ελικόπτερα Α/Τ εν καιρώ πολέμου(αν βέβαια καταφέρουν να έρθουν) και να εκτελέσουν επιτυχώς Α/Τ πολεμικό αγώνα σε χώρο που δεν ασκήθηκαν προηγουμένως, ήτοι σε άγνωστη περιοχή, με άγνωστες συνθήκες, άγνωστο έδαφος και άγνωστη ιδιομορφία ανάγλυφου εδάφους, άρα με δυνητικά άγνωστες γι΄αυτά θανατηφόρες παγίδες;

-   ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ Α/Α(Αντιαεροπορικών) ΒΛΗΜΑΤΩΝ

Η  Ε/Φ διαθέτει τρομερά και υπεραξιόπιστα συστήματα Α/Α βλημάτων:

• 6 Tor M1.
• 12 Skyguard/Asbide με πολύ γνωστές διεθνώς τις αντιαεροπορικές δυνατότητες των συστημάτων αυτών.

Να σημειώσουμε ότι ο εχθρός, ΔΕΝ διαθέτει τέτοια μορφής και είδους συστήματα αντιαεροπορική αμύνης.  

-   ΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΣΤΟΧΩΝ.

Το πολεμικό ναυτικό της Ε/Φ, πέραν των Π.Π. (Π.αράκτιων Π.εριπολικών) τα οποία υπηρετούνται από εύψυχους και ταγμένους στην θαλάσσια τιμή λεβέντες ναύτες μας, των ακαταμάχητων δυνάμεων υποβρυχίων καταστροφών Ο.Υ.Κ., διαθέτει μονάδες ΕΠΑ.Σ. (ΕΠ.πάκτιων Σ.υστοιχιών) με 3 οχήματα εκτόξευσης πυραύλων ΜΜ 40 Exocet με 24 υπεραξιόπιστα («πυροδότησε και ξέχασε το») βλήματα άμυνας ακτών -  κατά θαλασσίων στόχων.

Να σημειώσουμε ότι ο εχθρός ΔΕΝ διαθέτει ΜΜ 40 Exocet.

ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΑΕΡΑΣ

Το πολεμικό Ναυτικό και η πολεμική αεροπορία της Ελλάδος σήμερα δεν διοικείται από προδότες Αραπάκηδες και Μπονάνους,

γι΄αυτό και οι ΟΔ.ΕΠΙΧ. του 1968 (ΟΔ.ηγίες ΕΠΧ.ειρήσεων) και οι μετά το 1968 σχεδιασμοί Ελλάδος Κύπρου σε περίπτωση πολέμου απλά θα υλοποιηθούν. Η Ελλάς δεν έχει άλλη επιλογή: ακόμη και αν δεν το δει εθνικά (που ασφαλέστατα θα το δεί ως μητέρα πατρίδα) αναγκαστικά θα το δεί υπολογιστικά,  δεν την «συμφέρει» να χαθεί η Κύπρος… διότι η Κύπρος είναι για την Ελλάδα ζωτικότατος χώρος άμυνας γι΄αυτήν. Η Κύπρος είναι ο σημαντικότατος κρίκος της αλυσίδας του ολικού αμυντικού σχεδιασμού της Ελλάδος στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Η ΕΛΛΑΣ.

Ναυτικό.

Στην σκέψη όλων των Ελλήνων - ο υποπλοίαρχος Νικόλαος Βότσης ο οποίος στις 18 Οκτωμβρίου του 1912 με το τορπιλλοβόλο αψηφώντας το θαλάσσιο ναρκοπέδιο του μπήκε νύχτα με τους ηρωϊκούς ναύτες του στο κατεχόμενο λιμάνι Θεσσαλονίκης και βούλιαξε το Τούρκικο θωρηκτό «Φετίχ Μπουλέντ»,οι ναυμαχίες της Λήμνου και της Ελλης 1912, 1913, όταν υπό τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη το πολεμικό ναυτικό των Ελλήνων κατατρόπωσε τον Τουρκικό στόλο και ο οποίος κρύφτηκε στα Δαρδανέλια μέχρι το 1923. Από το 1923 τα Τούρκικα πολεμικά πλοία έβγαιναν στο Αιγαίο «καθ’ ομάδες»  ποτέ «κατά μόνας».

Σήμερα η Ελλάς έχει το ισχυρότερο υλικά και ποιοτικά ναυτικό στην Ευρωπαϊκή Ενωση, με λεβέντες ναύτες και με υπέρλαμπρή ναυτική πολεμική ιστορία.

Αεροπορία.

Ολοι το ξέρουν ότι η καλύτερη πολεμική αεροπορία στο ΝΑΤΟ είναι η Ελληνική.

Η Ελλάς είναι η ΠΡΩΤΗ χώρα στον κόσμο η οποία εισήγαγε το αεροπλάνο στον πόλεμο.

Ο υπολοχαγός του μηχανικού του Ελληνικού στρατού Μιχαήλ Μουτούσης τον Οκτώβρη του 1912 εξετέλεσε την ΠΡΩΤΗ πολεμική αεροπορική επιχείρηση στον κόσμο με αναγνωριστικές πτήσεις στο Μπιζάνι καταγράφοντας τις αμυντικές θέσεις των Τούρκων ώστε να δοθούν ακριβή στοιχεία στο Ελληνικό πυροβολικό το οποίο σε μερικές ώρες τις ισοπέδωσε. Λίγες μέρες αργότερα Μιχαήλ Μουτούσης εξετέλεσε την πρώτη πολεμική αεροπορική επιχείρηση σε ναυτικό πόλεμο βομβαρδίζοντας με το υδροπλάνο «Ναυτίλος» τα Τούρκικα πολεμικά πλοία στα Δαρδανέλια και αναγνωρίζοντας όλη την ευρύτερη περιοχή της Καλλιπόλεως.

Οι σημερινοί λεβέντες Ικαροι είναι όλοι απόγονοι του υπολοχαγού Μουτούση.

Στον αέρα η Ελλάς κατέχει ποιοτική υπεροπλία έναντι των Τούρκων με τα νεοαποκτηθέντα 32 αεροσκάφη F 16 Μπλοκ 52 τα οποία δεν διαθέτει ο εχθρός.

Το 1974 η Ελληνική πολεμική αεροπορία με αεροπλάνα που κατά την τεχνική τους κατάσταση με βάση διαταγές απαγορεύετο να πετάξουν και μάλιστα

• χωρίς ραντάρ,
• χωρίς ασυρμάτους,
• χωρίς φώτα αναγνωρίσεως,

εξετέλεσε την ηρωϊκότερη επιχείρηση στην παγκόσμια πολεμική αεροπορική ιστορία: την θρυλική αεροπορική επιχείρηση «ΝΙΚΗ» μεταφέροντας από τα Χανιά Κρήτης την ηρωϊκή 35^ην μοίρα καταδρομών. Γιατί να μην επαναληφθεί παρομοίου επιπέδου επιχείρηση αν χρειαστεί;

Κανείς δεν έχει την δύναμη να διαψεύσει την αλήθεια: Στις εικονικές αερομαχίες πάνω από το Αιγαίο τα Ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη «κλειδώνουν» (κάνουν Lock) τα Τούρκικα αεροσκάφη σε ποσοστό επιτυχίας 95%. Απλός συλλογισμός: δηλαδή σε συνθήκες πραγματικών αερομαχιών στην περίπτωση πολέμου από τα 100 αεροπλάνα που θα σηκώσει ο εχθρός λογικά τα 95 θα καταρριφθούν από τους Ελληνες Ικάρους και μόνο 5 ίσως θα καταφέρουν να επιστρέψουν για να διηγηθούν το πάθημα των υπολοίπων, όπως ακριβώς τον καιρό του Βασίλειου του Βουλγαροκτόνου.

Ο εχθρός γνωρίζει πολύ καλά και μάλιστα καλύτερα από εμάς αυτά τα στοιχεία (του Lock) και γι΄αυτό κυκλοφορεί ευρέως η πληροφορία ότι πιθανόν και να μήν σηκώσει αεροσκάφη σε περίπτωση πολέμου. Εμείς επειδή έχουμε πάντοτε κατά νούν το σοφό στρατιωτικό δόγμα «ποτέ μήν υποτιμάς το εχθρό» συνεπώς δεν υποτιμούμε τον εχθρό γι΄αυτό και δεν συμφωνούμε  με την θέση αυτή.  Εμείς λέμε ότι ναι, θα σηκώσει αεροπλάνα ο εχθρός όμως θεωρούμε ότι θα τα σηκώσει, επιλεκτικά σε περιοχή κλίματος «show» και σε εναέρια ζώνη ακίνδυνη, μακριά από Ελληνες Ικάρους.

Ενα θέμα που πάντοτε απασχολούσε και θα απασχολεί σοβαρά τους επιτελείς είναι ο αιφνιδιασμός.

Αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις.

Ο Μέγας Ναπολέων είπε:

«Την ήττα μπορεί να την συγχωρέσω στους στρατηγούς μου, τον αιφνιδιασμό όμως όχι».

Ναι όντως ο αιφνιδιασμός μπορεί να συγκλονίσει τον αντίπαλο, μπορεί να τον αποδιοργανώσει, να τον συγχύσει, όμως δεν είναι το τέλος του.   Κατ’ αρχήν επειδή στον πόλεμο τίποτα δεν αποκλείεται, ασφαλώς και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αντιμετώπιση αιφνιδιαστικής απειλής. Η απειλή αυτή ναι, όντως στηρίζεται στο ψηλό επίπεδο επάνδρωσης του εχθρού, όμως στην πράξη η απειλή αυτή χωρίς να την υποτιμούμε συνιστά ένα πλασματικό και μάλλον θεωρητικό πλεονέκτημα το οποίο δεν μας τρομάζει διότι:

• οι αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις, ειδικά σήμερα με την τεχνολογία που υπάρχει και τα συστήματα παρακολούθησης που διαθέτουν οι σύγχρονοι στρατοί, όσο και να προσπαθήσει κάποιος να εκτελέσει αιφνιδιαστική επιχείρηση, με απογοήτευση θα αντιληφθεί ότι τελικά στην πράξη δεν ήταν καθόλου αιφνιδιαστική η επιχείρηση του.

Δεν έχουν ακόμη εφευρεθεί αθόρυβες μηχανές για τα άρματα μάχης.  Αντιθέτως οι μηχανές τους είναι ηχηρότατες αλλά και ο συριγμός των ερπυστριών τους μπορεί να ακουστεί πο πολλά χιλιόμετρα. Πριν πολλά χρόνια, όταν υπηρετούσα στα φυλάκια της γραμμής αντιπαρατάξεως του 212^ου Τάγματος Πεζικού στην Αγλαντζιά, με πεδίο παρατήρησης την ευρεία περιοχή Γερίου - Αρωνα - Τύμπου - Μια Μηλιά, μόλις ο εχθρός «σταρτάρισκε» τις μηχανές των 17 αρμάτων που είχε στην Μια Μηλιά, τον ακούαμε από τα πέντε περίπου χιλιόμετρα απόσταση και αμέσως προωθούμασταν από τα φυλάκια στα ορύγματα λαμβάνοντας θέσεις μάχης μπροστά από την αντιαρματικά τάφρο κρατώντας τα «LAW» (L.ight A.ntitank W.apon) και τις «Μπαζούκες» για να του ετοιμάσουμε … «θερμή» υποδοχή, να  κάψουμε τα άρματα.

Αλλά και όταν ακόμη η σημερινή τεχνολογία της απόλυτης επικοινωνίας και της απόλυτης εγκαίρου προειδοποιήσεως μέσω των δορυφόρων δεν υπήρχε, ο «κεραυνοβόλος» πόλεμος του Ισραήλ το 1967 κατά των Αράβων και κυρίως κατά της Αιγύπτου - έστω και αν οι Αιγύπτιοι ηττήθηκαν- στην ουσία δεν ήταν καθόλου αιφνιδιασμός. Η προσπάθεια του Ισραήλ εκ των επί του εδάφους δεδομένων ΔΕΝ εκδηλώθηκε τόσο κατά των δυνάμεων ξηράς, αλλά εκ των πραγμάτων περιορίστηκε σε εξ αέρος αιφνιδιαστική δράση κατά των πολεμικών αεροδρομίων με καταστροφή στο έδαφος των Σοβιετικών «Μινγκ» της Αιγύπτου. Αν και τότε οι Αιγύπτιοι έχασαν σχεδόν όλα τα αεροπλάνα τους δεν ήταν ακριβώς αυτό που καθόρισε την πορεία του πολέμου, για τον πολύ απλό λόγο ότι η αεροπορία δεν κατακτά εδάφη αλλά το πεζικό. Η πορεία του πολεμικού εκείνου αγώνα, κρίθηκε με σκληρότατες μάχες πεζικού, αρμάτων και ΤΟΜΑ στην έρημο του Σινά.

Ας δούμε όμως κάποια ενδεχόμενα αιφνιδιασμού της Ε/Φ.

Αν δεχθούμε π.χ. αιφνιδιαστικά εχθρικά πυρά πυροβολικού, αυτό δεν θα εξυπηρετήσει και πολύ τον εχθρό πέραν μιας πρόσκαιρης επιθετικής προσπάθειας να αποκόψει/καταστρέψει διόδους και αρτηρίες διακίνησης ή ανεφοδιασμού ή να προσβάλει ουσιώδεις στόχους μας στρατιωτικούς και μή.  Όμως το ίδιο ακριβώς θα πάθει σε μερικά λεπτά (ίσως και δευτερόλεπτα) και ο εχθρός αφού έχουμε την δυνατότητα να εκτελέσουμε δραστικότατα απαντητικά/αντεπιθετικά πυρά με αυτοκινούμενα και ρυμουλκούμενα πυροβόλα αλλά και με τρομερά ρουκεττοβόλα βομβαρδισμού περιοχής με οχήματα πολλαπλής εκτόξευσης ρουκεττών.

Αν ο εχθρός σκεφτεί π.χ. να προβεί σε αιφνιδιαστική αεροπορική επίθεση, τότε με βάση τις γνώσεις που έχουμε για την κατάσταση των συστημάτων εγκαίρου προειδοποιήσεως αλλά και το επίπεδο της αεράμυνα μας με τους ικανούς χειριστές των συστημάτων αντιαεροπορικών βλημάτων, θεωρούμε  ότι οι επιτελείς της εχθρικής αεροπορίας θα απογοητευτούν άσχημα.

Αν εκδηλωθούν π.χ. αιφνιδιαστικά πυρά/επίθεση συνδυασμού δυνάμεων αρμάτων, ΤΟΜΠ (ΤΟΜΑ δεν διαθέτει) πεζικού, θα σπάσουν άσχημα τα μούτρα τους από τις αντίστοιχες δικές μας  δυνάμεις πεζικού και αρμάτων, αντιαρματικών πυραύλων αλλά και με την εξ αέρος δράση των Α/Τ ελικοπτέρων της Ε/Φ.

Όμως εμείς λέμε ότι:

• όσο αιφνιδιαστικά και να ενεργήσει ο εχθρός θα τον αντιμετωπίσουμε «τζιαι ας γίνει το γαίμα μας αυλάτζιν», όπως είπε μια από τις μεγαλειωδέστερες μορφές της νεώτερης μας ιστορίας, ο ηρωϊκός αρχιεπίσκοπος Κυπριανός στις 9 Ιουλίου του 1821.

Η ΠΙΣΤΗ μας στον στρατό των Ελλήνων της Κύπρου είναι πανίσχυρη και απόλυτη, η οποία στηρίζεται και στην σημερινή κατάσταση της Ε/Φ αλλά και στα γεγονότα της πολεμικής της ιστορίας του 1974:

Πόλεμος 1974

Το 1974 ο εχθρός παρά την προδοσία ΤΙΠΟΤΑ δεν κατάφερε από την 20^ην Ιουλίου μέχρι την 22αν Ιουλίου. Απλά κατέλαβε τον δρόμο, από περιοχή «Πέντε Μίλι» Καραβά, μέχρι την Κερύνεια. Το λέει  και η λέξη: Περιοχή «Πέντε Μίλι», δηλαδή πέντε μίλια από την Κερύνεια. Πέντε μίλια είναι οκτώ χιλιόμετρα, επί διακόσια με τρακόσια μέτρα εκατέρωθεν του δρόμου δηλαδή οκτώ τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η Κύπρος είναι 9251 τ.χ. και ο εχθρός τόσα κατέλαβε: ΜΟΝΟ 8 δηλαδή τ.χ. από τα 9.251 δηλαδή ποσοστό 0,00086. Ο εχθρός δεν είχε καμία ελπίδα γι΄αυτό και οι αρχηγοί αεροπορίας ναυτικού και στρατού ξηράς επεξεργάζοντο επείγον σχέδιο αποχώρησης από την Κύπρο. Ηταν στρατιωτικά δικαιολογημένη η κίνηση αυτή του εχθρού για αποχώρηση από την Κύπρο στις 22 Ιουλίου 1974 διότι η στρατιωτική μηχανή της Τουρκίας εξοντώθηκε.

Είναι τόσο αληθινό που φαίνεται ψέμα - ο εχθρός έχασε:

• 35.000 στρατιώτες και 10.000 Τουρκοκύπριους ένοπλους στασιαστές,
• Δεκάδες άρματα, δεκάδες ΤΟΜΠ, δεκάδες φορτηγά και δεκάδες κανόνια τυλίχτηκαν στις φλόγες των βλημάτων της Ε/Φ,
• 60 πολεμικά αεροσκάφη(27 κατερρίφθησαν, 30 έπαθαν μή επισκευάσιμες βλάβες και 3 κατερρίφθησαν από «φίλια» πυρά στην τραγικότατη για τον εχθρό εμφύλια αεροναυμαχία ανοικτά της Κισσόνεργας, (την οποία αποκρύπτουν οι Τούρκοι και δεν γνωρίζουν οι Ελληνες).

Από το ναυτικό του εχθρού:

Καταστράφηκαν ΟΛΑ τα αποβατικά σκάφη στον χώρο απόβασης του «Πέντε Μίλι» από τα πυρά της 182 Μ.Π.Π. ακόμη και από βολές Α/Τ ΠΑΟ 106΄΄ του 251 Τ.Π.

Ένα αντιτορπιλλικό, το «Κοτσιάτεπε» βούλιαξε από «φίλια» πυρά στην εμφύλια αεροναυμαχία της Πάφου, ενώ δύο άλλα το «Φεβζή Τσακμάκ» και το «Αντάτεπε» βαρύτατα τραυματισμένα αισθμαίνοντας επέστρεψαν στην Μερσίνα.

Παρά την προδοσία και ασυνεννοησία η Ε/Φ - αν εξαιρέσουμε τις απώλειες της Ε/Φ σε 397 ψυχές ηρώων στρατιωτών και αξιωματικών μαζί με την ΕΛ.ΔΥ.Κ.  που δεν μπορούν με τίποτα να συγκριθούν – η Ε/Φ σε σχέση με τον εχθρό δεν έχασε σχεδόν ΤΙΠΟΤΑ:

• 16 άρματα Τ.34 (κανένα από αυτά δεν επλήγη σε εξ αντιπαρατάξεως αγώνα. Αλλά εγκατελείφθησαν λόγω έλλειψης ανεφοδιασμού, είτε λόγω μηχανική βλάβης, εκτός από δύο που κινούμενα χωρίς ανιχνευτές, στις 2 το μεσημέρι της 20^ης Ιουλίου προς τον χώρο απόβασης κτυπήθηκαν από με ελαφρά Α/Τ τύπου «LAW» από αποκοπές του εχθρού στο «Πικρό Νερό».
• 10 ΤΟΜΠ ΒΤR 152 V (ένα μόνο του πρώτου λόχου του 286 Μ.Τ.Π. επλήγη σε εξ αντιπαρατάξεως αγώνα με «Κόμπρα» στο «Πέντε Μίλι» στις 21 Ιουλίου, δύο επίσης του πρώτου λόχου κτυπήθηκαν στον Κοντεμένο από την εχθρική αεροπορία στις 20 Ιουλίου, ενώ τα υπόλοιπα 7 επίσης εγκατελείφθησαν από έλλειψη ανεφοδιασμού είτε λόγω μηχανικής βλάβης.)
• 11 ΤΟΜΑ «Μάρμορ Χάρικτον» (κανένα δεν επλήγη σε εξ αντιπαρατάξεως αγώνα αλλά εγκατελείφθησαν από έλλειψη ανεφοδιασμού είτε λόγω μηχανική βλάβης.)
• 1 τεθ. τύπου TS. Το τεθωρακισμένο αυτό δεν επλήγη από εχθρικά α/τ πυρά σε αντιπαρατάξεως αγώνα. Φέρει μόνο ορατές …γρατσουνιές όπλων ευθυτενούς τροχιάς.)
• 14 πυροβόλα.
• 3 τετράκαννα Α/Α 0.50.
• 25 φορτηγά και Λαντρόβερ.
• 2 τορπιλλακάτους.

Παρ’ όλα αυτά οι Τούρκοι δοκίμασαν όμως την τύχη τους: Ζήτησαν εκεχειρία. Είναι ποτέ δυνατόν μια χώρα που στέλλει όλο το ναυτικό, την αεροπορία και μεγάλο κομμάτι του  στρατού του για να καταλάβει άλλη χώρα να ζητά εκεχειρία εκτός και αν έχει απόλυτη- απόλυτη ανάγκη την εκεχειρία για να ανασάνει, να ανασυνταχτεί και να επιβιώσει της ολικής καταστροφής; Δυστυχώς επίορκοι πολιτικοστρατιωτικοί ηγέτες των Ελλήνων τους έδωσαν την ευκαιρία στο πιάτο - τους έδωσαν την εκεχειρία - τους άφησαν να ανασάνουν. Γλύτωσαν την υστάτη.

Ο ακαταμάχητος στρατός των Ελλήνων της Κύπρου, η Ε/Φ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ.

Διετάχθη να πάψει πύρ,

• η 181Μ.Π.Π. του Τρικώμου, η οποία ήταν ταγμένη στο Συγχαρί και με τα κοσπεντάλιβρα πυροβόλα 87,6΄΄ κυριολεκτικά κατακομμάτιαζε τον εχθρό στην ευρεία περιοχή Αγίου Ιλαρίωνα- Αλωνάγρας - Ασπρης Μούττης - Αγύρτας,  υπό τον ηρωϊκό Αντισυνταγματάρχη πυροβολικού Στυλιανό Καλπουρτζή, διετάχθη να πάψει πύρ με αποτέλεσμα οι δυνάμεις του 399 Τ.Π. και η 32Μ.Κ να παραμείνουν ανυποστήρικτες από πυρά πυροβολικού και να υποχωρήσουν με τα γνωστά αποτελέσματα.
• η 182 Μ.Π.Π που με τα κοσπεντάλιβρα πυροβόλα της, με άμεσες βολές σκόρπιζε για τρεις μέρες τον όλεθρο στο εχθρό, στην περιοχή απόβασης και ισοπέδωσε κυριολεκτικά την περιοχή, διετάχθη να εγκαταλείψει τις πολεμικές της θέσεις στην Λάπηθο (περιοχή Αγιος Παύλος) και να μεταβεί στο Καπούτι Μόρφου
• ενώ η 198 Π.Ο.Π.  (απεσπασμένη Πυροβολαρχία της 183 Μ.Π.Π. της Μύρτου) που κατέκαιε με εμπρηστικά βλήματα την διάβαση Αγίου Ιλαρίωνα για τρείς μέρες απαγορεύοντας  την διέλευση προς  τον θύλακα Κιόνελι μέσω της διάβασης Αγίου Ιλαρίωνα - Κοτζιά Καγιά, διετάχθη επίσης να εγκαταλείψει τις πολεμικές της θέσεις στην «Γομαρίστρα» (πέντε χιλιόμετρα από το Κοτζιά Καγιά) και να μεταβεί στα Καλιάνα Σολέας.

Σημείωση. Νομικά ο στρατιώτης όχι μόνο έχει το δικαίωμα να μήν υπακούσει σε έκδηλα παράνομη διαταγή αλλά υποχρεούται να αντιδράσει σ’αυτήν με κάθε τρόπο ώστε να αποτρέψει κακό προς την πατρίδα. Γι΄αυτό, χωρίς να επιθυμώ να παραστήσω τον ήρωα αν ήμουν τότε επικεφαλής μονάδας πυροβολικού ή πυροβολητής στα κανόνια της 181Μ.Π.Π, 182 Μ.Π.Π και 198 Π.Ο.Π, ΔΕΝ θα υπάκουα σε προδοτική διαταγή και θα πυροβολούσα αυτούς που την έδωσαν.

Στον δεύτερο γύρο (Αύγουστο 1974) τα ταχύτατα ΤΟΜΠ της Ε/Φ, τα Ρωσσικά ΒΤR 152 V του μοναδικού μηχανοκίνητου τάγματος πεζικού του θρυλικού 286 Μ.Τ.Π. κυριολεκτικά πετούσαν με τα ηρωϊκά τους πληρώματα. Τα ΤΟΜΠ εκτελούσαν χρέη κινητών φυλακίων καταφέρνοντας με τα SGMB τα γνωστά «Γκρινώφ» και με τα τριαντάρια 0.303΄΄ πολυβόλα τους, να κρατήσουν γραμμή αμύνης σε τεράστιες αποστάσεις μάχης από την Βυζακιά Λευκωσίας μέχρι τους Τρούλλους Λάρνακας καθηλώνοντας την ροή του εχθρού. Οπου τα κινητά φυλάκια των ΒΤR152V έβαζαν με τα πολυβόλα τους κρατούσαν αδιαπέραστη την γραμμή άμυνας, ο εχθρός καθηλωνόταν και το σημείο εκείνο ανεγνωρίζετο πλέον ως Γ.Κ.Π. (Γ.ραμμή Κ.αταπαύσεως Π.υρός)

Ο Αστρομερίτης παραμένει σήμερα ελεύθερος διότι ένα Λάντροβερ της Ε/Φ έμεινε από μηχανική βλάβη. Ο  στρατιώτης που κατέβηκε να το επιδιορθώσει έβαλε κατά του επερχόμενου εχθρού με ένα οπλοπολυβόλο «Μπρεν» 0.303΄΄. Ναι η περιοχή αυτή, έγινε Γ.Κ.Π.

Στον κυκλικό κόμβο «ράουντ  απάουτ  Κολοκασίδη» στην Δυτική Λευκωσία, ένας λεβέντης Παοτζιής με ένα Π.Α.Ο. 106΄΄χωρίς σκοπευτικά κτύπησε το πρώτο άρμα της επερχόμενης εχθρικής ίλης. Ολη η υπόλοιπη εχθρική ίλη, υποχώρησε κακήν κακώς - ναι, η Δυτική Λευκωσία έμεινε ελεύθερη.

Tο 1974 σε όσες περιπτώσεις δεν υπήρξε προδοσία και η Ε/Φ στάθηκε και πολέμησε ο εχθρός συνετρίβη.

Και σήμερα τα ίδιο θα πάθει, και όχι μόνο από αμυντικά πυρά της Ε/Φ αλλά και από επιθετικά /αντεπιθετικά που θα φέρουν τη λευτεριά.

Ο εχθρός που κάνει τον καμπόσο, από το 1974 δεν έριξε ούτε ένα πυροβολισμό. Ετρεμε την μήνιν των Ελλήνων και περίμενε  την μεγάλη αντεπίθεση του 1975. Την περίμενε από το 1974 φτιάχνοντας ισχυρά αμυντικά φυλάκια με μπετόν αρμέ, όπως και το 1923 περίμενε την αντεπίθεση του Πάγκαλου με την στρατιά του Εβρου - όμως όπως και το 1923 έτσι και πάλι οι  παρόντες επίορκοι πολιτικοστρατιωτικοί ηγέτες το 1975 εμπόδισαν την αντεπίθεση του έθνους. Ο εχθρός όμως δεν έπαψε ποτέ να αισθάνεται τρομακτική ανασφάλεια και επαναλαμβάνουμε ας κάνει τον καμπόσο. Μα ποιός δεν το ξέρει ότι τον καμπόσο το κάνουν μόνο οι ανασφαλείς. Οι ισχυροί και σίγουροι για τον εαυτό τους, είναι σταθεροί και ήρεμοι διότι αισθάνονται ασφαλείς... Αλλιώς πώς εξηγείται το γεγονός ότι στην άλλη πλευρά, όταν ο σκοπός κοιμηθεί στην σκοπιά, δεν ξυπνά ποτέ διότι τον εκτελεί ο περιπολάρχης; Τώρα η ποινή είναι «σκληρότερη»: η θητεία ξεκινά από την αρχή. Κάποιοι ίσως θα λένε καλύτερα να…με πυροβολούσε.

Ας ανατρέξουμε λίγο πίσω την μνήμη μας:

Το 2006 για να μετακινηθεί δυο-τρία μέτρα μια σκοπιά του κατοχικού στρατού, στην ούτω καλούμενη πράσινη γραμμή στην Λευκωσία, ήλθε εσπευσμένα από την Τουρκία επί τόπου ο αρχηγός του Τουρκικού επιτελείου Μπουγιούκανις. Αν αυτό δεν είναι ανασφάλεια του εχθρού τότε τί είναι; Είναι σιγουριά και ασφάλεια μήπως και παρεξηγήσαμε την ενέργεια αυτή του εχθρού; 

Τηρουμένων όμως των αναλογιών αφού ήταν «κανονική» ή «συνήθης» η επίσκεψη του Τούρκου στρατηγού τότε,

• γιατί δεν ήλθε για την δική μας απέναντι σκοπιά από την Ελλάδα ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ;
• γιατί δεν ήλθε ο αρχηγός Ε/Φ αφού μάλιστα το ΓΕΕΦ είναι πέντε λεπτά δρόμος από το σημείο εκείνο;

Ο Ελληνισμός ποτέ δεν παρέταξε υλική ποσότητα και αριθμητική υπεροπλία. Μέχρι και σήμερα δεν μπορέσαμε να σπάσουμε αυτόν τον ιστορικό κανόνα: Εμείς στην Κύπρο είμαστε λίγοι σε αριθμούς όμως μεγάλοι σε ψυχή και μεγάλοι σε καρδιά. Σχεδόν όλοι υπηρετήσαμε στα φυλάκια της πρώτης γραμμής και γνωρίζουμε πράγματα: Ναι είμαστε λίγοι στην γραμμή του πυρός όμως οι μικροί αριθμοί, όχι μόνο δεν μας αποθαρρύνουν ή μας  τρομάζουν, αλλά μας ανεβάζουν, μας ατσαλώνουν, μας τιμούν. Μα τιμούν διότι τονίζουν το μεγαλείο του Ελληνα στρατιώτη να μάχεται κατά πολύ περισσότερων και να βγαίνει νικητής, ζωντανός ή νεκρός.

Ποιοί είμαστε εμείς που θα πάμε κόντρα στην ιστορία των Ελλήνων και να περιφρονήσουμε και απαξιώσουμε τον Λεωνίδα που με τους 300 της «προεδρικής φρουράς» του και με τους δυστυχώς ξεχασμένους 700 Θεσπιείς, τα έβαλε με 1.700.000 Πέρσες; 

Τελειώνοντας σαν καταληκτική επιχειρηματολογία πίστης στην δύναμη του στρατού μας,  από το βιβλίο «Κλαούζεβιτς, Περί πολέμου», (επίτομο) ειδική έκδοση του περιοδικού άμυνα και διπλωματία» παραθέτουμε απόσπασμα όπου στην σελίδα 34 ,35 γράφει σχετικά με την αριθμητική υπεροχή:

«Η με καθοριστικό τρόπο υιοθέτηση αυτής της αντίληψης, η θεώρηση της αριθμητική υπεροχής ως τον μόνο ισχύοντα νόμο και η αναγωγή όλου του μυστικού της στρατιωτικής τέχνης στον τύπο «απόκτηση σ΄ένα δεδομένο χρόνο μιας αριθμητικής υπεροχής σε ένα δεδομένο σημείο», ήταν η με ανυπόφορο τρόπο συστολή της δύναμης της πραγματικής ζωής.

Η Ελληνική μας ψυχή είναι ολόρθη, δεν την τρομάζουν οι αριθμοί, αντίθετα τους περιφρονεί.

Επειδή στον πόλεμο «υπάρχουν οι νεκροί και αυτοί που θα πεθάνουν» είμαστε όλοι στις επάλξεις, δεν μας τρομάζει ο θάνατος και τον περιφρονούμε αδημονώντας για την διαταγή να τρέξουμε να συναντήσουμε την λευτεριά. 

Είπε ο στρατηγός Μακρυγιάνης: «όταν ξεκινήσαμε τον αγώνα μας έλεγαν τρελλούς. Ναι, είμασταν τρελλοί για ΛΕΥΤΕΡΙΑ»

Οταν τέλειωσε ο αγώνας, ρώτησαν τον στολοκαύτη Κανάρη πώς κατάφερνε πάντοτε να πετυχαίνει στις ναυτικές του επιχειρήσεις να κατακαίει τα Τούρκικα πλοία. Ο Κανάρης τους απάντησε: «Κάθε φορά που ξεκινούσα την επιχείρηση έλεγα στον εαυτό μου: Κωνσταντή απόψε θα πεθάνεις.»

Εμείς οι Ελληνες της Κύπρου δεν έχουμε το γιγάντιο ανάστημα του Κωνσταντή Κανάρη, μάλιστα είμαστε και με χαμηλές γνώσεις στα μαθηματικά, αφού δεν καταλαβαίνουμε ούτε λέξη από αριθμούς, όμως είμαστε έτοιμοι για την λευτεριά.

Χρίστος Σάββα. 41^ον Τάγμα Εθνοφυλακής /Στρατιωτικός μελετητής / Ιστορικός αναλυτής/ Συγγραφέας. Δικηγόρος.