Χρησιμοποιήθηκε στις 18/6/2014 πολεμικό όπλο τύπου G. 3 για δολοφονική πράξη. Μεγάλη και αφάνταστη  η θλίψη μας για την απώλεια ψυχών.

ΟΜΩΣ  αυτό δεν πρέπει να αποτελέσει  αιτία  να αφαιρεθούν τα ιερά όπλα από τα χέρια εφέδρων και εθνοφυλάκων.

Η χρέωση όπλων και πυρομαχικών στους  εφέδρους ξεκίνησε το 1997. Ηταν από τις  πιό σωστές στρατιωτικές  κινήσεις τακτικής  που η Ε/Φ θα μπορούσε να κάνει με βάση τα δεδομένα. Ο Μέγας Ναπολέων είπε: «την ήττα  μπορεί να τη  συγχωρέσω στους στρατηγούς μου, τον αιφνιδιασμό όμως όχι» Η πράξη χρέωσης όπλων στους εφέδρους, δηλαδή να τα έχουν στα σπίτια τους ώστε  την ώρα της αλήθειας να τρέξουν αμέσως στους κατάλληλους χώρους είναι ουσιωδέστατη πράξη αποτροπής αιφνιδιασμού και πράξη πολλαπλασιασμού  ισχύος της  δύναμης Ε/Φ.

Αρχηγέ μου, αν τινές πολιτικοί μειοδότες, τινές πολιτικοί τρομαγμένοι και τινές «παράγοντες» με υποταγμένες ψυχές. αποπειραθούν … κάτι για τα όπλα  αποτρέψτε τους. Κόψετε τους τα χέρια. Εχετε καθήκον  Η ιστορία σας καλεί να αντιμετωπίσετε το θέμα αυτό και θα σας κρίνει. Κρατήστε τον στρατό  με το όπλο «παραπόδα» και όχι με το όπλο στις αποθήκες.

Ζώ τον στρατό για πολλά χρόνια:.

Μέχρι το 1996 (πριν ληφθεί η απόφαση για τα όπλα στα σπίτια ) όταν παρουσιαζόμουν στο 661 τάγμα πεζικού Ε.Μ στην Αθαλάσσα στις 7.00 (ΕΦΤΑ)  το πρωϊ η διαδικασία χρέωσης όπλων και πυρομαχικών ολοκληρωνόταν στις 2.00 (ΔΥΟ) το απόγευμα.

Ακολοιύθως επιβιβαζόμασταν  στα φορτηγά «Σταγιερ» και μετά από μια-μιση ώρα πορείας με φτάναμε «κατακομμένοι» στις θέσεις μάχης στις 4.00 (ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ) το απόγευμα.

Μα αρχηγέ μου κάθε παρουσίαση εφέδρων πέρα από τους εκπαιδευτικούς της  σκοπούς  και στόχους  αποτελεί συνάμα και  σενάριο πολεμικό:  άρα η παρουσίαση στο τάγμα  πέρα από τον εκπαιδευτικό της  χαρακτήρα (γνωριμία μεταξύ των στρατιωτών, ασκήσεις, βολές  κ.λ.π.) αποτελεί ασφαλώς και εικονική παρουσία στο τάγμα για πόλεμο. Ε πώς είναι δυνατόν τότε από του «Παπακυριακού» στην Αθαλάσσα να πήγαμε στις θέσεις μάχης μετά από εννέα ώρες; (ΕΝΝΕΑ)

Αρα η αξία της κατοχής όπλων και πυρομαχικών στα σπίτια των εφέδρων και εθνοφυλάκων δεν αποτελεί και δύσκολο συλλογισμό, είναι  εμφανής και έκδηλη:  ο στρατιώτης πηγαίνει αμέσως και χωρίς χρεώσεις οπλισμού στον χώρο διασποράς.

Και δεν είναι μόνο για το πεζικό που θα σταθεί στην γραμμή αντιπαρατάξεως για να «κόψει» τον εχθρό έκδηλη η αξία της  κατοχής του όπλου. Είναι και για τον πυροβολητή που είναι έστω λίγα χιλιόμετρα  πίσω και καλύπτει με τις βολές του το πεζικό, είναι και για τον εκ των «ουκ άνευ»  μαντατοφόρο διαβιβαστή. Ακόμη και για τον κατά τα άλλα πολυτιμότατο για τον αγώνα «Συππιτζή» που θα φέρει στον μαχόμενο πεζικάριο φαγητό και πυρομαχικά, ναι πρέπει και αυτός να έχει το όπλο του και για ατομική προστασία. Και αφού  ο πόλεμος εκτός από «πατήρ πάντων»  είναι το πιό απρόβλεπτο πράγμα στον κόσμο τότε λοιπόν ακόμη και αυτοί που δεν είναι μάχιμοι δυνητικά γίνονται ανά πάσα στιγμή μάχιμοι αφού μπορεί και  ο νοσοκόμος και  ο ναρκαλιευτής του μηχανικού, η και ο «γραφιάς» του διοικητηρίου -χωρίς να υποτιμούμε το έργο του γραφιά στην αλυσίδα της προσφοράς στο στράτευμα των Ελλήνων -, ναι μπορεί να συναντήσει τυχόν αεραγήματα  και πτώση  αλεξιπτωτιστών στα μετόπισθεν. Σας διαβεβαιώ ότι απολύτως κανείς δεν θέλει και δεν γίνεται, όσο στα μετόπισθεν και αν βρίσκεται η θέση του να πάει στο πόλεμο χωρίς ατομικό όπλο.

Αρχηγέ μου,

Θα το επαναλάβω: το γεγονός της απώλειας ψυχών  με στρατιωτικό όπλο μας πόνεσε αφάνταστα. Αντιλαμβανόμαστε ότι δυστυχώς το ιερό όπλο της πατρίδας στα χέρια κάποιου  δυστυχισμένου  ανθρώπου, έγινε εργαλείο  εγκλήματος.

ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να καταστρέψουμε ουσιώδες σκέλος της σχεδιασμού της ΑΜΥΝΑΣ εξ αιτίας του θλιβερού αυτού γεγονότος  αφαιρώντας τα όπλα των εφέδρων και εθνοφυλάκων.  Εγινε ένα κακό. Μπορούσε όμως να γίνει και  με μαχαίρι και με κυνηγετικό και  με κάποιο άλλο αντικείμενο. Αφού θα μπορούσε να συμβεί αυτό θα αφαιρέσουμε λοιπόν όλα τα μαχαίρια από τα σπίτια και όλα τα κυνηγετικά όλους τους λοστούς όλα τα αιχμηρά η βαριά αντικείμενα από τα σπίτια με το φόβο ότι …μπορεί να καταστούν εργαλεία ή μέσα διάπραξης εγκλήματος;

Τα αυτοκίνητα στα χέρια κάποιων είναι το δολοφονικότερο  εργαλείο  με τις μεγαλύτερες (τρομακτικές ) κατ΄αναλογία απώλειες. Λοιπόν;  Θα κατάσχουμε και θα κλείσουμε στα γκαράζ όλα τα αυτοκίνητα αρχηγέ μου;

Οσο γι΄αυτά τα ευκαιρίας δοθείσης γλυκανάλατα και άνευ νοήματος που λένε  διάφοροι που μπορεί και να μην έριξαν μια σφαίρα ή ένα βλήμα βαρέως όπλου σε πεδίο βολής για εκθέσεις γιατρών, αστυνομίας  και κ.λπ. είναι θεωρητικά και ασυνάρτητα με την λογική του στρατού και αντίθετα με την φιλοσοφία της πολεμικής ετοιμότητας. Το κυριότερο, ΔΕΝ είναι δυνατόν, δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να εφαρμοστούν.

Γιατί;

Διότι όλοι οι άνθρωποι έχουν κακές και δύσκολες στιγμές. Ολοι, μή εξαιρουμένου του ταπεινού  εαυτού μου μπορεί  σε κάποια στιγμή να «πελλάνουν.» Ο πιό επιπόλαιος αλλά ακόμη και ο σοβαρότερος και αξιοπρεπέστερος άνθρωπος, ναι μπορεί π.χ. για λόγους τιμής ή π.χ. εκδίκησης ή για οποιοδήποτε άλλο  λόγο να προβεί στην διάπραξη  εγκλήματος.  E, αν τύχει κάτι τέτοιο αρχηγέ μου, πιστέψτε με δεν χρειάζεται G3. Μπορεί να το κάνει και με το μαχαίρι της κουζίνας ή με ένα λοστό, ακόμη και με ένα μπετόνι βενζίνης.

Διαφωνώ κάθετα με το ρητό «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Δεν θα αποσύρουμε τα ιερά όπλα επειδή έτυχε ένα κακό, όντως πολύ κακό περιστατικό.

Υπάρχουν ήδη οι οδηγίες φύλαξης των όπλων όπως τους έδωσε η Ε/Φ με τους οποίους και συμφωνώ απόλυτα (ξεχωριστά όπλο, ξεχωριστά  κλείστρο, ξεχωριστά  πυρομαχικά κ.λ.π.)

Γι΄αυτό λοιπόν θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με προσοχή, με οδηγίες, με νουθεσίες με προτροπές, με καλή φύλαξη και πάνω από όλα να υπενθυμίζουμε συνεχώς το αυτονόητο, ότι το G.3  δεν είναι αστείο: είναι το μέσο με το οποίο θα υπερασπίσουμε την πατρίδα,  την πίστη, το σπίτι, το χωριό, την οικογένεια, την εκκλησιά μας.

Αφήστε που ο συλλογισμός να αποσυρθούν τα όπλα μέσα στην παράλογη του λογική ξεκάθαρα λέει (όχι απλά υποκρύπτει) ότι όλοι εμείς οι δεκάδες χιλιάδες ταγμένοι στην πατρίδα στρατιώτες είμαστε ή στην καλύτερη περίπτωση σημαίνει ότι «ξέρετε,  κάποτε όλοι εσείς θα  γίνετε δολοφόνοι και γι΄αυτό… ενεργούμε προληπτικά».

Ο Χρίστος Σάββα είναι Στρατιωτικός μελετητής/ Ιστορικός αναλυτής/ Συγγραφέας, δικηγόρος.