Εξοχότατε,

Αφορμή γι’ αυτή την επιστολή ήταν η συνέντευξη σας στο «Φιλελεύθερο» (11/5/14), όπου μας ζητάτε – ανάμεσα σε πολλά – να εμπιστευθούμε την Τουρκία περισσότερο, απ’ ό,τι μέχρι σήμερα.

Είμαι υποχρεωμένος, με το θάρρος που μου δίνει το θράσος σας, να πω ότι είτε είστε ανιστόρητος και τελείως απληροφόρητος – πράγμα που δεν το πιστεύω – είτε μας θεωρείτε τελείως ηλίθιους, άτομα με μειωμένη ικανότητα αντίληψης ή σε πλήρη αμνησία.  

Επιτρέψετε μου κάποιες πολύ εύκολες ερωτήσεις:

---     Πότε η Τουρκία, την οποία μας ζητάτε να εμπιστευθούμε περισσότερο, σεβάστηκε συμφωνίες και συνθήκες που υπέγραψε;
---    Γνωρίζετε την Συμφωνία της 3ης Βιέννης, που συνομολογήθηκε τον Αύγουστο του 1975; Την σεβάστηκε; Το γνωρίζετε ότι στην Καρπασία διέμεναν, τότε, 20.000 Ε/Κ και τώρα διαμένουν 340;

Αλλά και παραπέρα, ας δούμε την Ιστορία της Τουρκίας κι’ αν αυτή δικαιολογεί την νουθεσία σας.

•    Θα διδαχθήκατε, υποθέτω, στις φημισμένες σχολές που φοιτήσατε, την περίπτωση της Αλεξανδρέττας, που στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου πολέμου η Τουρκία ζήτησε και πήρε την Εντολή για τη φύλαξη της. Ε, μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος ο αραβικός πληθυσμός, που ήταν πλειοψηφία στην περιοχή, γίνηκε μειοψηφία, δια της προσφιλούς στην Τουρκία μεθόδου του εποικισμού!
•    Γνωρίζετε, βέβαια, ότι η Τουρκία, με τη Συνθήκη της Λοζάνης αποποιήθηκε «κάθε διεκδίκηση επί της νήσου Κύπρου», όπως βεβαίως γνωρίζετε, ότι – με την προτροπή των Άγγλων και την ανοχή της δικής σας χώρας – βρέθηκε να διεκδικεί ό,τι αποποιήθηκε με την υπογραφή της και με την υπογραφή της διεθνούς κοινότητας! Και ιδού σήμερα που συζητούμε παρανόμως διεκδικούμενα.
•    Με την ίδια Συνθήκη, γνωρίζετε και τις περιπτώσεις των νήσων Ίμβρου και Τενέδου, για τους Ελληνορθόδοξους κατοίκους των οποίων δόθηκε «ειδικό καθεστώς» τοπικής αυτοδιοικήσεως με πρόνοιες σαφείς και ρητές μη επιδεχόμενες αμφισβήτηση ή παρερμηνεία.  Κι όμως, οι Τούρκοι δεν σεβάστηκαν ΤΙΠΟΤΕ απ’ όσα δεσμεύτηκαν να τηρήσουν! Αρκεί να σας πω, ότι το 1923, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λοζάνης, ο πληθυσμός της Ίμβρου ήταν 10.000, όλοι Ορθόδοξοι Έλληνες, ενώ η Τένεδος, αριθμούσε 2.500 κατοίκους.  Το 1934 η Ίμβρος είχε 7.500 και η Τένεδος 3.000∙ Το 1982 είχαν απομείνει 1.400 και 240 αντίστοιχα.  Σήμερα ζουν 15 Έλληνες στην Ίμβρο και 10 στην Τένεδο. Ταυτόχρονα, ο τουρκικός πληθυσμός της Ίμβρου από μηδενικός ανέρχεται σήμερα σε 8.000 και της Τενέδου από 800 σε 1.500! Περιττό να αναφερθώ σε περιουσίες, σχολεία κ.ά. ιδρύματα. Και ξέρετε, κύριε Πρέσβη, ποια είναι μια από τις πολλές μεθόδους που εφάρμοσαν για να εξαλείψουν το ελληνικό χριστιανικό στοιχείο από τα δυο αυτά νησιά; Μετέτρεψαν τα νησιά σε ανοιχτές φυλακές, στις οποίες κουβάλησαν μεγάλο αριθμό βαρυποινιτών, τους οποίους αμόλησαν κυριολεκτικά, για να εξαφανίσουν τους … ανεπιθύμητους. (Παρενθετικά να σημειώσω, ότι ο τουρκικός πληθυσμός της Δ. Θράκης από 106.000 με 80 σχολεία το 1934, σήμερα αριθμούν 130.000 με 297 δημοτικά, 2 Γυμνάσια και 2 Ιερατικές σχολές και βγάζουν βουλευτές στην Ελληνική Βουλή! …).

•    Κύριε Πρέσβη, με το ειδικό βάρος της διπλωματικής σας ιδιότητας, αλλά κυρίως με το πολύ ειδικό βάρος της πανίσχυρης χώρας σας, μας υποδεικνύετε να εμπιστευθούμε την Τουρκία περισσότερο από ό,τι σήμερα! Λοιπόν, κύριε Πρέσβη, εμείς αυτά τα δυο «πλεονεκτήματα» σας, τα θεωρούμε βαρίδια.  Έχουμε πικράν πείραν από τέτοιες αμερικανικές υποδείξεις και διαβεβαιώσεις.  Δεν θα σας μιλήσω ούτε για τον πολύν κ. Τζώρτζ Μπόλ, ούτε για τον πολύ πολύν κ. Κίσινγκερ, ούτε για την πονεμένη ιστορία με τον κ. Κλίφορντ, που κι αυτός μας ζήτησε να εμπιστευθούμε την Τουρκία.

Και ιδού που βρισκόμαστε σήμερα. Ενώ έχουμε αποδεχθεί σχεδόν όλες τις τουρκικές απαιτήσεις κι έχουμε προβεί σε υποχωρήσεις και παραχωρήσεις και σε γενναιόδωρες προσφορές και σε ταπεινωτικές πρωτοβουλίες, πολύ πέραν των εθνικώς επιτρεπτών, βρισκόμαστε σήμερα κατηγορούμενοι εμείς για αδιαλλαξία.  Και ενώ η Τουρκία δεν έχει κάνει από το 1974 ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ και σε κανένα θέμα, παρά μόνο αναβάθμιζε συνεχώς τις αξιώσεις της, σήμερα αναγνωρίζεται – πρωτίστως από εσάς και τη χώρα σας – σαν το μέρος, που συμβάλλει θετικά στην εξεύρεση λύσης του Κυπριακού προβλήματος. Τη στιγμή που όλοι ξέρουμε και ξέρετε, ότι η Τουρκία είναι το πρόβλημα!  ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ!

Γι’ αυτό, κύριε Πρέσβη, ούτε την Τουρκία εμπιστευόμαστε, ούτε τις νουθεσίες σας.

Χρίστος Φλουρέντζου
Μέλος Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗ.ΚΟ.