Ως μαθήτρια β τάξης λυκείου θεωρώ πως το  εκπαιδευτικο μας σύστημα, σε γενικές γραμμές ,παρουσιάζει αρκετά και αδιανόητα προβλήματα που προκαλούν  τη ψυχολογική κατάρρευση των μαθητών, αλλά και την οπισθοδρόμηση τους, με αποτέλεσμα να απομακρύνονται από τον  στόχο τους . 

Για τον λόγο αυτό , θα ηθελα απευθυνόμενη προς τους ανωτέρους και σε όλους αυτούς στους οποίους οφείλεται η δημιουργία του συγκεκριμένου προβλήματος, μαζί με τη συμπαράσταση των συμμαθητών μου οι οποίοι έχουν  την ιδια αποψη, να εκφράσω την έντονη απαρέσκεια μου και να ζητήσω την άμεση επίλυση του .

Υπάρχουν αρκετοί μαθητές οι οποίοι έχουν βαρυφορτωμένο πρόγραμμα, όχι μονο εξ’αιτιας των ιδιαίτερων μαθημάτων που είναι αναγκασμένοι να κάνουν τα απογεύματα αλλα και λόγω  των μαθημάτων του  σχολείου . Οι μαθητές αναγκάζονται από την ώρα που θα σχολάσουν να παρακολουθούν  ιδιαίτερα  μαθήματα και να επιστρέφουν στο σπίτι τους αργά το βράδυ, και αυτό γιατί η εκμάθηση στο σχολείο δεν γίνεται με το σωστό τρόπο  και κάποια μαθήματα να μη γίνονται κατανοητά, όπως θα έπρεπε, στο σχολείο .

Υπάρχουν αρκετά απαιτητικά μαθήματα, κυρίως τα μαθήματα κατεύθυνσης,  στα οποία πρέπει οι μαθητές να τα εξεταστούν στο τέλος κάθε τετραμήνου …Όμως ενώ θα έπρεπε να είναι απόλυτα  αφοσιωμένοι σε αυτά, εντούτοις δίνουν έμφαση σε δευτερεύοντα μαθήματα εξαιτίας των παράλογων απαιτήσεων των ίδιων των καθηγητών, πράγμα το οποίο προέκυψε  από τις ίδιες τις  οδηγίες του υπουργείου .

Στην καθημερινότητα των μαθητών παρουσιάζονται αρκετά θέματα με τα οποία ο μαθητής πρέπει να έρθει άμεσα αντιμέτωπος, πράγμα που καταλήγει σε στασιμότητα.   Μερικά από τα κύρια παραδείγματα είναι οι καθημερινές 10λεπτες ασκήσεις, τα συχνά 40λεπτα διαγωνίσματα, η απότομη και συχνά ανάρμοστη συμπεριφορά των καθηγητών προς τους μαθητές  αρνούμενοι να απαντούν στις τυχών απορίες του μαθητή αλλά ακόμη και η επιπρόσθετη ογκώδης  κατ’οίκον  εργασία την οποία  ο μαθητης αναγκάζεται να κάνει αργά  το βράδυ, αφού επιστρέψει στο σπιτι. Αξίζει να τονιστεί πως με το γεγονός των εξετάσεων των τετραμήνων υπήρξε η διάλυση  η ψυχική και η σωματική των μαθητών, αφού μένουν ξάγρυπνοι  μέχρι τα ξημερώματα για να διαβάσουν.  Και όλα αυτά γιατί τρέχουν σε ιδιαίτερα   μαθήματα μέρα  νύχτα, χάνοντας πολλές φορές φορές  τις οικογενειακές γιορτές και αλλά σημαντικά γεγονότα , και όλα αυτά να γίνονται αδιάκοπα για δυο μήνες μέχρι να δώσουν τις εξετάσεις…Αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω, το φαινόμενο που παρατηρήθηκε πρόσφατα, δηλαδή η αποτυχία των μαθητών…

Το μεγαλύτερο εμπόδιο που υπήρξε μέσα σε όλο  αυτό το χάος είναι ότι παρόλο που παρατηρήθηκε αυτό το απογοητευτικό  αποτέλεσμα με τις εξετάσεις, ανακαλύφθηκε ότι δεν οφειλόταν μόνο στα επίπεδα δυσκολίας των γραπτών ή στο δικαιολογημένα αυξημένο άγχος των μαθητών,  αλλά κυρίως και στη λανθασμένη και μεροληπτική βαθμολόγηση των καθηγητών, πράγμα που προκάλεσε  μεγάλη αναταραχή  αλλά  και προβληματισμό στους μαθητές, σχετικά με τις προσπάθειες που κατέβαλλαν τόσο καιρό  για να πετύχουν τους στόχους τους .

Ένα αρκετά έντονο πρόβλημα που απασχολεί ακόμα και τους καθηγητές μας είναι αυτή η ευμεγέθης  ύλη την οποία τρέχουν όλοι οι  μαθητές  αλλά και οι καθηγητές πως και πώς να την καλύψουν όταν ο ίδιος ο χρόνος των εξετάσεων  πιέζει όλους και από όλες τις πλευρές, στερώντας την ευχέρεια από τους μαθητές άλλης επιλογής από  τον ψυχοφθόρο και λανθασμένο τρόπο διαβάσματος.

Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα στο οποίο πολλοί   δεν δίνουν  δυστυχώς σημασία, είναι η σχολική στολή. Ως μαθητές του λυκείου,  είμαστε αναγκασμένοι για 6 ωρες να φοράμε είτε μέσα στους 40 βαθμούς Κελσίου το καλοκαιρι, είτε στο κρύο του χειμώνα,  στενά τζινς τα οποία ακόμα και μέσα από έρευνες έχει αποδειχθεί  πόσο κακό δημιουργούν στην κυκλοφορία του αίματος. Και εδώ είναι που γίνεται ακόμα μια  διάκριση μεταξύ των  μαθητών. Σε κάποια σχολεία οι μαθητές φοράνε φόρμες με την έγκριση του διευθυντή ενώ σε κάποια αλλά όχι, άρα πως γίνεται  να υπάρχει κανονισμός και νομοθεσία για την ενδυμασία των μαθητών ώστε να υπάρχει ισότητα,  όταν οι ίδιοι οι  διευθυντές των σχολείων μας κάνουν διακρίσεις ανάμεσα στους ίδιους τους μαθητες.(;)

Ο μεγαλύτερος προβληματισμός που υπάρχει σε αυτό το θέμα ανάμεσα στους μαθητές δεν αφορά μόνο τη  σχολική στολή. Αφού κύριοι ανώτεροι είμαστε αναγκασμένοι να συμβιβαστούμε σε αυτό το γεγονός πρέπει να υπάρξει αμοιβαία ανταπόκριση και από εσας. Πως γίνεται να φοράμε τα συγκεκριμένα ρούχα κάτω από ορισμένες καιρικές συνθήκες όταν εσείς οι ιδιοι αρνείστε να διευκολύνετε έστω και λίγο αυτή την κατάσταση ανοίγοντας  τις θερμάνσεις τον χειμώνα και τα κλιματιστικά το καλοκαίρι . Και να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι κάποια τμήματα δεν διαθέτουν καν θερμάνσεις και κλιματιστικά στις αίθουσες τους.

Αποτέλεσμα της ανισότητας που υπάρχει ανάμεσα στους μαθητές αλλά ακόμη και στους εκπαιδευτικούς, είναι μοιραία και μια ανισόρροπη  και απαξιωτική σχέση μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών.  Ο ιδιος ο υπουργός με τις δικές του πράξεις αλλά και τα δικά του λόγια τα οποία η ίδια η πραγματικότητα τα αμφισβητούσε, μας οδήγησαν σε ένα μαθησιακό εφιάλτη.   Οι ίδιοι μας οι γονείς γίνονται επι καθημερινής βάσεως μάρτυρες και θεατές αυτού του λαβύρινθου, ανησυχώντας  μέρα νύχτα βλέποντας εμας σε αυτές τις καθόλα εξαντλητικές και στρεσογόνες  καταστάσεις.

Αναμφισβήτητα, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι όχι μόνο εμείς οι μαθητές αλλά και οι περισσότεροι καθηγητές έχουν εξαντληθεί από αυτό το καθημερινό φαινόμενο. Είναι γεγονός ότι στις αρνητικές επιπτώσεις συγκαταλέγονται ολα αυτά τα άσχημα συναισθήματα που μπορεί να αισθανθεί  ο μαθητής.

Συμπερασματικά, το φαινόμενο της συσσώρευσης όλων αυτών των αρνητικών καταστάσεων  θα τερματιστεί και η παιδεία θα γίνει μια άκρως ενδιαφέρουσα και ευχάριστη εμπειρία όταν επιτέλους κάποιος Υπεύθυνος αποφασίσει να δει σοβαρά και Υπεύθυνα την εξεύρεση λύσεων στα πιο πάνω προβλήματα. Αναμένουμε !!

*Μαθήτρια Λυκείου