Τα πρώτα αποτελέσματα, που δημοσιοποίησε σήμερα η Κομισιόν, σχετικά με τη λειτουργία των δημόσιων συστημάτων στην παροχή συμβουλών σε σπουδαστές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για σπουδές ή κατάρτιση στο εξωτερικό, δείχνουν ότι μόνο πέντε χώρες, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία, κινούνται με αποτελεσματικό τρόπο.

Ο πίνακας αποτελεσμάτων αποτελεί μέρος της απάντησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε αίτημα των κρατών μελών για την άρση των εμποδίων όσον αφορά σπουδές και κατάρτιση στο εξωτερικό στο πλαίσιο των ευρύτερων προσπαθειών της να βοηθήσει τους νέους να αποκτήσουν τις δεξιότητες και την εμπειρία που χρειάζονται για να βελτιώσουν την απασχολησιμότητά τους.
«Οι σπουδές και η κατάρτιση στο εξωτερικό είναι ένας εξαίρετος τρόπος για να αποκτηθούν πολύτιμες δεξιότητες και εμπειρία, γεγονός που αποτελεί και τον λόγο για τον οποίο η ΕΕ αύξησε σημαντικά τη χρηματοδότηση για την κινητικότητα βάσει του νέου προγράμματος Erasmus+», δήλωσε η Επίτροπος για θέματα εκπαίδευσης, πολιτισμού, πολυγλωσσίας και νεολαίας, Ανδρούλλα Βασιλείου, προσθέτοντας ότι ο πίνακας αποτελεσμάτων για την κινητικότητα μάς επιτρέπει να διαπιστώσουμε, για πρώτη φορά, πόσο καλά οι χώρες δημιουργούν ένα θετικό περιβάλλον για την ανάπτυξη της κινητικότητας των σπουδαστών – και πού μπορούν να κάνουν περισσότερα».

Ο πίνακας αποτελεσμάτων για την κινητικότητα επικεντρώνεται σε πέντε βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν τα κίνητρα των νέων και τη δυνατότητά τους να σπουδάσουν ή να καταρτιστούν επαγγελματικά στο εξωτερικό. Από την εξέταση του πίνακα προκύπτει ότι οι παράγοντες αυτοί διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών – και ότι καμία χώρα δεν λαμβάνει υψηλή βαθμολογία σε όλα τα μέτρα του «περιβάλλοντος κινητικότητάς» τους.
Ειδικότερα, αναφορικά με την παροχή πληροφοριών και καθοδήγηση σπουδαστών σχετικά με τις ευκαιρίες κινητικότητας, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία παρέχουν την πλέον ολοκληρωμένη υποστήριξη. Οι δομές ενημέρωσης και καθοδήγησης είναι λιγότερο ανεπτυγμένες στη Βουλγαρία, την Ελλάδα, τη Σλοβενία και την Κύπρο.

Στη δυνατότητα μεταφοράς της σπουδαστικής συνδρομής, δηλαδή κρατικών επιχορηγήσεων και δανείων σε άλλη χώρα με τους ίδιους όρους, σαν να σπουδάζουν στην πατρίδα τους, ανταποκρίνονται το Βέλγιο, η Κύπρος, το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία, η Φινλανδία και η Σουηδία. Αντίθετα, τα συστήματα οικονομικής υποστήριξης των σπουδαστών είναι πιο περιοριστικά στη Βουλγαρία, στην Τσεχία, στην Ελλάδα, στην Κροατία, στη Λιθουανία, στη Ρουμανία και στη Σλοβακία.
Στη γνώση ξένων γλωσσών, που αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την απόφαση των νέων να σπουδάσουν στο εξωτερικό, η Κύπρος και το Λουξεμβούργο δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην εκμάθηση γλωσσών στα σχολεία. Η Ιρλανδία και, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Σκωτία δεν προβλέπουν την υποχρεωτική εκμάθηση ξένων γλωσσών στα σχολεία.

Στην αναγνώριση σπουδών στο εξωτερικό, η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ισπανία καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες για να παρακολουθούν τη χρήση των ευρωπαϊκών εργαλείων που βοηθούν τους σπουδαστές να αποκτήσουν αναγνώριση των σπουδών τους στο εξωτερικό μέσω του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς διδακτικών μονάδων, ωστόσο οι περισσότερες χώρες δίνουν ελάχιστη προσοχή στο θέμα αυτό.
Τέλος, για τους σπουδαστές από λιγότερο ευνοημένα κοινωνικά στρώματα, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ιταλία και η Αυστρία διακρίνονται για την πολύ αναπτυγμένη οικονομική υποστήριξη των σπουδαστών.