Ο νόμος που διέπει τις θανατικές ανακρίσεις είναι ηλικίας 85 ετών. Ετοιμάσθηκε το 1936 από τους Βρετανούς αποικιοκράτες και έκτοτε δεν έχουν αλλάξει περισσότεροι από δύο παράγραφοι.

Αν τον διαβάσει κάποιος αυτόν τον νόμο, δεν ξέρω αν πρέπει να γελάει ή να κλαίει, μάλλον το δεύτερο, διότι οι δυσκολίες που προκαλεί στη διαλεύκανση σοβαρών υποθέσεων δεν είναι λίγες και θα τις εξηγήσουμε στη συνέχεια.

Πρώτα, να πούμε δύο λόγια για τη θανατική ανάκριση, η οποία διεξάγεται μέχρι και σήμερα από Επαρχιακούς Δικαστές με τη συνδρομή εμπειρογνωμόνων, με στόχο να ρίξει φως στα αίτια θανάτου σε σοβαρές υποθέσεις που υπάρχουν υποψίες από την Αστυνομία για διάπραξη φόνου ή ανθρωποκτονίας ή θανάτου από ιατρική αμέλεια.

Πολλές από τις νέες μεθόδους που εφαρμόζονται, σήμερα, αναπόφευκτα δεν ρυθμίζονται από τον νόμο, με αποτέλεσμα να επικρατεί κανονικό μπέρδεμα.
Για να καταλάβουμε πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι αυτός ο νόμος. Γίνονται για παράδειγμα αναφορές σε πρόσωπα που σήμερα δεν υπάρχου.

Στα άρθρα που αφορούν την εξουσία έκδοσης κανονισμών, ο νόμος δίνει ρόλο και αρμοδιότητες στον Κυβερνήτη επί  Αγγλοκρατίας για να εκδίδει κανονισμούς και να ρυθμίζει τη διαδικασία της θανατικής ανάκρισης, και να καθορίζει και τα τέλη που πρέπει να καταβάλλονται.

Και έχουμε και άλλους ανύπαρκτους θεσμούς που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία.

Στο κεφάλαιο της μεταβίβασης εξουσιών για τον Γενικό Εισαγγελέα γίνεται και πάλι  αναφορά σε φορέα που δεν υπάρχει και συγκεκριμένα σε κάποιον που λέγεται Γενικός Νομικός Σύμβουλος, στον οποίο δύναται να αναθέσει εξουσίες και αρμοδιότητες ο Γενικός Εισαγγελέας. Τέτοιος θεσμός δεν υπάρχει.
Και αυτά είναι μερικά από τα πολλά παραδείγματα που δείχνουν πόσο αναχρονιστικός είναι ο νόμος αυτός.

Γενικότερα επικρατεί η άποψη ότι η διαδικασία της ποινικής ανάκρισης, όπως αυτή καθορίζεται από τον νόμο του 36, σε αρκετές περιπτώσεις, αντί να ρίχνει φως στα αίτια θανάτου προκαλεί σύγχυση στην Αστυνομία.

Στην καλή των περιπτώσεων  καταλήγει η θανατική ανάκριση στο αυτονόητο ότι ο θάνατος προκλήθηκε από άλλο άτομο! Ευχαριστώ πολύ...

Δεν δίνει δηλαδή πληροφόρηση που κάνει σοφότερη την Αστυνομία στην προσπάθειά της να εξακριβώσει τα αίτια και τα γεγονότα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που για τον συγκεκριμένο νόμο έχουν γραφτεί επικριτικά άρθρα, κατά καιρούς, και από δικαστές, που καλούνται να εκτελέσουν χρέη θανατικού ανακριτή.

Πηγές ανέφεραν χαρακτηριστικά ότι ο νόμος αυτός «δεν μπαλώνεται με τίποτα» και ότι "θα πρέπει να ξαναγραφτεί από την αρχή", με τρόπο ώστε να είναι ξεκάθαρος ο ρόλος του κάθε φορέα που εμπλέκεται στη διαδικασία της θανατικής ανάκρισης και να μην υπάρχει επικάλυψη αρμοδιοτήτων. Θα πρέπει να περιληφθούν στη διαδικασία οι σύγχρονες μέθοδοι της ιατρικής και ο ρόλος των εξειδικευμένων εμπειρογνωμόνων.

Και αυτό φαίνεται και από την αναφορά ότι στη θανατική ανάκριση μπορεί να συμμετάσχει ο οποιοσδήποτε γενικός γιατρός.

Για να ξαναγραφτεί από την αρχή ο νόμος θα πρέπει να γίνει ενδελεχής μελέτη από ομάδα ειδικών από το Υπ. Δικαιοσύνης, εμπειρογνώμονες, δικαστές και τη Νομική Υπηρεσία.

Η μελέτη αυτή θα πρέπει να λαμβάνει άποψη και τις πρακτικές που εφαρμόζονται σήμερα σε άλλες χώρες.

Για το θέμα επικοινωνήσαμε και με τον Γενικό Εισαγγελέα, κ. Γιώργο Σαββίδη, με αφορμή τη χθεσινή επιστολή που έστειλε στο Υπ. Δικαιοσύνη, εισηγούμενος να εκπονηθεί μελέτη για ολική αναθεώρηση του νόμου.

Ο κ. Σαββίδης ανέφερε στο ΣΙΓΜΑ ότι πρόκειται για αποικιοκρατική νομοθεσία που δεν τροποποιήθηκε ουσιωδώς από το 1936, για να ανταποκρίνεται με επάρκεια και αποτελεσματικότητα στις σύγχρονες ανάγκες και εξελίξεις. Εξέφρασε την ετοιμότητά του να συνδράμει, στη βάση των αρμοδιοτήτων του για να επέλθουν οι αναγκαίες αλλαγές.

Δείτε το βίντεο: