Κοινή ανακοίνωση μέσω της οποίας διαχωρίζουν τη θέση τους από τα πολιτικά κόμματα συμπεριλαμβανομένου και του ΕΛΑΜ, εξέδωσαν Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών ΕΦΕΝ και Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη.
Αυτούσια η ανακοίνωση
Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από την ανακήρυξη της κατεχόμενής μας γης σε «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείας Κύπρου» και ‘μεις ξεχυθήκαμε για ακόμα μια φορά στους δρόμους και στα οδοφράγματα. Διαμαρτυρηθήκαμε όχι μόνο για το γεγονός αυτό καθεαυτό, αλλά και για τη σαραντάχρονη κατοχή του νησιού μας και τη στάση των πολιτικών και των κομμάτων, που τόσα χρόνια μάχονται για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και την καθιέρωσή τους στην πολιτική σκηνή.
Η σημερινή μας πορεία ξεκίνησε από το οδόφραγμα της οδού Λήδρας, στο οποίο επιστρέψαμε κατόπιν πορείας στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας. Περίπου 1.200 αυτόνομοι – ακομμάτιστοι και ελεύθεροι μαθητές και φοιτητές της Αυτόνομης Κίνησης Μαθητών ΕΦΕΝ και της Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΈΠΑΛξης έλαβαν μέρος στην πορεία, με το τέλος της οποίας έκλεισαν το οδόφραγμα της οδού Λήδρας με καθιστική διαμαρτυρία.
Έγινε διαφώτιση σε ντόπιους και ξένους τουρίστες, στους οποίους εξηγήθηκαν οι συνέπειες των ανοιχτών οδοφραγμάτων, η οικονομική ενίσχυση του ψευδοκράτους και η έμμεση – de facto αναγνώριση του ψευδοκράτους ως αποτέλεσμα τους φαινομένου αυτού.
Κρατηθήκαμε μακριά από ακρότητες και κομματικές παρωπίδες, οι οποίες εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι αποτελούν ενίσχυση του κατακτητή, και είχαμε ως μοναδικό στόχο ν’ ακουστεί η φωνή μας από τον κατακτητή του τόπου μας, αλλά ν’ ακουστεί και στ’ αυτιά όσων στην πλευρά μας με την πολιτική τους έφεραν το Κυπριακό σε τέλμα.
Διαχωρίζουμε τη θέση μας από οποιαδήποτε κομματικά σύνολα. Θεωρούμε ότι η εκδήλωση των κομματικών φοιτητικών και μαθητικών παρατάξεων, ΠΟΦΕΝ – ΠΣΕΜ, είναι ανούσια και ατελέσφορη, αφού «διαδηλώνουν» μέσα σε στάδια, σε διαδηλώσεις εν είδει συναυλιών και με μηνύματα εσωτερικής κατανάλωσης. Δεν αφήνουν τη νεολαία να βγει στους δρόμους, εκεί όπου η ιστορία μας έδειξε ότι δίνονται οι αγώνες, ν’ αντικρύσουν τον κατακτητή για να βιώσουν την κατοχή, να συνειδητοποιήσουν τους λόγους της διαδήλωσης. Από την άλλη, διαχωρίζουμε τη στάση μας και από τις ανούσιες συνθηματολογίες του νεοσύστατου μέλους της κομματικής μας σκηνής, ΕΛΑΜ, το οποίο θεωρούμε ότι επιδίδεται περισσότερο σε συνθηματολογία παρά σε ακτιβισμό για αλλαγή νοοτροπίας της νεολαίας μας και ευρύτερα της κοινωνίας μας. Όταν το ενδιαφέρον ενός κινήματος μετατοπιστεί από την κοινωνία στα ποσοστά του ίδιου του κινήματος, τότε καταντά εξίσου γραφικό και γίνεται μέρος του υπόλοιπου κομματικού συστήματος.
