Το 2020 ήταν μια πρωτόγνωρη χρονιά για το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, όπου είχε να αντιμετωπίσει, την πανδημία του κορωνοϊού.

 

Η επιστημονική διευθύντρια του Νοσοκομείου Αναφοράς, Αμαλία Χατζηγιάννη, κάνει μια προσωπική και συναισθηματική ανασκόπηση του 2020, εκφράζοντας τα συναισθήματα αλλά και τις εμπειρίες που άφησε πίσω της η φετινή χρονιά.

Όταν αποφασίστηκε να τεθεί το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου εμπροσθοφυλακή στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού της ανέλπιστης πανδημίας, αυτού του αόρατου εχθρού ασφαλώς και το δίχως άλλο ο προβληματισμός μας έφτασε στην κορύφωση.

Το αρχικό λυτρωτικό φάρμακο ήταν η καταφυγή μας σε αυτοκριτική και αυτογνωσία για να εντοπίσουμε με το μέγιστο ρεαλισμό αλλά και ανθρωπισμό τη δυνατότητα μας για την ιερή αποστολή μας.

Επιλέξαμε την ταπείνωση, αποκλείσαμε από τη μια τον πανικό της ευθύνης αλλά και από την άλλη την αλαζονεία και τον εγωισμό που μπορεί να εκπηγάζει από την επιλογή μας στην πρώτη γραμμή  κατά του κορωνοϊού.

Η πορεία στο άγνωστο, που αναβαθμίζει άγχη και αγωνίες, ο φόβος της μόλυνσης, ο φόβος για τους αγαπημένους μας, η ανασφάλεια για τις αντοχές μας έπρεπε να δαμαστούν και να επιστρατευτούν όλες οι επιστημονικές και ανθρωπιστικές μας δυνατότητες για να στηρίξουμε αλλά και να δικαιώσουμε τους ασθενείς μας, που μας έβλεπαν ως την μοναδική σανίδα σωτηρίας τους.

Η επιθυμία των ασθενών μας για θεραπεία έγινε ο φάρος των ενεργειών μας. Μέσα από αυτό το σκεπτικό εδράζεται ο προγραμματισμός και η οργάνωση μας, μέσα από μια πρωτοφανή συλλογικότητα και ομαδικότητα όλων των φορέων του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου.

Τότε αισθανθήκαμε και τη μεγάλη αλληλεγγύη της πολιτείας, της κοινωνίας, των ΜΜΕ αλλά και του απλού πολίτη.

Δεν προσφέραμε στους ασθενείς μας μόνο θεραπευτική αγωγή αλλά και αισιοδοξία, ψυχολογική και συναισθηματική αρωγή.

Το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό του Νοσοκομείου μας έγινε  το υποκατάστατο της οικογενειακής θαλπωρής του ασθενούς.

Η πανδημία ευχόμαστε να εξαφανιστεί, έχει όμως κερδίσει το ανθρωπιστικό ιδεώδες.

Όπου υπάρχει φιλότιμο, αγωνιστικότητα, αγάπη, αλληλεγγύη, ανθρωπισμός, οι μάχες κατά των ασθενειών κερδίζονται, αυτό το μήνυμα στέλνει το Νοσοκομείο Αναφοράς.

Το κάθε εξιτήριο ήταν για όλους ευτυχία, χαρά, χείμαρρος ενθουσιασμού. Η πανδημία έφερε τόσα δεινά, όμως έχει αναδείξει και αρετές του λαού μας.
Η αμοιβαία μας χρησιμότητα και συμπαράταξη είναι η κορύφωση της αρετής.

Η αλληλεγγύη η αγάπη και η ταπείνωση δεν είναι μόνο θεραπευτική αγωγή αλλά πρέπει να είναι και ο ιδανικός στόχος της παιδεία μας.