Για «ανακριβή δημοσιεύματα του Κυπριακού Τύπου τα οποία συνδέουν λανθασμένα ετερόκλητα γεγονότα και της δήθεν αποκάλυψης από βουλευτή του ΑΚΕΛ  επιστολής μου ημερομηνίας 22 Νοεμβρίου 2011 προς τον τότε Υπουργό Οικονομικών», κάνει λόγο ο πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Marfin Popular Bank, επισημαίνοντας τα πιο κάτω «προς αποκατάσταση της αλήθειας»:

1.    Η επιστολή στον Υπουργό Οικονομικών εστάλη στις 22 Νοεμβρίου 2011 μετά από ενημέρωση και έγκριση την προηγουμένη (21η Νοεμβρίου 2011) του Δ.Σ. της Λαϊκής Τράπεζας, δηλαδή 3 εβδομάδες μετά την 26η Οκτωβρίου 2011 ημερομηνία κατά την οποία στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής οι Αρχηγοί Κρατών συμφώνησαν για το κούρεμα των Ελληνικών Ομολόγων. Μεταξύ της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, ημερομηνία αναφοράς της έρευνας Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, και της 22ης Νοεμβρίου 2011, ημερομηνία αποκάλυψης της επιστολής στον Υπουργό Οικονομικών, είχαν μεσολαβήσει γεγονότα καθοριστικής σημασίας που άλλαξαν άρδην την πορεία της Κυπριακής οικονομίας. Οποιαδήποτε προσπάθεια σύνδεσης των δύο γεγονότων είναι τουλάχιστον ατυχής.

2.    Το κούρεμα των Ελληνικών Ομολόγων και η άνευ όρων αποδοχή του από την πολιτική  ηγεσία της Κύπρου, όπως πλέον διαπιστώνεται και από ανεξάρτητες έρευνες,  οδήγησε σε ζημιές απομείωσης στην Λαϊκή Τράπεζα λόγω των Ελληνικών Ομολόγων της τάξεως των €2.4 Δις.

3.    Το Κυπριακό κράτος υιοθέτησε τον Δεκέμβριο του 2011 τον «Περί Διαχείρισης Χρηματοοικονομικών Κρίσεων Νόμο του 2011», ο οποίος παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις του Συνδέσμου των Τραπεζών της Κύπρου (βλ. επιστολή του Συνδέσμου προς το Υπουργείο Οικονομικών την 25η Οκτωβρίου 2011) προέβλεπε ουσιαστικά απαλλοτρίωση της περιουσίας ή/και των δικαιωμάτων ιδιωτών μετόχων σε περίπτωση κρατικής στήριξης με την πρόνοια διορισμού ΔΣ επιλογής του δημοσίου ακόμα και σε περίπτωση κρατικής συμμετοχής στο κεφάλαιο κατά ένα ευρώ. Ο νόμος αυτός οδηγούσε με βεβαιότητα σε παντελή απροθυμία συμμετοχής ιδιωτών σε αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων Τραπεζών. Ο  Σύνδεσμος Τραπεζών Κύπρου προειδοποίησε σχετικά το Υπουργείο Οικονομικών αναφέροντας επί λέξει τα εξής: «Οποιεσδήποτε αυθαίρετες πρόνοιες για άνευ όρων κρατικοποίηση θα επιδεινώσουν τις απόψεις των οργανισμών πιστοληπτικής αξιολόγησης, θα αποτρέψουν τους ξένους θεσμικούς επενδυτές και ταυτόχρονα θα δημιουργήσουν αρνητικές επιπτώσεις στην εικόνα της Κύπρου ως χρηματοπιστωτικό κέντρο».

4.    Εξόσων γνωρίζω αντίστοιχος νόμος δεν υιοθετήθηκε μονομερώς σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης. Μάλιστα στην Ελλάδα, της οποίας ο Τραπεζικός τομέας επλήγη κεφαλαιακά πιο πολύ από οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα από την πράξη κουρέματος των Ελληνικών ομολόγων, υπήρξε γόνιμος διάλογος μεταξύ Τραπεζών, Κεντρικής Τράπεζας, Υπουργείου Οικονομικών και Τρόικας για την υιοθέτηση κοινώς αποδεκτής μεθοδολογίας ανα-κεφαλαιοποίησης των Τραπεζών με φιλικό τρόπο προς τους ιδιώτες μετόχους. Συγκεριμένα η πρόταση νόμου η οποία τελικά έγινε αποδεκτή στη Ελλάδα προέβλεπε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου με εγγύηση του Κράτους και διατήρηση της ιδιωτικής διοίκησης και διαχείρισης στην περίπτωση συμμετοχής ιδιωτών κατά 10% στην αύξηση.  Όλες οι Τράπεζες στην Ελλάδα έκαναν χρήση της συγκεκριμένης μεθοδολογίας και προχώρησαν σε επιτυχείς αυξήσεις με τα ποσοστά των ιδιωτών να κυμαίνονται από 11%-15% για τις τρεις μεγάλες συστημικές Τράπεζες.

5.    Η πρόταση μου προς τον Υπουργό Οικονομικών είχε σαν στόχο την πληρέστερη πληροφόρηση της πολιτικής ηγεσίας για την ύπαρξη της συγκεκριμένης μεθοδολογίας σε άλλο κράτος της Ε.Ε. για την εξέτασή της για πιθανή χρήση στη Κύπρο, και σε αντίθεση με την πρακτική της Ελλάδας, προέβλεπε διατήρηση της διοίκησης των ιδιωτών μετόχων στην περίπτωση κάλυψης εκ μέρους τους ποσού που θα αντιστοιχούσε  σε 51% της αύξησης.  

6.    Αυτό που πιθανώς δεν είναι γνωστό είναι ότι, όπως περιγράφεται αναλυτικά σε ανακοίνωση της Λαϊκής  Τράπεζας στις 14 Μαίου 2012, το Δ.Σ. της Τράπεζας 6 μήνες μετά την δική μου παραίτηση έκανε αντίστοιχη πρόταση στο Υπουργείο Οικονομικών για την παροχή κινήτρων προς τους ιδιώτες μετόχους με δημιουργία δικαιωμάτων συμμετοχής (warrants), ουσιαστικά μεταφέροντας το μοντέλο της Ελλάδας, για την προσέλκυση συμμετοχής ιδιωτών κατά 10% του ποσού της αύξησης, ποσοστό σημαντικά χαμηλότερο από την  δική μου πρόταση!

7.    Το πρόστιμο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς δεν είχε καμία σχέση με την επιστολή μου. Επιβλήθηκε επειδή υποτίθεται ότι προέβην σε δηλώσεις στα πλαίσια δημοσιογραφικής διάσκεψης σε ένα μόνο περιοδικό αναφορικά με τη ρευστότητα της Τράπεζας. Όπως δήλωσα και στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς: α) η αποτύπωση της απάντησής μου στο ερώτημα του δημοσιογράφου δεν ήταν ακριβής, β) απομονώθηκαν φράσεις και λέξεις  από το νοηματικό τους περίγυρο και γ) αναπαράχθηκαν από ένα μόνο περιοδικό 2 μήνες μετά την ημερομηνία των δηλώσεων.