Η εξάπλωση του νέου κορωνοϊού σε όλο τον κόσμο  αναγκάζει πλέον πολλά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον  κόσμο να μένουν και να δουλεύουν από  το σπίτι  σε αυτοπεριορισμό. Σε αυτό το πλαίσιο δημοσίευμα της ιστοσελίδας Quartz υποστηρίζει ότι με αυτά τα δεδομένα αποδεδειγμένα το διαδίκτυο πρέπει πλέον να αποτελεί δημόσια υπηρεσία. «Είναι μια βασική ανάγκη στον 21ο αιώνα, όπως το τρεχούμενο νερό, το φυσικό αέριο και ο ηλεκτρισμός. Πράγματι, τα Ηνωμένα Έθνη το 2016 δήλωσαν ότι η πρόσβαση στο Διαδίκτυο είναι ανθρώπινο δικαίωμα».

Σίγουρα,  συνεχίζει το δημοσίευμα,  θα μπορούσαμε  να επιβιώσουμε θεωρητικά χωρίς αυτό, όπως μπορούσαμε να ανάψουμε κεριά στο σπίτι μας ή  ζεσταθουμε με φωτιά. Ακριβώς όπως θα μπορούσαμε  να πάμε στην πλησιέστερη πηγή γλυκού νερού και να επιστρέψουμε πίσω με κουβάδες από τα πράγματα που μας διατηρούν στη ζωή.

«Αλλά σε πλούσιες κοινωνίες, όπως οι ΗΠΑ, αυτές είναι παράλογες ιδέες. Η διαβίωση υπό τέτοιες συνθήκες είναι σχεδόν αδύνατη και θέτει σε κίνδυνο όλους».

«Η πανδημία αποκαλύπτει την αναγκαιότητα  της  διασύνδεσης στο διαδύκτιο όλων με τα πάντα. Γι 'αυτό μένουμε στο σπίτι αποφεύγουμε τη φυσική επαφή. Η άγνοια της μολυσματικής νόσου θα μπορούσε να οδηγήσει στη διάλυσά μας και αντίστροφα. Χωρίς κακή πρόθεση, ο πιο όμορφος γείτονάς ή ένας άγνωστος ξένος θα μας έθετε σε σοβαρό κίνδυνο».

«Έτσι, παρόλο που έχουμε πολλή κοινωνική δυσκολία να αντιμετωπίσουμε αυτήν την στιγμή - πιέζοντας τις ιατρικές και οικονομικές ανάγκες - δεν είναι πολύ νωρίς να αναγνωρίσουμε ότι τα κέρδη των παρόχων υπηρεσιών Διαδικτύου δεν είναι η κορυφαία προτεραιότητα και ότι η έλλειψη πρόσβασης επιδεινώνει τις υφιστάμενες ταξικές διαιρέσεις.

Όπως επεσήμανε η οικονομολόγος σε  εργασιακά θέματα Τζούλια Πολλάκ στο Twitter, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι κρίσιμη για την εκπαίδευση και την απασχόληση και πολλοί άνθρωποι, έως ότου αυτή η πανδημία αλλάξει τα πράγματα, στηρίχθηκαν σε hotspots σε καφετέριες ή βιβλιοθήκες ή σχολεία για σύνδεση.

 

 

Οι πάροχοι υπηρεσιών διαδυκτίου στις ΗΠΑ - όπως η Comcast – το αναγνωρίζουν αυτό, όπως αποδεικνύουν πρόσφατες ανακοινώσεις ότι σε αυτές τις ασυνήθιστες περιόδους μειώνουν τους περιορισμούς δεδομένων (data), προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες για περιορισμένο χρονικό διάστημα, αναστέλλοντας τις αποσυνδέσεις και συνδέοντας νέους πελάτες. Εν τω μεταξύ, πολλά αμερικανικά δημόσια σχολεία έχουν παραχωρήσει φορητούς υπολογιστές σε φοιτητές που δεν μπορούν να αντέξουν αυτή την επιπρόσθεση οικονομκή επιβάρυνση, ελπίζοντας ότι η εκτεταμένη διακοπή των σπουδών δεν θα επηρεάσει δυσανάλογα τους φτωχούς, αν και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάθε νοικοκυριό με παιδιά θα συνδεθεί με το διαδίκτυο.

«Αυτό είναι πολύ ωραίο προς το παρών. Αλλά αυτές οι φιλανθρωπικές ενέργειες υπογραμμίζουν μόνο την ανάγκη ευρείας πρόσβασης ανεξάρτητα από τις οικονομικές συνθήκες», σημειώνεται.

Στις ΗΠΑ,  όπως σημειώνεται, υπάρχουν πολιτειες και περιοχές που έχουν καταλάβει από καιρό πόσο σημαντική είναι η πρόσβαση στο Διαδίκτυο.

Όλο και περισσότερο, οι πόλεις, οι πόλεις και τα κράτη εξετάζουν προσεκτικά το Chattanooga του Tennessee, το οποίο δημιούργησε το δικό του δίκτυο υψηλών ταχυτήτων οπτικών ινών το 2009. Έρευνα του 2018 Consumer Reports διαπίστωσε ότι η ευρυζωνικότητα της πόλης βαθμολογήθηκε καλύτερα στις ΗΠΑ. Υπάρχουν ήδη πάνω από 500 κοινότητες σε εθνικό επίπεδο στις ΗΠΑ που λειτουργούν δημόσια δίκτυα ή αξιοποιώντας τις τεράστιες συμβάσεις τους με παρόχους υπηρεσιών  διαδυκτίυ για να διασφαλίσουν την ελεύθερη καλωδίωση των σχολείων, των βιβλιοθηκών και άλλων δημόσιων wifi hotspots.

Ίσως, καταλήγει το άρθρο,  μετά τον πανικό της πανδημίας  όταν η ζωή επιστρέψει σε μια νέα κατάσταση  κανονικότητας, οι άνθρωποι θα απαιτήσουν φθηνή και αξιόπιστη πρόσβαση στο διαδύκτιο, και ίσως οι ιδιωτικοί πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου θα πρέπει αλλάξουν το τροπάριό τους. «Αναγνωρίζουν ήδη ότι η πρόσβαση είναι απαραίτητη, με βάση την ανταπόκρισή τους στις καραντίνες του κοροναϊού. Αυτό θα κάνει πιο δύσκολη την οπισθοχώρησή τους στις παραχωρήσεις που κάνουν σήμερα και ίσως διαπιστώσουν ότι αν δεν θέλουν να συνεχίσουν να παίζουν έντιμα, τότε θα έρθει ένας καιρός όταν δεν θα είναι πλέον απαραίτητοι επειδή το παιχνίδι έχει αλλάξει εντελώς.

Η περίπτωση Φιλανδίας

Η Φινλανδία είχε γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο που καθιστά την πρόσβαση στο διαδύκτιο ένα νόμιμο δικαίωμα για κάθε πολίτη. Από την 1η Ιουλίου 2010 κάθε Φινλανδός απέκτησε το δικαίωμα πρόσβασης σε διαδυκτιακή σύνδεση 1 Mbps (megabit ανά δευτερόλεπτο).

Η Φινλανδία είχε δεσμευθεί να συνδέσει όλους με μια σύνδεση 100Mbps έως το 2015.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ελάχιστη σύνδεση τουλάχιστον 2 Mbps σε όλα τα σπίτια έως το 2012, αλλά είχε σταματήσει  την προσπάθεια αυτή  ώστε να μην το κατοχειρωθεί δικαίωμα δικαίου.