«Ο χρόνος σταμάτησε εκείνη την τραγική στιγμή, αλλά η «οικογένεια» των συγγενών, στηρίζουμε ο ένας τον άλλο», τονίζει ο Πρόεδρος της επιτροπής Συγγενών της αεροπορικής τραγωδίας Ήλιος. Με αφορμή τη μαύρη επέτειο της 14ης Αυγούστου, ο Νικόλας Γιασουμή μιλά στο Sigmalive για τη ζωή μετά τη λήξη της δικαστικής διαδικασίας, μια διαδικασία την οποία χαρακτηρίζει ως αποτυχία.
8 χρόνια μετά την τραγωδία, πως είναι η ζωή σας σήμερα;
- Η τραγωδία της 14ης Αυγούστου του 2005 έχει αφήσει ανεξήτειλα τα σημάδια όχι μόνο σε μένα προσωπικά αλλά και σε όλους τους συγγενείς των 121 θυμάτων. Ο χρόνος σταμάτησε εκείνη την τραγική στιγμή, αλλά η «οικογένεια» των συγγενών, διότι γίναμε όλοι μια οικογένεια, προσπαθούμε και στηρίζουμε ο ένας τον άλλο σε κάθε μας δύσκολη στιγμή.
Πως είναι σήμερα τα παιδιά των οικογενειών που έμειναν πίσω;
- Τα ορφανά, άλλα ανήλικα ακόμη και άλλα ενήλικα, κάτω από την φροντίδα των δικών τους οικογενειών που ανάλαβαν την γονική μέριμνα τους παλεύουν να σταθούν στα πόδια τους μέσα από τις νέες συνθήκες οι οποίες δημιουργήθηκαν στην Κύπρο. Τα ενήλικα ορφανά έχουν μπει στη διαδικασία εξέυρεσης εργασίας με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό. Αλλά η κρίση που μαστίζει όλους έχει πλήξει και τα άτομα που μέχρι σήμερα στέκονταν αρωγοί στα ορφανά.
Τυγχάνουν στήριξης από την πολιτεία;
Η στήριξη είναι αυτή που προνοούν οι νομοθεσίες που διέπουν τα ορφανά. Είναι γεγονός ότι σήμερα θα θέλαμε και λόγο της κρίσης που μας μαστίζει να ήταν πολύ πιο κοντά μας η πολιτεία, κατανοούμε τα προβλήματα που υπάρχουν αλλά για τα παιδιά εκείνα που δέκτηκαν το πλήγμα του κουρέματος των αποζημιώσεων που πήραν, αναμένουμε ότι τη δεδομένη στιγμή που θα πρέπει άμεσα να στηρικτούν οι υποσχέσεις που έχουμε πάρει και μέσα από δημόσιες δηλώσεις των αρμοδίων θα υλοποιηθούν.
Πως κρίνετε την όλη δικαστική διαδικασία που διαδραματίστηκε σε Κύπρο και Ελλάδα;
Αν κάνουμε μια ανασκόπηση των δεδομένων των οποίων όλοι είμασε καλοί γνώστες, σίγουρα περιμένα πολύ περισσότερα από την διαδικασία που διαδραματίστηκε στην Κύπρο. Ο βασικός λόγος είναι διότι αυτά τα οποία βιώσαμε κατά την διαδικασία της διερευνητικής επιτροπής υπό τον κύριο Καλλή και τα οποία δημοσιοποιήθηκαν πολύ αργότερα όταν κρίθηκε η τύχη (αποτυχία!!!) της όλης διαδικασίας μας έδωσαν την ελπίδα ότι οι ένοχοι σε όλα τα επίπεδα είχαν εντοπιστεί και θα οδηγούνταν με το άλφα ή βήτα τρόπο ενόποιον της δικαιοσύνης
Για την Ελλάδα λίγο πολύ ήταν αναμενόμενη η εξέλιξη λόγω και του νομικού συστήματος της Ελλάδας.
Η απόφαση του δικαστηρίου στην Ελλάδα, η οποία υιοθετήθηκε και από την κυπριακή δικαιοσύνη, για εξαγοράσιμη ποινή των καταδικασθέντων, σας βρίσκει ικανοποιημένους; Σας έχει ηρεμήσει;
Στην Ελλάδα βρέθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν. Το γεγονός ότι η ποινή θα ήταν εξαγοράσιμη το αναμέναμε. Εκείνο όμως το οποίο αφήνει μια πικρία στους συγγενείς είναι ότι περιμέναμε ότι η Κυπριακή Δικαιοσύνη δεν θα περίμενε να κρυφτεί πίσω από την απόφαση των Ελλαδικών Δικαστηρίων. Αναμέναμε να είναι πολύ πιο διεδδικιτική η Εισαγγελία της Κύπρου. Τώρα αν έχουμε ηρεμήσει είναι σχετικό. Το γεγονός είναι ότι με το κλείσιμο όλων των διαδικασιών οι πληγές δεν θα αναξένονται καθημερινά.
Στην ανακοίνωση της Επιτροπής Συγγενών για την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «η δικαιοσύνη έχει εξαγοραστεί». Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Λέγοντας ότι η δικαιοσύνη έχει εξαγοραστεί έχει να κάνει με την πιο πάνω αναφορά μας αλλά και με το εξαγοράσημο της ποινής στην Ελλάδα.
Ποιοι άλλοι θεωρείτε ότι θα έπρεπε να καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου;
Δεν είναι ποιους εμείς θεωρούμε αλλά ποιους έχει καταδίξει το πόρισμα Καλλή και η Εισαγγελία δεν μπόρεσε να στοιχειοθετήση κατηγορητήρια.
Η 14η Αυγούστου ξυπνά μνήμες. Τι είναι αυτό που θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη δική σας μνήμη;
Οι στιγμές εκείνες που περάσαμε στο νεκροτομείο κατά τη διάρκεια της αναγνώρισης στην Αθήνα έχουν χαρακτεί ανεξήτιλα στην μνήμη μου. Αλλά και το τραγικό των ομαδικών τάφων σε περίοδο ειρήνης….
Έχουμε μάθει να ζούμε μέσα από την απώλεια των αγαπημένων μας και θα παραμείνουμε με το κεφάλι ψηλά. Αιωνία τους η μνήμη.
