Εθελόντρια του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού μιλά για τις πρώτες ώρες της καταστροφής, λέγοντας, χαρακτηριστικά, πως τις στιγμές εκείνες, τα όσα διαδραματίστηκαν ήταν έντονα και ψυχοφθόρα «ακόμα και για μας».

«Εμένα που με βλέπεις, αυτή τη στιγμή…δεν έχω τίποτε άλλο», της είπε κάτοικος της περιοχής που γλίτωσε από την πύρινη λαίλαπα και πλέον καλείται ν’ ανέβει, μόνος, τον δικό του «Γολγοθά».

Μιλώντας στο Ράδιο Πρώτο και στην εκπομπή «Όλα στο φως», η διασώστρια Βίκη Τετράδη ανέφερε ότι την πρώτη ημέρα ο Ερυθρός Σταυρός βρέθηκε εκεί, μεταξύ άλλων, ως νοσηλευτική υπηρεσία, για διάσωση και κοινωνική πρόνοια.

«Είχαμε 3 βασικούς σταθμούς σε Ραφήνα, Νεά Μάκρη και Κινέτα. Πάνω από 200 διασώστες απ’ όλη την Ελλάδα ήμασταν εκεί 24 ώρες το 24ωρο σε βάρδιες», είπε και πρόσθεσε: «Οι πρώτες ώρες ήταν πολύ δύσκολες».

Η περιγραφή συγκλονίζει: «Κατευθυνθήκαμε προς Νέο Βουτζά… Εκεί ήταν οι συνάδελφοι. Ήταν μία κατάσταση έντονη, με πολύ δυσάρεστα συναισθήματα. Πολύ δύσκολη η νύχτα και οι ώρες που ακολούθησαν... Τις πρώτες ώρες ήταν έντονη η περίθαλψη τραυματιών… Άμεση ιατροφαρμακευτική βοήθεια κατοίκων, ακόμη και αστυνομικών και πυροσβεστών…».

H ίδια, ως μία από τους πολλούς αφανείς ήρωες, είπε πως ο εθελοντισμός ήταν μεγάλος. Υπήρχε ανάγκη για φάρμακα, ρουχισμό, τροφή, αλλά το ενδιαφέρον, σχολίασε, ήταν έντονο και η ανταπόκριση τεράστια.

Κληθείσα να μοιραστεί με τον ραδιοσταθμό το πώς βίωσε σε προσωπικό επίπεδο την όλη τραγική εμπειρία, η κ, Τετράδη έκανε αναφορά, ενδεικτικά, σε μία περίπτωση, κατά την οποία επιζών της καταστροφής την πλησίασε και της είπε «Εμένα που με βλέπεις, αυτή τη στιγμή…δεν έχω τίποτε άλλο».