Ξεθωριασμένες για πολλούς τώρα πια οι μνήμες από τον ανένδοτο νεανικό αγώνα της Άνοιξης του ’90. Οι μνήμες των οδοφραγμάτων βουβές και τρεμάμενες τρεις δεκαετίες αργότερα.

Κι όμως, τότε, τη δεκαετία του ’90 η μαθητιώσα νεολαία της Κύπρου ήταν καζάνι που σιγόβραζε. Κρατώντας ελληνικές σημαίες χιλιάδες μαθητές διαδήλωναν, θέλοντας να στείλουν στα πέρατα της Γης το μήνυμα της αδικίας για τη μοιρασμένη πατρίδα, αλλά και του πόθου για λευτεριά.

Ανάμεσα σε αυτές τις δεκάδες μαθητών ήταν και ο Πέτρος Παπαλεοντίου, ο οποίος τον Μάρτιο του 1990 τόλμησε να ανεβεί στον προμαχώνα κοντά στην Πύλη Πάφου και να κατεβάσει τη σημαία του Αττίλα.

Ως αποτέλεσμα τούτου συνελήφθη και οδηγήθηκε στα μπουντρούμια του Αττίλα για τρεις μήνες. Εκτός από αυτόν οι κατοχικές δυνάμεις συνέλαβαν άλλα τέσσερα πρόσωπα. Έκτοτε, κι όχι άδικα, μετατράπηκε στον μαθητή-σύμβολο των οδοφραγμάτων.

Ο Πετράκης, όπως είχε γίνει τότε γνωστός, ανοίγει σήμερα, ημέρα της Αναστάσεως, την καρδιά του στη «Σημερινή» και περιγράφει τι έζησε στις φυλακές του Αττίλα.

Η συγκλονιστική συνέντευξη στη «Σημερινή» που κυκλοφορεί.