Καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να πλήττονται σε περίπτωση διάσωσης τραπεζών, τονίζει με ψήφισμά της η επιτροπή οικονομικών του ΕΚ, εξηγώντας ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το βάρος μπορεί να πέφτει στους μετόχους και ομολογιούχους των τραπεζών και, σε έσχατη περίπτωση, τους μεγαλύτερους καταθέτες.

Βασική αρχή λειτουργίας των τραπεζών είναι να δανείζουν στους πελάτες τους τα κεφάλαια που οι ίδιες δανείζονται από τους καταθέτες και ομολογιούχους τους, αναφέρει το ψήφισμα.
Αν τα δάνεια που παρέχουν, συνεχίζει, πάψουν να εξυπηρετούνται τότε και οι τράπεζες με τη σειρά τους αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις δικές τους υποχρεώσεις και για να σωθούν έχουν ανάγκη εξωτερικής στήριξης.

Οι κανόνες που ενέκρινε η επιτροπή Οικονομικών του ΕΚ προβλέπουν ότι οι πρώτοι που θα πρέπει να πληγούν στη διάσωση μιας τράπεζας είναι οι ιδιοκτήτες της. Με άλλα λόγια οι μέτοχοι που θα δουν την αξία των μετοχών τους να μηδενίζεται.

Αν αυτό δεν αρκέσει τότε σειρά έχουν οι ομολογιούχοι και αν πάλι τα δικά τους κεφάλαια δεν αρκέσουν και μόνο τότε, θα κληθούν να παραιτηθούν μέρους ή και του συνόλου των κεφαλαίων τους οι μεγαλύτεροι καταθέτες. Καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ σε κάθε περίπτωση παραμένουν εγγυημένες και στο απυρόβλητο.

Η προσφυγή και στα κεφάλαια αυτά είχε αρχικά ζητηθεί στην περίπτωση της Κύπρου πριν απορριφθεί η πρόταση από τη βουλή της χώρας.
Είναι προφανές ότι στις περισσότερες περιπτώσεις διάσωσης τραπεζών θα απαιτηθεί, όπως και μέχρι τώρα έχει γίνει, να συμβάλλει και το κράτος, με άλλα λόγια οι φορολογούμενοι.
Στις περιπτώσεις αυτές, επιμένει το ΕΚ, θα πρέπει είτε να παρέχει εγγυήσεις δανείων, είτε να κρατικοποιεί, εν μέρει ή ολοκληρωτικά,  την τράπεζα.