Ο αναγνώστης του Sigmalive, Παναγιώτης Μ. Μιχαήλ, ο οποίος είναι εκτοπισμένος από το Βαρώσι, έστειλε στο Sigmalive ένα ποίημα για τη Μεγάλη Ελληνική Ψυχή του ήρωα Τάσου Μάρκου. Το ποίημα αυτό το έστειλε και στον γιο του Τάσου Μάρκου, τον Πάρη. Διαβάστε αυτούσιο το ποίημα:

 

Τάσο Μάρκου

 

Η τελευταία σφαίρα, του Έθνους η Μάνα είναι,

Όταν την έριξε κι’ έσκιζε τον αέρα,

Δεν σφύριζε,

Απάγγελλε του Παλαμά τους στίχους:

“ Άφκιαστο κι αστόλιστο

Του χάρου δε σε δίνω.

Στάσου με τ’ ανθόνερο

Την όψη σου να πλύνω”

 

Εκεί στον άγνωστο τάφο,

Γνωστός ο στρατιώτης,

Εκεί, το ματωμένο του πουκάμισο,

Δεν είναι άδειο,

Έχει της φλόγας το προσάναμμα,

Τους δαδοφόρους περιμένοντας,

 

Εκεί, σαν εκκλησίας τον θόλο

Το στρατιωτικό του κράνος

Δεν είναι άδειο,

Έχει φυλαγμένη του μυαλού του την ψυχή,

 

Εκεί και τ’ άρβιλλά του

Δεν είναι άδεια,

Κιβωτός της Ρωμιοσύνης τα βήματα.

 

Εκεί του Έθνους το γονάτισμα, κάλεσμα και παραγγελιά του ποιητή,

Και θα-ρθει ο ίδιος και θ’απαγγείλει:

“Η Ρωμιοσύνη έφ φυλή συνότζαιρη του κόσμου!

Κανένας δεν ευρέθηκαν, για να την –ι-ξηλείψει,

Κανένας, γιατί σσέπει την που τα ‘ψη ο Θεός μου!

Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει!”

Το αξίζουμε;;;