Με επιτυχία στέφθηκε το φόρουμ για την οικονομία που διοργάνωσε η ΕΔΕΚ. Ενότητα και εκπόνηση στρατηγικού σχεδίου για απεμπλοκή από το μνημόνιο αξιώνει ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ. Πυρά Μάκη Κεραυνού που ξεκαθάρισε ότι οι τράπεζες διαβίβασαν τις ανησυχίες τους για τις συνέπειες του κουρέματος των ελληνικών ομολόγων στην προηγούμενη κυβέρνηση.
Γρήγορη έξοδο από το μνημόνιο προκρίνει η ΕΔΕΚ που θεωρεί βασικό συστατικό την ενότητα.
«Είναι αναγκαία η μέγιστη συνεργασία πολιτικών δυνάμεων και Κυβέρνησης για συνομολόγηση μιας εθνικής συμφωνίας, ενός στρατηγικού σχεδίου για τη συντομότερη δυνατή έξοδο από το μνημόνιο, για την οικονομική ανασυγκρότηση και για την ανάκτηση της εθνικής και της κρατικής μας κυριαρχίας», δήλωσε ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου.
Μιλώντας στο φόρουμ για την οικονομία που διοργάνωσε η ΕΔΕΚ ο πρόεδρος του κόμματος εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ κατά των πολιτικών της Τρόϊκας που εφαρμόστηκαν στην Κύπρο.
«Ακυρώνεται ο ρόλος της Βουλής, αφού μετατρέπεται σε βιομηχανία επικύρωσης αποφάσεων, που λαμβάνονται σε εξωθεσμικά κέντρα. Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αντικαθίσταται με την καθεστωτική εξουσία της Τρόικας, που λειτουργεί ως ‘’υπερκράτος’’», είπε ο κ. Ομήρου.
Από το βήμα του φόρουμ ο ανώτατος εκτελεστικός διευθυντής της Ελληνικής Τράπεζας αναφέρθηκε και στο ζήτημα του κουρέματος των ελληνικών ομολόγων.
Ο Μάκης Κεραυνός εμφανίστηκε ενοχλημένος από τις αναφορές ότι κανείς δεν γνώριζε τις συνέπειες.
«Μπορώ να επιβεβαιώσω με έγγραφα ότι και πήραμε είδηση και ανησυχήσαμε. Την 1η Ιουλίου 2011 είχαμε συνάντηση με τον τότε υπουργό οικονομικών, την οποία ο ίδιος ζήτησε και εκφράσαμε τις ανησυχίες μας. Στις 3 Ιουλίου το Eurogroup αποφάσισε το κούρεμα στο 21%. Στις 9 Αυγούστου 2011 με επιστολές σε Υπουργείο Οικονομικών και Κεντρική Τράπεζα ζητήσαμε τις απόψεις τους για το χειρισμό και τις επιλογές που είχαμε ώστε να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των τραπεζών. Ακόμα περιμένουμε την απάντηση, ενώ το κούρεμα έφτασε το 77%», είπε ο κ. Κερευνός.
Ο Μάκης Κεραυνός επισήμανε ότι το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων ήταν καθόλα πολιτική απόφαση που ολοκληρώθηκε στη σύνοδο αρχηγών κρατών τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
«Στη σύνοδο συμμετείχε και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αδιευκρίνιστη παραμένει η παθητική στάση και ο μη συνυπολογισμός του γεγονότος ότι η απόφαση αυτή κατάστρεψε το 25% του ΑΕΠ της Κύπρου και δημιούργησε τη μεγάλη τρύπα των 4,5 δισ. στο τραπεζικό σύστημα. Η καθυστέρηση και η αδυναμία στη λήψη μέτρων έγκαιρα και η παθητική στάση στο κούρεμα των ελληνικών ομολόγων ήταν η απαρχή της οικονομικής καταστροφής του τραπεζικού τομέα», συμπλήρωσε ο Μ. Κεραυτός.
Ο Μάκης Κεραυνός μίλησε για στάση που άνοιξε την κερκόπορτα στις ασυνάρτητες, απαράδεκτες και τιμωρητικές πολιτικές των ευρωπαίων.
H ομιλία του Προέδρου της ΕΔΕΚ Γιαννάκη Ομήρου
Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την ανταπόκριση σας στην πρόσκληση της ΕΔΕΚ να συμμετάσχετε σε αυτή τη σημαντική συνάντηση για την αναζήτηση μιας εναλλακτικής πορείας για έξοδο από την οικονομική κρίση.
Και είναι πράγματι μεγάλη η ανάγκη για τέτοιες ευκαιρίες διαλόγου, όταν η κρίση, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Κύπρου, παίρνει δραματικές διαστάσεις.
Η υπαγωγή στο Μνημόνιο και τη Δανειακή Σύμβαση είναι η νέα πραγματικότητα της Κύπρου. Εν μέσω κυνικών παραδοχών ότι η Κύπρος χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο, είναι πέραν από βέβαιο ότι θα ακολουθήσει μια πορεία συνεχούς κατολίσθησης στην ύφεση, δραματικής αύξησης της ανεργίας, μαζικής μετανάστευσης των νέων και ανεξέλεγκτης διόγκωσης του δημοσίου χρέους.
Οι συνθήκες αυτές καθιστούν ορατούς τεράστιους κινδύνους. Ο πρώτος, πιο άμεσος, είναι η οικονομική παράλυση και η κοινωνική κρίση να πάρουν ακόμη μεγαλύτερες και τελικά ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ο δεύτερος κίνδυνος είναι η σημερινή κατάσταση να μετεξελιχθεί, μέσα από αυτοτροφοδοτούμενους φαύλους κύκλους, σε μια διαρθρωτική κρίση διαρκείας πολλών ετών ή και δεκαετιών, όπου η όποια ανάκαμψη, όποτε κι αν επέλθει, θα συνοδεύεται από κοινωνική εξαθλίωση, εκτεταμένη φτώχεια και υψηλή ανεργία.
Όμως δεν είναι μόνο η επιβολή της λιτότητας, της υπερφορολόγησης, του βίαιου μετασχηματισμού του οικονομικού μοντέλου της χώρας μας. Είναι η βαθιά αντιδημοκρατική συμπεριφορά που επιβάλλεται από τους δανειστές, που θυμίζει αποικιακές εποχές. Δεν μας επιτρέπεται να αποφασίζουμε για το μέλλον μας. Ακυρώνεται ο ρόλος της Βουλής, αφού μετατρέπεται σε βιομηχανία επικύρωσης αποφάσεων, που λαμβάνονται σε εξωθεσμικά κέντρα. Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας αντικαθίσταται με την καθεστωτική εξουσία της Τρόικας, που λειτουργεί ως «υπερκράτος».
Σε τελική ανάλυση είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε ξανά τη δημοκρατία, ως προϋπόθεση εξόδου από την κρίση. Αλλά και τα εθνικά μας δίκαια, αφού απροκάλυπτα πλέον, επιχειρείται η διασύνδεση της κρίσης τόσο με τη λύση του Κυπριακού, όσο και με την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου.
Παρά την άρνηση αλληλεγγύης από τους κυρίαρχους ηγεμονικούς κύκλους της Ε.Ε., δεν χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Η θέση μας παραμένει σταθερά ευρωπαϊκή. Σε αυτή τη θέση παραμένουμε αμετακίνητοι. Επιμένοντας σε μια Ευρώπη των λαών, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Αγωνιζόμενοι με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, για να αλλάξουν οι σημερινές άδικες και εν πολλοίς κοινωνικά ανάλγητες συμπεριφορές. Άλλωστε η κυπριακή κρίση είναι έκφραση μιας ευρύτερης συστημικής ευρωπαϊκής κρίσης που υποδεικνύει την ανάγκη συμμαχίας των λαών του Νότου αλλά και των εργαζομένων του Βορρά για να υπάρξει μια πραγματική εναλλακτική πρόταση στην κρίση.
Σε αυτές τις κρίσιμες για την πατρίδα μας ώρες, χρέος μας είναι να αντισταθούμε στους κινδύνους εξουθένωσης του λαού μας και να επιδείξουμε υψηλό αίσθημα ευθύνης. Επιβάλλεται ενότητα, εθνική συνεννόηση και ομοψυχία. Επιβάλλεται εκδήλωση αλληλεγγύης προς τις αδύνατες και ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού.
Τέλος είναι αναγκαία η μέγιστη συνεργασία πολιτικών δυνάμεων και Κυβέρνησης για συνομολόγηση μιας εθνικής συμφωνίας, ενός στρατηγικού σχεδίου για τη συντομότερη δυνατή έξοδο από το μνημόνιο, για την οικονομική ανασυγκρότηση και για την ανάκτηση της εθνικής και της κρατικής μας κυριαρχίας.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία που θα προσφέρουμε στο λαό μας που αναμένει διέξοδο στα αδιέξοδα και ελπίδα για το μέλλον.




