Μια τουλάχιστον.. περίεργη υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Η υπόθεση, που δεν αφορά κάποιον πολίτη, αλλά έναν Δικαστή, δημοσιεύεται στην επίσημη σελίδα αποφάσεων του Δικαστηρίου και ομολογουμένως, προκαλεί εντύπωση.
Ο εν λόγω Δικαστής του Ανωτάτου, Λεωνίδας Παρπαρίνος, εξέτασε πολιτική έφεση, που ζητείται από ένα «φάντασμα». Ο αιτητής/εφεσείοντας, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην απόφασή του, είναι εντελώς άγνωστος και δεν εμφανίζεται στη διαδικασία, όπως και πρωτόδικα δεν εμφανίστηκε, και φυσικά δεν εμφανίζεται ούτε δικηγόρος, ούτε εδώ αλλά ούτε πρωτόδικα.
Σημειώνεται ότι ο εφεσείων, με επιστολή του ημερομηνίας 24.5.2017, ζητά την εξαίρεσή του εν λόγω Δικαστή από το να λάβει μέρος στην εκδίκαση της παρούσας έφεσης.
Στην αίτησή του, αναφέρει πολλά και διάφορα για τον τρόπο που διορίζονται οι Δικαστές, τον τρόπο χειρισμού των υποθέσεων κλπ και εντοπίζονται, στον βαθμό που μπορεί να εντοπισθούν, δύο παράπονά του από αποφάσεις του εν λόγω Δικαστή, η οποία η μια ήταν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, αγνώστου χρόνου και αγνώστων στοιχείων, διότι δεν αναφέρονται και η άλλη αναφορικά με προσφυγή και αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης.
Η εν λόγω έφεση, χαρακτηρίζεται από τον Δικαστή ως εσφαλμένη. Όπως αναφέρει ο Λ. Παραπαρίνος, «Εις τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν έχει τεθεί απολύτως κανένας ουσιαστικός λόγος ο οποίος να με εμποδίζει να λάβω μέρος στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης ως μέλος του Μόνιμου Εφετείου.
Τα όποια παράπονα του Εφεσείοντα/Αιτητή εντοπίζονται, στον βαθμό που μπορεί να γίνει αυτό, σε παράπονα του για προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις μου, τις οποίες θεωρεί άδικες και επιζήμιες για τον ίδιο. Εάν αυτή είναι η γνώμη του, δεν είχε παρά να λάβει τα αναγκαία δικαστικά διαβήματα.
Όμως αυτός δεν είναι λόγος εξαίρεσης μου. Σύμφωνα με την υπάρχουσα νομολογία, ακόμη και όπου είναι, οι ίδιοι οι διάδικοι, που δεν είναι εδώ, ακόμη και εάν αφορούσε το ίδιο νομικό ζήτημα και διατύπωση θέσεως πάνω σε νομικά ζητήματα από Δικαστή σε προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις, δεν αποτελεί κώλυμα να επιληφθεί υπόθεσης μεταξύ των ιδίων ή άλλων διαδίκων στην οποία εγείρεται το ίδιο νομικό ζήτημα».




