Πρωτοφανείς αποζημιώσεις ύψους 2, 5 σχεδόν εκατομμυρίων ευρώ καλείται να πληρώσει το κράτος στην 17χρονη, Ζωή Σουλτανιάν, βάσει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
Η 17χρονη και οι γονείς της δικαιώθηκαν, μετά δεκαετή δικαστική μάχη. Είχαν καταχωρίσει αγωγή εναντίον της Δημοκρατίας για ιατρική αμέλεια που επέδειξαν οι νοσηλευτικές υπηρεσίες, όπως αποδείχτηκε δικαστικώς.
Η ενάγουσα γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση.Για όλη τη ζωή της δεν θα είναι θέση να δει, να περπατήσει και να μιλήσει. Πάσχει, επίσης, από νοητική υστέρηση.Βάσει της δικαστικής απόφασης, τα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας δεν θα υπήρχαν, αν διενεργείτο καισαρική τομή, έγκαιρα.
Την στιγμή της γέννησης της Ζωής, περιέγραψε στο δικαστήριο η μητέρα της 17χρονης, Άννα Σουλτανιάν. «Νόμισα ότι γέννησα ένα πεθαμένο μωρό. Ξαφνικά, ένιωσα να βγαίνει σαν ένα πέταγμα νερού έξω από το σώμα μου το μωρό. Όπως ήμουν ξαπλωμένη σήκωσα το κεφάλι μου και το είδα. Ήταν ένα βαζανιασμένο, πολύ μικρό, ακίνητο, άψυχο βρέφος, χωρίς φωνή. Αμέσως φώναξα: ‘Ωχ Θεέ μου, το μωρό, το μωρό! Δεν τάρασσε ούτε έκλαιγε. Νόμισα ότι γέννησα ένα πεθαμένο μωρό».
Τα γεγονότα της συγκλονιστικής υπόθεσης, εκτυλίχθηκαν τον Ιούλιο του 1999, όταν η μητέρα εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας.Οι γιατροί εκεί δεν διέγνωσαν την αποκόλληση πλακούντα που υπέστη η μητέρα και παρέλειψαν να παράσχουν την απαραίτητη ιατρική νοσηλεία.
Παρόλο που ήταν γνωστό πως δεν υπήρχε μονάδα περίθαλψης νεογνών στο συγκεκριμένο νοσοκομείο, οι αρμόδιοι δεν φρόντισαν να διακομίσουν την εγκυμονούσα έγκαιρα στο Μακάρειο Νοσοκομείο, στη Λευκωσία.Συγκεκριμένα διακομίσθηκε εκεί έξι περίπου μέρες μετά την εισαγωγή της.
Η ιατρική αμέλεια έμελλε να γιγαντωθεί όμως στο Μακάρειο, όπου παραπέμπονταν όλες οι περιπτώσεις προβληματικών τοκετών.Η συγκεκριμένη μητέρα, όμως, αφέθηκε σε ένα δωμάτιο, χωρίς συνεχή παρακολούθηση, παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε.
Βάσει της δικαστικής υπόθεσης, το νεογνό δεν υποβλήθηκε αμέσως στη διαδικασία ανάνηψης και διασωλήνωσης, παράληψη που συνέβαλε στην εγκεφαλική παράλυσή του.
