Επτά χρόνια έχουν περάσει από τη μεγάλη συμφορά που έπληξε την οικογένεια του Κώστα και της Τούλας Χατζηκωστή. Επτά ολόκληρα χρόνια από το βράδυ εκείνο της 11ης του Γενάρη 2010, που πληρωμένοι, αδίστακτοι εγκληματίες, αποβράσματα του υποκόσμου δολοφόνησαν άγρια, έξω από το σπίτι του, το γελαστό παιδί, τον Άντη Κώστα Χατζηκωστή. Σαν αστραπή μεταδόθηκε το φοβερό μήνυμα του αποτρόπαιου εγκλήματος. Και κανένας δεν ήθελε, δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένας τόσο σπουδαίος νέος, ένας πρωτοπόρος οραματιστής, καινοτόμος εκδότης, ευφυής επιχειρηματίας, πρωτοπόρος στον τομέα των δραστηριοτήτων του, με μια πολυπολιτισμική φιλελεύθερη παιδεία, καλά δουλεμένη με τις ελληνικές μας ρίζες και την εθνική μας ταυτότητα, δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του.

Σπάνια ζωντάνια και πάθος για προσφορά

Ήταν μόλις 41 χρόνων κι είχε μια σπάνια ζωντάνια κι ένα απίστευτο πάθος για εργασία και προσφορά. Έφυγε χωρίς να προλάβει την εκπλήρωση των ευγενών οραμάτων και των ονείρων του για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, για καλύτερη ποιότητα ζωής και δικαίωση των αγώνων του κυπριακού Ελληνισμού. Τα πληρωμένα ανθρωπόμορφα τέρατα έπληξαν τον Σταυραετό του «ΔΙΑ», τη στιγμή που άρχισε να πετά μεσούρανα, για να πραγματοποιήσει ένα νέο, ζηλευτό, μεγαλεπήβολο επιχειρηματικό του ταξίδι.

Ένα ταξίδι, που το είχε σχεδιάσει με πολύ κόπο, πολλή μαστοριά και αξιοθαύμαστο μεράκι ο νεαρότερος οραματιστής, ρέκτης και χαλκέντερος σκαπανέας του τομέα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ήταν, όπως καταμαρτυρούν οι στενοί συνεργάτες του -διευθυντικά τότε στελέχη του συγκροτήματος «ΔΙΑΣ»- ένα μεγαλεπήβολο επιχειρηματικό ταξίδι, που θα έδινε αξιοπρεπή εργασία σε δεκάδες άτομα σε καιρό πρωτοφανούς ύφεσης στον τόπο μας και θα συνέβαλλε στην περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας ζωής εκατοντάδων οικογενειών, των οποίων οι προστάτες εργοδοτούνται στη «Σημερινή», στο «ΣΙΓΜΑ» και στο «Ράδιο Πρώτο».

Άνθρωποι όλων των στρωμάτων του λαού μας, πολιτειακή και πολιτική ηγεσία, κόμματα, οργανώσεις, σωματεία και άλλα οργανωμένα κοινωνικά σύνολα είχαν καταδικάσει με βδελυγμία και αποτροπιασμό το βδελυρό έγκλημα και αξίωσαν επιτακτικά από την Πολιτεία τη σύλληψη και την προσαγωγή των δολοφόνων ενώπιον της Δικαιοσύνης, για να υποστούν τις συνέπειες του ειδεχθούς κακουργήματος που είχαν διαπράξει. Τελικά ηθικοί αυτουργοί και δράστες του εγκλήματος συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε βαρύτατες ποινές φυλάκισης. Αλλά το κακό που προκάλεσαν στην οικογένεια του Άντη και στην Κύπρο γενικότερα δεν ξεπληρώνεται. Η μνήμη του, όμως, παραμένει αγέραστη. Όχι μόνο στην οικογένειά του, τους συγγενείς και τους φίλους, αλλά και σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.

Αγέραστη μνήμη

Ιδιαίτερα αγέραστη παραμένει η μνήμη του Άντη στους συνεργάτες και στο προσωπικό γενικότερα του «ΔΙΑ», του «Σίγμα» και του «Ράδιο Πρώτο», που τον έζησαν από κοντά και γνώρισαν καλύτερα από κάθε άλλο τις σπάνιες αρετές του. Γι’ αυτούς ο Άντης παραμένει οδηγός στο έργο τους. Η θερμουργή πνοή του φτερουγίζει ολοζώντανη, αθέατη, σε όλες τις αίθουσες και τα γραφεία του Συγκροτήματος. Και καθοδηγεί το προσωπικό στην προς τα πρόσω πορεία του. Το γελαστό παιδί με το πλατύ, γλυκό χαμόγελο, δεν θα πάψει ποτέ να σεργιανίζει γύρω τους.

Τον βλέπουν, με ορθάνοιχτα της ψυχής τα μάτια, ολοζώντανο, παντού και πάντοτε. Και πιστοί στη δεσμευτική υπόσχεση, που του έδωσαν τη μέρα που έφυγε, θα εργάζονται με περισσότερο ζήλο για την εκπλήρωση των σχεδίων του. Για να κάνουν πραγματικότητα τα ευγενικά του οράματα. Για μια καλύτερη κοινωνία. Για μια ελεύθερη πατρίδα… Αγέραστη η μνήμη σου, Άντη μας…