ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΕΛΝΕΙ Η ΓΙΩΤΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Η Γιώτα είναι διευθυντικό στέλεχος σε εταιρεία συμβούλων επιχειρήσεων και μάρκετινγκ, μητέρα τριών παιδιών και μετρά ήδη έντεκα και πλέον χρόνια από την ημέρα που κατάφερε να «λυγίσει» την ασθένεια και να βγει νικήτρια

Το 2004, ενώ ετοιμαζόταν για τις καλοκαιρινές της διακοπές, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και παρότι αρχικά η ασθένεια τη φόβισε, εντούτοις την κοίταξε στα μάτια, έχοντας πάντα στο πλευρό της άτομα τα οποία τη στήριζαν και της έδιναν μεγάλη δύναμη

Για τη Γιώτα η πρόληψη, η άσκηση και η σωστή διατροφή είναι το άλφα και το ωμέγα για αποτροπή δυσάρεστων καταστάσεων και από προσωπική εμπειρία συστήνει σε όλες τις γυναίκες να κάνουν τις εξετάσεις τους και να νοιάζονται για τον εαυτό τους

Ο Οκτώβριος έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως ο μήνας ενημέρωσης για τον καρκίνο του μαστού, αφού η πρόληψη θεωρείται η καλύτερη θεραπεία της ασθένειας. Στο πλαίσιο αυτό, η στήλη «Μαχητές και Νικητές της Ζωής» αυτό τον μήνα θα παρουσιάσει πέντε γυναίκες που αντιμετώπισαν και νίκησαν τον καρκίνο του μαστού και που με τις εμπειρίες τους μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα δύναμης ψυχής.

Αρχή κάνουμε με τη Γιώτα Νικολαΐδου, μία νεαρή και πάνω απ’ όλα δυναμική γυναίκα, που στα 44 της χρόνια έχει μία υπέροχη οικογένεια, για την οποία μιλά με πολλή περηφάνια. Είναι επίσης καταξιωμένο διευθυντικό στέλεχος σε εταιρεία συμβούλων επιχειρήσεων και μάρκετινγκ, ενώ μετρά έντεκα και πλέον χρόνια από τη μέρα που νίκησε τον καρκίνο του μαστού, ο οποίος δεν κατάφερε ούτε στιγμή να τη λυγίσει, αν και αρχικά τη φόβισε.

Η πορεία της

Γεννημένη το 1972, η Γιώτα έδειχνε σχεδόν από παιδί ότι θα εξελισσόταν σε μία δραστήρια και δυναμική γυναίκα. Σε αυτό συνέβαλαν και οι σπουδές της. Έτσι σήμερα έχει αρκετή και αξιοζήλευτη εμπειρία στα χρηματοοικονομικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, λόγω και της φύσεως της εργασίας της. Στα 30, συνδυάζοντας καριέρα και οικογένεια, κατάφερε να αποκτήσει τρία παιδιά, ενώ επιθυμούσε πολύ και ένα τέταρτο.

Η ζωή, ωστόσο, της επεφύλασσε άλλα. Τέλη Ιουλίου-αρχές Αυγούστου του 2004, κι ενώ ετοιμαζόταν για διακοπές, αγγίζοντας το στήθος της εντοπίζει ένα κουβαράκι. Αρχικά το μυαλό της δεν πήγε στο κακό. Δεν πίστευε ότι αυτό το μικρό κουβάρι θα ήταν καρκίνος του μαστού. Έτσι άφησε το πράγμα να κυλήσει σαν να μην συμβαίνει τίποτα, όπως, αφού παραδέχεται, δεν είχε κάνει ποτέ αυτοεξέταση.

Η επιμονή της συναδέλφου

Αφού πέρασαν κάποιες μέρες, αποφασίζει να εκμυστηρευτεί το γεγονός σε μία κοπέλα, με την οποία τότε συνεργαζόταν στο ίδιο γραφείο, και η οποία επειδή ήταν πιο μεγάλη σε ηλικία την είχε, κυριολεκτικά, σαν κόρη της. Όταν της ανέφερε πως εντόπισε ένα κουβαράκι στο στήθος, κι αφού της το ψηλάφισε, η συνάδελφός της, χωρίς δεύτερη σκέψη, την προέτρεψε να πάει σε κάποιο ειδικό για να δει τι ακριβώς συνέβαινε. Μάλιστα, ήταν τόσο επίμονη που κάθε φορά που την έβλεπε τη ρωτούσε συνεχώς: «Γιώτα, έκλεισες ραντεβού ή ακόμα;». Η Γιώτα απαντούσε πάντα «όχι» κι αυτή θύμωνε και πείσμωνε περισσότερο. Μετά από αρκετές πιέσεις τελικά αποφασίζει να κλείσει ραντεβού με τον γυναικολόγο της, την επομένη.

Το περαιτέρω ψάξιμο

Πηγαίνοντας στον γυναικολόγο, αυτός αφού ψηλάφισε κι είδε το στήθος της την παρέπεμψε για μαστογραφία και ultrasound, όπως κι έγινε. Στη μαστογραφία, παρότι το κουβαράκι ήταν εμφανές κι όταν το άγγιζες καταλάβαινες την ύπαρξή του, δεν φάνηκε κάτι. Στο ultrasound, όμως, φάνηκε αμέσως το πρόβλημα. Μάλιστα, η Γιώτα όταν είδε στην τηλεόραση πώς φαίνεται το κουβαράκι συνειδητοποίησε τι συνέβαινε και σοκαρίστηκε. Φοβήθηκε. Ο γιατρός που είδε στη συνέχεια τα αποτελέσματα των εξετάσεων τής τόνισε πως έπρεπε εντός δέκα ημερών να μπει χειρουργείο.

Επειδή, όμως, είχε ήδη προγραμματίσει τις διακοπές της, οι οποίες θα ξεκινούσαν σε μερικές μέρες, ρώτησε κατά πόσον μπορεί η επέμβαση να μετατεθεί για λίγο. Η απάντηση ήταν άμεση και αρνητική.

«Γιώτα, δεν έχεις να πας πουθενά. Διακοπές μπορείς να κάνεις άλλη φορά. Τώρα είναι η ώρα να δεις πρώτα εσένα και μετά όλα τ’ άλλα», της είπε προσγειώνοντάς την στην πραγματικότητα. Λόγω της εξέλιξης οι διακοπές τελικά ματαιώθηκαν, όπως ήταν και η σύσταση του γιατρού. Εξερχόμενη, ωστόσο, του ιατρείου η Γιώτα δεν άντεξε. Έκλαψε τόσο πολύ που δεν μπορούσε καν να μπει στο αυτοκίνητο για να οδηγήσει και να πάει σπίτι. Ήταν απόγευμα προς βράδυ Παρασκευής. Αφού συνήλθε ξεκίνησε για το σπίτι.

Η διάγνωση

Επειδή, όμως, κάτι την «έτρωγε» και δεν ήθελε να πιστέψει ότι της συνέβη αυτό, την επομένη, ημέρα Σάββατο, πήγε και σε άλλους γιατρούς για να πάρει μία δεύτερη και μία τρίτη γνώμη. Όλοι ανεξαιρέτως οι γιατροί που επισκέφθηκε κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα. Ήταν καρκίνος του μαστού και έπρεπε να αντιμετωπιστεί άμεσα με επέμβαση. Τη Δευτέρα, η Γιώτα επισκέπτεται εξειδικευμένο χειρουργό για τον μαστό για να κάνει την απαραίτητη βιοψία. Δύο μέρες αργότερα βγαίνουν τα αποτελέσματα. Καρκίνος του μαστού κακοήθειας, στάδιο 1 προς 2. Ήταν πολύ τυχερή, γιατί ο καρκίνος ήταν στα αρχικά του στάδια και μπορούσε πιο εύκολα να αντιμετωπιστεί.

Αν και σοκαρισμένη, όπως ήταν αναμενόμενο, το γεγονός πως έτυχε από την πρώτη στιγμή της θερμής στήριξης των οικείων της, της αγαπημένης Στέλλας Κυριακίδου αλλά και της Europa Donna Κύπρου, τη βοήθησε ώστε άμεσα να σταθεί στα πόδια της και να παλέψει τον καρκίνο του μαστού.

«Εδώ ήθελα να σταθώ σε κάτι πολύ σπουδαίο, που έχουμε την τύχη να έχουμε στον τόπο μας, την οργάνωση της Europa Donna Κύπρου, που ανιδιοτελώς αγκαλιάζει την κάθε γυναίκα που αντιμετωπίζει την ασθένεια, αλλά και βεβαίως κάνει τα πάντα για να αφυπνίσει τις γυναίκες για την πρόληψη, οργανώνοντας εκδηλώσεις για ενημέρωση πως η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές», σημειώνει χαρακτηριστικά. Λόγω και της εμπειρίας της, η Γιώτα έλαβε μέρος στην εκδήλωση «Σχοινί αλληλεγγύης», μία αποστολή στην κορυφή του Breithorn, στο Ζερμάτ της Ελβετίας, που οργάνωσε η Europa Donna Ελβετίας και το club Zonta.

Με δύναμη και θάρρος, οι εκπρόσωποι κάθε χώρας -γυναίκες που βίωσαν τον καρκίνο του μαστού- έφτασαν στον στόχο τους. Η Γιώτα ήταν η Κύπρια συμμετέχουσα. Έλαβε, επίσης, μέρος στην εκδήλωση τοξοβολίας που έγινε στην Κύπρο, στην οδό Στασικράτους με συμμετοχή νεαρών φίλων με καρκίνο του μαστού από το εξωτερικό.

«Έχω την τύχη σήμερα να είμαι μέλος της οργάνωσης. Μου δίνεται η ευκαιρία να βοηθήσω συνανθρώπους μου. Η Europa Donna Κύπρου έθεσε ως στόχο της από την αρχή της ίδρυσής της τη δημιουργία εξειδικευμένου Κέντρου Μαστού, κάτι που με υπομονή και επιμονή πέτυχε την προηγούμενη χρονιά, το οποίο θα βοηθήσει όλες μας να τυγχάνουμε της καλύτερης δυνατής ιατρικής περίθαλψης, σε ένα εξειδικευμένο κέντρο για τον καρκίνο του μαστού», εξηγεί περαιτέρω.

Στήριξη από όλους

Μέσα σε διάστημα μίας βδομάδας κι ενώ είχε άλλα σχέδια, οδηγείται στο χειρουργείο για ογκεκτομή. Ήταν συνειδητοποιημένη, όμως, για το τι θα συνέβαινε, τι θα σήμαινε αυτό για την ίδια, αλλά και κυρίως ότι ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται και αντιμετωπίζεται. Σε αυτό συνέβαλαν άπαντες. Όσοι ήταν γύρω της, τη στήριζαν και την ενθάρρυναν. Οικογένεια, φίλοι/ες, συνάδελφοι κ.ά. Ειδικά το γεγονός πως έτυχε στήριξης στον χώρο εργασίας της τη δυνάμωσε ακόμη περισσότερο, αφού, όπως παραδέχεται, άλλες γυναίκες με καρκίνο του μαστού δεν τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης από εργοδότες και συναδέλφους. Η Γιώτα, παρά το ότι ήταν συνειδητοποιημένη, δεν είπε κάτι στα παιδιά της, αν και την είχαν συμβουλέψει να το πράξει. Δηλώνει, πλέον, μετανιωμένη αλλά ό,τι έγινε έγινε.

Η εγκυμοσύνη και η αποβολή

Αφού έκανε την επέμβαση και βρισκόταν στο στάδιο της ανάρρωσης και όδευε προς τις χημειοθεραπείες, ακτινοθεραπείες, αλλά και ορμονοθεραπείες, λόγω του νεαρού της ηλικίας της, η Γιώτα αντιλαμβάνεται πως το στήθος της παραμένει φουσκωμένο. Κάτι συνέβαινε. Το μυαλό της αμέσως πήγε κατευθείαν στο κακό. Ανησύχησε. Τρόμαξε. Επειδή αυτό τη βασάνιζε, τηλεφώνησε άμεσα στον γιατρό της, ο οποίος απόρησε για το εάν του έλεγε την αλήθεια. Όταν τον επισκέφθηκε, του πέρασε από το μυαλό πως, ίσως, η Γιώτα να ήταν έγκυος.

Τη συμβούλεψε να κάνει νέες εξετάσεις, αφού όταν εγχειρίστηκε δεν έκανε, λόγω του ότι είχε υποβληθεί μερικούς μήνες νωρίτερα σε τέτοιες και δεν χρειάζονταν νέες. Έτσι και έπραξε. Οι εξετάσεις ήταν θετικές. Ήταν έγκυος το τέταρτο παιδί, που τόσο επιθυμούσε. Πλέον, έπρεπε να πάρει μία δύσκολη απόφαση. Να αποβάλει. Το έκανε, παρά το ότι αυτό της ράγισε την καρδιά και την πληγώνει μέχρι σήμερα. Δεν υπήρχε, όμως, άλλη επιλογή, άλλη οδός, αφού από τις χημειοθεραπείες θα επηρεαζόταν το έμβρυο. Συνεπεία τούτου, οδηγείται σε λίγες μέρες ξανά στο χειρουργείο.

Το λάθος που έκανε και το μετάνιωσε

Λόγω του πιο πάνω συμβάντος, η πρώτη χημειοθεραπεία μετατέθηκε για κάποιες μέρες. Επειδή, όμως, τη φόβιζε η όλη διαδικασία και δεν ήθελε σε κανένα σημείο να χάσει τα μαλλιά της, έλαβε μία λανθασμένη απόφαση. «Ζήτησα να κάνω τη χημειοθεραπεία στο Ογκολογικό της Τράπεζας Κύπρου, βάζοντας το ειδικό καπελάκι που μπαίνει στο κεφάλι, το οποίο αλλάζεται συνεχώς κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το οποίο βοηθά να μην πέσουν τα μαλλιά. Αυτό έκανε την ήδη δύσκολη εμπειρία της χημειοθεραπείας ακόμη πιο επώδυνη.

Κι αυτό, γιατί η θερμοκρασία του ήταν 26 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν και το φορούσε 2,5 ώρες πριν από τη χημειοθεραπεία, κατά τη διάρκειά της και 2,5 ώρες μετά από αυτήν. Μου προκάλεσε πονοκεφάλους και εμετούς και δεν το συστήνω σε καμία φίλη σήμερα», αναφέρει χαρακτηριστικά. Καλύτερα να έπαιρνα περούκα από την αρχή, θα ένιωθα σίγουρα καλύτερα. Για τη διαδικασία της χημειοθεραπείας γενικότερα λέει πως ήταν αρκετά δύσκολη, αλλά σε κανένα σημείο δεν τα έβαλε κάτω, το πάλεψε για 'κείνην, τα παιδιά της και την οικογένειά της, αν και στην αρχή φοβήθηκε την ασθένεια, λόγω του ότι έχασε τη θεία της από καρκίνο του μαστού.

Χημειοθεραπείες, ακτινοθεραπείες και ορμονοθεραπείες

Οι χημειοθεραπείες διήρκησαν τέσσερεις μήνες, τις οποίες έκανε κάθε τρεις βδομάδες. Όπως χαρακτηριστικά θυμάται, η τελευταία χημειοθεραπεία ήταν προγραμματισμένη για τις 2 Ιανουαρίου 2005 και τελικά την έκανε 29 Δεκεμβρίου, για να τη βρει η νέα χρονιά νικήτρια. Μάλιστα, επειδή ως χαρακτήρας το 'χει να εργάζεται συνέχεια, τους τέσσερεις αυτούς μήνες έλειπε από τη δουλειά της μόνο την ημέρα της χημειοθεραπείας και την επομένη, λόγω του ότι ένιωθε αδυναμία.

Το γεγονός, όμως, ότι εργαζόταν τη βοηθούσε πάρα πολύ στο ψυχολογικό κομμάτι, ενώ η στήριξη που είχε από τους συναδέλφους της την ενίσχυε ακόμη περισσότερο. Αξίζει, δε, να σημειωθεί πως παρά το ότι η Γιώτα φορούσε το ειδικό καπελάκι, εντούτοις έχασε κάποιες τούφες, ενώ λόγω του ότι κάλυπτε μόνο το κεφάλι είχε κόψει πολύ κοντά τα μαλλιά της από μόνη της, για να χωράνε σε αυτό.

Ένεκα τούτου είχε αγοράσει και κάποια fashion καπελάκια, που τα φορούσε συνέχεια, χωρίς να τη νοιάζει τι έλεγαν οι άλλοι, αφού δεν τα αποχωριζόταν με τίποτα. Είχαν γίνει ένα με εκείνη το διάστημα αυτό. Μετά τις χημειοθεραπείες η Γιώτα πέρασε από ακτινοθεραπεία, η οποία διήρκησε ενάμιση μήνα και ορμονοθεραπεία, που κράτησε πέντε χρόνια, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν την επηρέασαν.

Τι άλλαξε στη ζωή της

Λόγω, όμως, της ορμονοθεραπείας, που διήρκησε πέντε χρόνια, έπαθε οστεοπενία. Για αντιμετώπιση του προβλήματος έπρεπε να ξεκινήσει γυμναστική, κάτι που είχε να κάνει για χρόνια. Την εξέλιξη αυτή, πάντως, την είδε από την αρχή θετικά. Έτσι από τότε έβαλε στο πρόγραμμά της τη γυμναστική και γράφτηκε σε γυμναστήριο.

«Τώρα που το κάνω συνέχεια και το έβαλα στη ζωή μου, θεωρώ ότι η άσκηση και η σωστή διατροφή είναι εξέχουσας σημασίας και είναι αποδεδειγμένο ότι μειώνουν σημαντικά το ρίσκο διάγνωσης καρκίνου του μαστού. Λατρεύω τη γυμναστική, το κάνω για μένα και το έχω στο πρόγραμμά μου, παρά τις αυξημένες υποχρεώσεις που έχω ως μητέρα και ως εργαζόμενη. Όλα πλέον στη ζωή μου είναι με πρόγραμμα. Όταν είσαι προγραμματισμένη όλα γίνονται και βρίσκω για μένα χρόνο», εξηγεί, αναφέροντας πως το γυμναστήριο μπήκε στη ζωή της από το 2006.

Πέρα από το γυμναστήριο η Γιώτα έχει βάλει πλέον στη ζωή της και τις ετήσιες εξετάσεις, ενώ είναι πιο υποψιασμένη και δεν αφήνει τίποτα να περάσει χωρίς να το διερευνήσει. Όπως λέει, «πάντα υπάρχει το άγχος των εξετάσεων κάθε χρόνο στο Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου και όταν δεν είμαι καλά, κάποιες φορές μου μπαίνουν ιδέες, αλλά όταν έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπούν οι σκέψεις φεύγουν. Πλέον είμαι αυστηρή με τον εαυτό μου, τις κόρες μου, τις φίλες μου και τις αδελφές μου, γιατί συνειδητοποίησα πως η ενημέρωση, η πρόληψη κι η αυτοεξέταση είναι σημαντικά στοιχεία και δεν πρέπει να αμελούμε στον εαυτό μας. Οι γυναίκες πρέπει να γνωρίζουν το στήθος τους και αν αντιληφθούν ότι κάτι δεν πάει καλά, να αποταθούν σε εξειδικευμένους γιατρούς».

Τα μηνύματα

Κλείνοντας την ιστορία της η Γιώτα θέλησε να στείλει και τα εξής σημαντικά μηνύματα: «Ο καρκίνος δεν είναι ταμπού». Πρέπει όλοι μας να αναφερόμαστε σε αυτόν και να μην φοβόμαστε να μιλήσουμε. Πρέπει όλοι να γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ενημέρωση, η αυτοεξέταση και η έγκαιρη διάγνωση είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή μας. Με βάση την εμπειρία μου συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλες τις γυναίκες να κάνουν κάθε χρόνο όλες τις απαραίτητες εξετάσεις και να ξεκινούν τις μαστογραφίες πολύ πιο νωρίς, πριν από τα 40, ειδικότερα εάν υπάρχει ιστορικό στην οικογένεια.

Επίσης, οι γυναίκες πρέπει να βάλουν πρόγραμμα στη ζωή τους, να κάνουν σωστή διατροφή και να ασκούνται, καθώς αποδεδειγμένα φαίνεται ότι τόσο η άσκηση όσο και η διατροφή μειώνουν το ρίσκο καρκίνου του μαστού. Τις συμβουλεύω ακόμη όταν διαπιστώσουν οποιαδήποτε διαφοροποίηση στον μαστό τους να αποταθούν σε ειδικό (εξειδικευμένο χειρουργό) και να ξέρουν πως ο καρκίνος του μαστού είναι ιάσιμος, η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές.

«Από προσωπική εμπειρία δηλώνω πως όταν μου ανακοινώθηκε ότι έχω καρκίνο η πρώτη λέξη που ήρθε στο μυαλό μου ήταν ο θάνατος και είπα "Θεέ μου, γιατί σε 'μενα". Σήμερα νιώθω ευλογημένη που αντιμετώπισα την ασθένεια. Χαίρομαι που αυτή η εμπειρία με δίδαξε πολλά πράγματα στη ζωή. Με έκανε καλύτερο άνθρωπο, μου έδωσε δύναμη να μπορώ να λέω όχι και να μην ασχολούμαι με πολύ μικρά πράγματα, αλλά με πράγματα που έχουν ουσία και όχι αξία. Δε με συγκινούν πλέον τα υλικά αγαθά», αναφέρει. «Τα πάντα για μένα είναι η υγεία, η οικογένειά μου, οι φίλοι και οι μικρές χαρές που όλοι παίρνουμε σαν δεδομένες και η αληθινή αγάπη», προσθέτει.

Αναφέρει δε πως με άλλες κοπέλες έχουν δημιουργήσει ομάδα νεαρών γυναικών με καρκίνο του μαστού της Europa Donna Κύπρου και αρκετά συχνά πηγαίνουν όλες μαζί, είτε μόνες τους είτε οικογενειακώς, για φαγητό, ποτό και καφέ. Μάλιστα, πάει με μία από τις επιστήθιες φίλες της, η οποία έχει αποκτήσει παιδί αφότου νίκησε τον καρκίνου του μαστού, με νονά βεβαίως τη Γιώτα.

«Το μήνυμα αισιοδοξίας που στέλνω στις γυναίκες που το πολεμούν τώρα είναι θετική σκέψη και πάλι θετική σκέψη. Η δύναμη της θετικότητας και της ψυχής είναι πολύ σημαντική. Εγώ κοίταξα τη ζωή με αισιοδοξία, αντιμετώπισα την ασθένεια κατάματα και μπόρεσα να το ξεπεράσω. Συνηθίζω να λέω πως ο χειρότερος εχθρός του καρκίνου είναι η ίδια η ζωή και όσο περισσότερο την εκτιμούμε και φροντίζουμε να τη γεμίζουμε με πράγματα που μας δίνουν ζωντάνια, τόσο μακριά σπρώχνουμε και τον καρκίνο. Οφείλουμε να κάνουμε πράγματα που τα θέλουμε με την καρδιά μας και όχι έργα καταναγκαστικά, που δεν μας προσφέρουν τίποτα, που δεν θέλουμε να τα κάνουμε. Να μην είμαστε ρομπότ που απλώς εκτελούν έργο, αλλά άνθρωποι που ζουν», κατέληξε.