Αρκετά  είναι ερωτηματικά που προκύπτουν  από την εσπευσμένη απόφαση της τρόικας για το κούρεμα των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Το πρώτο και μεγαλύτερο έχει σχέση με τις βαριές κατηγορίες που για μήνες εκτοξεύονταν κατά της Κύπρου ότι δήθεν είναι ένα μεγάλο πλυντήριο βρώμικου χρήματος από τη Ρωσία.
Η χώρα μας είχε στηθεί στον τοίχο και δεχόταν καθημερινά επιθέσεις από παντού σε σημείο μάλιστα που αποφασίσθηκε μετά από θυελλώδεις συζητήσεις  να γίνει έρευνα όχι από τους αρμόδιους  ευρωπαϊκούς  και διεθνείς οργανισμούς αλλά και από ιδιωτικό οίκο.
Μετά την απόφαση για το κούρεμα όλως αιφνιδίως το ξέπλυμα έγινε παρελθόν και η  πολυθρύλητη έρευνα που ακόμα δεν έχει αρχίσει, μπήκε ήδη  στο περιθώριο. Ούτε λέξη δεν ειπώθηκε για το θέμα αυτό την Παρασκευή από οποιονδήποτε ευρωπαίο αξιωματούχο,  στις δεκάδες δηλώσεις  που έγιναν,  για την Κύπρο. Ούτε την Παρασκευή, ούτε το Σάββατο, ούτε χθες. Το ξέπλυμα, από  δήθεν μείζον θέμα για την ΕΕ, ξαφνικά ξεχάστηκε, ξεσκεπάζοντας με πανηγυρικό τρόπο το μοναδικό σκοπό για τον οποίο γίνονταν τόσος θόρυβος  τελευταίους μήνες,  όχι μόνον στην Ευρώπη αλλά σε όλο τον κόσμο, χωρίς υπερβολή: Ότι « ο καυγάς ήταν για το πάπλωμα». Όπου πάπλωμα φυσικά είναι οι ρωσικές καταθέσεις και η όρεξη των ευρωπαίων που άνοιξε γι’ αυτές.
Αν όντως η ΕΕ ενδιαφερόταν για το ξέπλυμα ή πίστευε  ότι πράγματι η Κύπρος είναι παράδεισος δεν θα εγκατέλειπε αυτή τη θέση μόλις έβρισκε κάτι άλλο το οποίο θα έκανε το στόχο της πιο εύκολο, να βάλει   χέρι  στις ρωσικές καταθέσεις στην Κύπρο, δηλαδή το κούρεμα. Η έρευνα λοιπόν που θα γίνει καθίσταται εκ των εξελίξεων αχρείαστη και περιττή. Ας την ματαιώσουν, αφού μόνον για τα μάτια του κόσμου θα γίνει πια κι αφού ο σκοπός επιτυγχάνεται και χωρίς αυτήν.
Ένα άλλο μέγα ερώτημα που εγείρεται είναι αυτό της γνησιότητας των προθέσεων και της  της αυθεντικότητας της  αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών μελών της ΕΕ. Αν όντως οι προθέσεις είναι για αλληλεγγύη, πώς εξηγείται το γεγονός ότι εν μια νυκτί, χωρίς προδιαβούλευση,  χωρίς εμπεριστατωμένη προσέγγιση, χωρίς προσυνεννόηση, στριμώχνεται ένα κράτος μέλος στη γωνιά και υποχρεώνεται να υποστεί μια  πρωτοφανώς απάνθρωπη μεταχείριση; Η απόφαση για κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο έκανε στην κυριολεξία σκόνη και θρύψαλα τα περί αλληλεγγύης και απέδειξε ότι  αυτή θυσιάζεται με τη μεγαλύτερη ευκολία  προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα οικονομικά συμφέροντα της υπερδύναμης της ΕΕ και των φίλων της.
Ερωτηματικά προκαλεί επίσης και ο πλήρης  παραγκωνισμός της ιερής αγελάδας της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής τράπεζας, της μητέρας προστάτιδας της ανεξαρτησίας όλων των Κεντρικών Τραπεζών των χωρών μελών της ΕΕ.
Πώς είναι δυνατόν οι υπουργοί Οικονομικών να ανακοινώνουν απλώς  σε ηγέτη κράτους μέλους ότι σταματά η παροχή ρευστότητας στις τράπεζες του, χωρίς να έχει προηγηθεί συζήτηση και λήψη έγκρισης από την ΕΚΤ; Ποιος αποφάσισε να παραγκωνίσει και να αγνοήσει την ΕΚΤ και να προβεί σε εν ψυχρώ ανακοίνωση  σε κράτος μέλος ότι η στρόφιγγα έκλεισε;
Δεν είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση που νυχθημερόν διακηρύσσει ότι οι κεντρικές τράπεζες είναι ανεξάρτητοι θεσμοί τους οποίους δεν μπορεί να αγγίξει ούτε μύγα; Τι έγινε, τι μεσολάβησε και άλλαξαν οι κανόνες εν ριπή οφθαλμού για να στηθούν στον τοίχο 800.000 ψυχές που δεν έφταιξαν σε τίποτε; Γιατί έπρεπε ένας ολόκληρος λαός να πληρώσει πρώτον τα συμφέροντα των Γερμανών και των φίλων τους και δεύτερον  το γεγονός ότι  για πέντε χρόνια εκυβερνάτο  από άτομα με των οποίων οι οικονομικοί χειρισμοί ήταν το λιγότερο λανθασμένοι;