Την στιγμή που το ενδεχόμενο ιδιωτικοποιήσεων ημικρατικών οργανισμών βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων, το Σίγμα δημοσιεύει το καθεστώς των οργανισμών παροχής ρεύματος, τηλεπικοινωνιών κα Φυσικού αερίου των άλλων χωρών της ΕΕ.
Συνοπτικά, με μια ματιά γίνεται φανερό ότι στις πλείστες χώρες οι τηλεπικοινωνίες είναι ιδιωτικοποιημένες ή κρατικοποιημένες.
Αντίθετη είναι η εικόνα στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.
Στις υπόλοιπες χώρες δεν δίδεται ιδιαίτερη σημασία στον τομέα του Φυσικού αερίου, καθώς οι χώρες αυτές δεν έχουν προς αξιοποίηση Φυσικό αέριο. Στην περίπτωση μας, όμως φαίνεται πως πρέπει να ισχύσει η κρατικοποίηση του οργανισμού για τους υδρογονάνθρακες, καθώς πρόκεοται για δικό μας πλούτο.
Οι ακόλουθοι χάρτες είναι ενδεικτικοί
ΟΙ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΑΥΣΤΡΙΑ 28,68%
ΒΕΛΓΙΟ 53,51%
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 0%
ΚΥΠΡΟΣ 100%
ΤΣΕΧΙΑ 0%
ΓΕΡΜΑΝΙΑ 32%
ΔΑΝΙΑ 0%
ΕΣΘΟΝΙΑ 0%
ΕΛΛΑΔΑ 10%
ΙΣΠΑΝΙΑ 0%
ΦΙΛΑΝΔΙΑ 13,7%
ΓΑΛΛΙΑ 13,5%
ΟΥΓΓΑΡΙΑ 0%
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 0%
ΙΤΑΛΙΑ 0%
ΛΕΤΟΝΙΑ 51%
ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ 0%
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ 100%
ΜΑΛΤΑ 0%
ΟΛΛΑΝΔΙΑ 0%
ΠΟΛΩΝΙΑ 3%
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 0%
ΡΟΥΜΑΝΙΑ 46%
ΣΟΥΗΔΙΑ 37,3%
ΣΛΟΒΕΝΙΑ 62,53%
ΣΛΟΒΑΚΙΑ 49%
ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ 0%
Ο ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΑΥΣΤΡΙΑ 51%
ΒΕΛΓΙΟ 0%
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 100%
ΚΥΠΡΟΣ 100%
ΤΣΕΧΙΑ 70%
ΓΕΡΜΑΝΙΑ 0%
ΔΑΝΙΑ 76%
ΕΣΘΟΝΙΑ 100%
ΕΛΛΑΔΑ 51,12%
ΙΣΠΑΝΙΑ 0%
ΦΙΛΑΝΔΙΑ 51%
ΓΑΛΛΙΑ 84%
ΟΥΓΓΑΡΙΑ 100%
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 95%
ΙΤΑΛΙΑ 31,2%
ΛΕΤΟΝΙΑ 100%
ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ 100%
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ 25%
ΜΑΛΤΑ 100%
ΟΛΛΑΝΔΙΑ 0%
ΠΟΛΩΝΙΑ 62%
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 4%
ΡΟΥΜΑΝΙΑ 80%
ΣΟΥΗΔΙΑ 100%
ΣΛΟΒΕΝΙΑ 100%
ΣΛΟΒΑΚΙΑ 34%
ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ 0%
ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΑΥΣΤΡΙΑ 31,5%
ΒΕΛΓΙΟ 0%
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 100%
ΚΥΠΡΟΣ 100%
ΤΣΕΧΙΑ 0%
ΓΕΡΜΑΝΙΑ 0%
ΔΑΝΙΑ 76%
ΕΣΘΟΝΙΑ 0%
ΕΛΛΑΔΑ 65%
ΙΣΠΑΝΙΑ 0%
ΦΙΛΑΝΔΙΑ 24%
ΓΑΛΛΙΑ 35%
ΟΥΓΓΑΡΙΑ 22%
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 96,7%
ΙΤΑΛΙΑ 30,3%
ΛΕΤΟΝΙΑ 0%
ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ 0%
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ 25%
ΜΑΛΤΑ Δ.Υ.
ΟΛΛΑΝΔΙΑ 51%
ΠΟΛΩΝΙΑ 72%
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 8%
ΡΟΥΜΑΝΙΑ 100%
ΣΟΥΗΔΙΑ 0%
ΣΛΟΒΕΝΙΑ 39%
ΣΛΟΒΑΚΙΑ 51%
ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ 0
Θετικά και αρνητικά των ιδιωτικοποιήσεων
Πότε επιτυγχάνουν και πότε αποτυγχάνουν οι ιδιωτικοποιήσεις:
1) Θετικές επιπτώσεις παρατηρούνται στην ανάπτυξη όταν συνοδεύονται από ευρύτατες μεταρρυθμίσεις (ενίσχυση ανταγωνισμού – μείωση κρατικής παρεμβατικότητας)
Αντίθετα γρήγορη πώληση οργανισμών και χωρίς να προηγηθούν μεταρρυθμίσεις, φέρνει αντίθετα αποτελέσματα
2) Οι ιδιωτικοποιήσεις βελτιώνουν την παραγωγικότητα, τα έσοδα και την κερδοφορία της επιχείρησης. Βελτίωση μεγαλύτερη επιτυγχάνεται όταν οι μέτοχοι είναι ξένοι και λίγοι και όχι εγχώριοι και πολυάριθμοι
3) Με τις ιδιωτικοποιήσεις μειώνονται οι πολιτικές παρεμβάσεις και παύουν να αποτελούν ψηφοθηρικά εργαλεία
4) Οι ιδιωτικοποιήσεις επιτυγχάνουν μόνον όταν είναι έτοιμο το περιβάλλον, δηλαδή εάν υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός και καλή ρύθμιση και εποπτεία της αγοράς. Είναι σημαντικό να μη δημιουργηθούν ιδιωτικά μονοπώλια ή ολιγοπώλια, πράγμα που συνέβηκε στο Μεξικό με τον ιδιοκτήτη των τηλεπικοινωνιών να είναι αυτή τη στιγμή ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο σύμφωνα με το Forbes. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΣΥΤΑ κατέχει κοντά στο 70% της αγοράς και η ΑΗΚ το 100% γρήγορη και ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση θα οδηγήσει σε ολιγοπώλια.
5) Απαιτείται να διαφυλαχθεί η πρόσβαση των πολιτών σε κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα και οι συγκοινωνίες.
6) Χρειάζεται μεγάλη προσοχή ακόμη και στην περίπτωση στρατηγικού επενδυτή. Για παράδειγμα η πώληση ενός δημόσιου οργανισμού σε ένα επενδυτικό ταμείο που σκοπό έχει το γρήγορο κέρδος, απομυζώντας τον οργανισμό, δεν αναμένεται να του προσδώσει επιπλέον αξία αλλά από την άλλη ίσως δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα.
7) Ο ΟΤΕ ο οποίος έχει αποκρατικοποίηθεί, το 2012 σημείωσε σημαντικά κέρδη σε μια περίοδο δύσκολη για την οικονομία. Για να επιτευχθεί αυτό προχώρησε σε μείωση του κόστους προσωπικού, σε αποεπενδύσεις και μείωση των λειτουργικών εξόδων.
8) Με την ιδιωτικοποίηση, το κράτος χάνει το δικαίωμα σε οποιαδήποτε μερίσματα, όμως σε περίπτωση ανάπτυξης του οργανισμού και ενίσχυσης της κερδοφορίας, το κράτος θα εισπράττει άμεσες φορολογίες (εταιρικό φόρο) και έμμεσες φορολογίες (όπως το ΦΠΑ).
Σημειώνεται ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων οδήγησε σε διαχωρισμό του σιδηροδρομικού δικτύου σε υποδομές και εταιρειών που διαχειρίζονται αμαξοστοιχίες. Αυτό οδήγησε σε ασάφειες ως προς το ποιος έχει την ευθύνη του διχτύου. Για παράδειγμα, για το σιδηροδρομικό δυστύχημα Hatfield κανένας δεν είχε αναλάβει την ευθύνη
