Αυξήθηκε πολύ ο αριθμός των νέων που θέλουν να σπουδάσουν κάτι σχετικά με το περιβάλλον δηλώνει ο Επίτροπος Περιβάλλοντος Χαράλαμπος Θεοπέμπτου, ο οποίος προσθέτει πως αυτό δίνει ελπίδες για το μέλλον, αφού όσο πιο πολλούς τέτοιους επιστήμονες έχουμε τόσο πιο εύκολο θα είναι να προωθήσουμε την Πράσινη Ανάπτυξη, που τόσο προωθούν και τα Ηνωμένα Έθνη.

Σε ανακοίνωσή του, ο κ. Θεοπέμπτου αναφέρει πως «είναι σημαντικό πρώτα να αντιληφθούμε ότι υπάρχουν οι καθαρά περιβαλλοντικές σπουδές,  αλλά και το ότι μπορεί κάποιος μετά από ένα πρώτο πτυχίο, σχεδόν σε οποιοδήποτε θέμα, να πρασινίσει τις σπουδές του, κάνοντας ένα μεταπτυχιακό σχετικά με το περιβάλλον».

«Οι παραδοσιακές σπουδές με τη λέξη περιβάλλον στον τίτλο τους, είναι ο Μηχανικός Περιβάλλοντος, η Περιβαλλοντική Διαχείριση και οι Περιβαλλοντικές σπουδές μαζί με ορισμένες μικρές παραλλαγές. Υπάρχουν πολλά πρώτα πτυχία που μπορούν να γίνουν δεχτά σε Μεταπτυχιακά προγράμματα όπως π.χ. την Περιβαλλοντική Διαχείριση ή την Δημόσια υγεία. Περιβαλλοντικές επιλογές έχουν οι Χημικοί και εύκολες επιλογές προς Χημικούς Μηχανικούς να μετατραπούν σε Μηχανικούς Περιβάλλοντος», προσθέτει.

Συνεχίζει λέγοντας πως «ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο που πρέπει να έχουμε υπόψη είναι οι πολιτικές της ΕΕ για μείωση των ρύπων και προστασία από τις κλιματικές αλλαγές, η αποδοτική χρήση ενέργειας και τα κτήρια σχεδόν Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης, τα οποία αναμένεται να φέρουν επανάσταση στον κατασκευαστικό τομέα στην Κύπρο».

Ο κ. Θεοπέμπτου σημειώνει πως «ο πρώτος που πρέπει να δουλέψει σωστά σε ένα κτήριο είναι ο Αρχιτέκτονας στον οποίο προσφέρονται επιλογές για αειφόρες κατασκευές, Βιοκλιματικό σχεδιασμό και κτήρια Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης», συμπληρώνοντας πως «συγγενικές σπουδές είναι η Αρχιτεκτονική Τοπίου με ειδίκευση στο σχεδιασμό ανοικτών χώρων, η Πολεοδομία Ένας Μηχανολόγος Μηχανικός μπορεί να επιλέξει ειδίκευση μέσω ενός μεταπτυχιακού, Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συστήματα ψύξης και θέρμανσης κτηρίων ή ειδικεύσεις όπως π.χ. σε αιολική ενέργεια, γεωθερμία κλπ».

«Οι Ηλεκτρονικοί Μηχανικοί», αναφέρει, «έχουν επιλογές για αυτόματα συστήματα διαχείρισης κτηρίων, τα φωτοβολταικά συστήματα και γενικότερα για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Οι Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί είναι αυτοί φυσικά που παράγουν την ηλεκτρική ενέργεια με ειδικεύσεις στην παραγωγή και μεταφορά ενέργειας και ανανεώσιμες πηγές. Υπάρχουν φυσικά και οι Φυσικές Επιστήμες και αυτό που οι ξένοι  αποκαλούν Earth Sciences. Αυτές είναι σπουδές όπως η Βιολογία με δυνατότητα μεταπτυχιακού π.χ. σε Περιβαλλοντική Τοξικολογία ή ακόμη ειδικεύσεις σε διάφορα φυτά και ζώα».

Επιπλέον, αναφέρει πως «πρώτο πτυχίο μπορεί κάποιος να πάρει σπουδάζοντας Θαλάσσια Βιολογία», προσθέτοντας πως «άλλες σπουδές αυτού του τύπου είναι η Δασολογία, η Ωκεανογραφία, η Γεωπονία (π.χ. ειδίκευση σε Βιολογικές καλλιέργειες) και η Μετεωρολογία με τις ειδικεύσεις της σε ατμοσφαιρικές σπουδές και κλιματικές αλλαγές».

Καταληκτικά αναφέρει πως «τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά έργα σε μια πόλη τα εκτελούν οι πολιτικοί Μηχανικοί με ειδίκευση σε Συστήματα Αποχετεύσεων και σχεδιασμού και διαχείρισης των νερών της βροχής αλλά και επιλογή μεταπτυχιακού στην Υδρολογίας», σημειώνοντας πως «σπουδές όμως για τις οποίες πολλοί νιώθουν έκπληξη για τα μεταπτυχιακά που προσφέρονται είναι μεταπτυχιακά προγράμματα σε Οικονομολόγους για Περιβαλλοντική Οικονομία και Χρηματιστήρια ρύπων, σε Ψυχολόγους για Περιβαλλοντική Ψυχολογία και Δικηγόρους για Περιβαλλοντικές Νομοθεσίες».