Ένα ακόμη ήρωα υποδέχθηκε η κυπριακή γη. Τα λείψανα του ήρωα Αναστάσιου Περδίου δέχτηκε σήμερα η γη της γενέτειρας του Ορμήδειας. Η ταυτοποίηση των λειψάνων με τη μέθοδο του DNA επιβεβαίωσε την ηρωική θυσία του στην τουρκική εισβολή και 40 χρόνια μετά, πέρασε από τον κατάλογο των αγνοουμένων, στο πάνθεον των ηρωικώς πεσόντων της κυπριακής τραγωδίας.
Η οικογένεια του ήρωα, η κοινότητα και η Πολιτεία απηύθυναν το ύστατο χαίρε στην κηδεία, που τελέστηκε με όλες τις στρατιωτικές και πολιτικές τιμές που αρμόζουν σ` ένα νέο άνθρωπο που έφτασε στο μεγαλείο της αυτοθυσίας για τον ιερό σκοπό της υπεράσπισης της πατρίδας του. Τα οστά του ήρωα βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στο χωριό Συγχαρί στον Πενταδάκτυλο όπου σκοτώθηκε στη φοβερή μάχη που έγινε με τους Τούρκους στις 23 Ιουλίου 1974.
Εκ μέρους της κυβέρνησης, επικήδειο εκφώνησε ο γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου Θεοδόσης Τσιόλας, ο οποίος εξήρε την ηρωική στάση ζωής και τη θυσία του Τάσου Περδίου. Αναφέρθηκε επίσης στη συνεχιζόμενη προσπάθεια διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων, τονίζοντας ότι 40 χρόνια είναι αρκετά για τις οικογένειες που αναμένουν τους δικούς τους.
Επικήδειο εκ μέρους της οικογένειας εκφώνησε ο Τάσος Περδίος, αδελφότεκνος του πεσόντος, ο οποίος αναφέρθηκε στο ασήκωτο μαρτύριο των αδελφών και της μητέρας του ήρωα, Αγάθης, η οποία για 28 ολόκληρα χρόνια, περίμενε στωικά την επιστροφή του παιδιού της παρόλο ότι όλες οι μαρτυρίες ήθελαν τον Τάσο να είχε πέσει ηρωικά στη φοβερή μάχη στο χωριό Συγχαρί. "Στη σεπτή γιαγιά Αγάθη έλαχε να σηκώσει το μαρτύριο της μάταιης αναμονής της επιστροφής σου για 28 χρόνια. Σχεδόν αιωνόβια, σωματικά καταπονημένη από την αναπόδραστη φθορά του χρόνου αλλά πνευματικά βραχώδης, εκεί, να περιμένει τον Τάσο της. Μέχρι που τη νίκησε ο χρόνος και έφυγε, περιμένοντας, και περιμένοντάς σε", ανέφερε.
"Ζούμε σε μια εποχή που η κοινωνία, συγχυσμένη, αποπροσανατολισμένη και καταπιεσμένη αναζητά ήρωες παντού. Στην πολιτική, στον επαγγελματικό βίο, ακόμα και στα γήπεδα. Αλλά, επιφανής ήρωας μπορεί να είναι μόνο ένας. Εκείνος ο οποίος, υπερβαίνοντας την ίδια την ανθρώπινη φύση, με πλήρη συνείδηση, φτάνει μέχρι την αυτοθυσία και το θάνατο για να υπηρετήσει ένα ιερό σκοπό. Εσύ, όχι μόνο έπραξες κάτι τέτοιο αλλά την ώρα που είχες την ευκαιρία να φύγεις για το ήσυχο Λονδίνο, επέλεξες να μη φυγομαχήσεις και έμεινες στο χάος της προδοσίας και του πολέμου. Η στάση ζωής σου ήταν λοιπόν διπλά ηρωική. Στην πραγματικότητα, είσαι η επιτομή του ήρωα", είπε επίσης ο Τ. Περδίος απευθύνοντας το ύστατο χαίρε στη θείο του εκ μέρους της οικογένειας.
Επικήδειο εκφώνησε και ο κοινοτάρχης Ορμήδειας Χριστοφής Κασιουρής, στενός φίλος του ήρωα, ο οποίος εξήρε το μεγαλείο της θυσίας του δηλώνοντας την περηφάνια της κοινότητας για το τιμημένο παλικάρι της. "Στους ήρωες μας πρέπουν τιμές και δόξες για να αναδεικνύεται το μεγαλείο της θυσίας τους και σήμερα είναι η ημέρα να αποδώσουμε τιμές που οφείλουμε, τόσο η Πατρίδα όσο και όλοι εμείς, σ΄ έναν ακόμα ήρωα της Ορμήδειας, τον αξέχαστο μας Αναστάση Περδίο", τόνισε.
Ο Αναστάσιος, γιος του Πέτρου Περδίου και της Αγάθης Βουτουρή, γεννήθηκε στην Ορμήδεια το 1950. Ήταν ο μικρότερος από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο του χωριού του φοίτησε στην Τεχνική Σχολή Λάρνακας από την οποία αποφοίτησε με άριστα.
Η διάκριση του στα γράμματα τον οδήγησε στο επόμενο επίπεδο και μετά τη στρατιωτική του θητεία και ένα σύντομο διάστημα εργασίας στην ΑΗΚ, το 1971 έφυγε για σπουδές στα Μαθηματικά και στη Φυσική στην Αγγλία. Εκεί σπούδαζε και εργαζόταν ταυτόχρονα ενώ ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα στο κυπριακό φοιτητικό κίνημα, του οποίου υπήρξε ηγετικό στέλεχος.
Η εξέλιξη που καθόρισε τη μοίρα του ήταν η ανακοίνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας για διεξαγωγή εξετάσεων για στελέχωση των Κυπριακών Αερογραμμών με Κύπριους πιλότους. Ο 24χρονος τότε Τάσος ήρθε στην Κύπρο, έδωσε εξετάσεις και ανέμενε τα αποτελέσματα. Στις 20 Ιουλίου 1974, με την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής, κατατάγηκε στην 181 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού στο Τρίκωμο ως έφεδρος μαζί με 200 περίπου άλλους. Διατάχθηκαν να προωθηθούν στη περιοχή Κερύνειας για αποτροπή της τουρκικής απόβασης, που ήταν σε εξέλιξη. Καθ` οδόν, κοντά στο χωριό Αγκαστίνα, υποχρεώνονται να δώσουν μάχη για να εξουδετερώσουν αντίσταση Τουρκοκυπρίων, και ακολούθως φθάνουν στην περιοχή «Άσπρη Μούττη» στον Πενταδάκτυλο. Τις επόμενες τρεις μέρες οι άνδρες της Μοίρας παίρνουν μέρος σε διάφορες επιχειρήσεις εναντίον του Τούρκου εισβολέα.
Στις 23 Ιουλίου 1974, μετά τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, η Μοίρα διατάχθηκε να κατευθυνθεί προς τη Λευκωσία μέσω Συγχαρί. Λίγο έξω από το Συγχαρί η Μοίρα, παρά την εκεχειρία, έπεσε σε τουρκική ενέδρα και δέχτηκε καταιγισμό πυρών από βαριά όπλα. Ακολούθησε σφοδρή μάχη με τρομακτικές απώλειες. Στη μάχη χάνονται τα ίχνη δεκάδων ανδρών της Μοίρας, μεταξύ των οποίων και του Τάσου Περδίου, του οποίου αγνοείτο η τύχη για 40 χρόνια, μέχρι την ταυτοποίηση των οστών του.
