Τον δικό τους σημαντικό, διαρκή και απτόητο αγώνα για την εξακρίβωση της τύχης των ανθρώπων τους που αγνοούνται εδώ και 40 χρόνια, δίνουν τα μέλη της Οργάνωσης Συγγενών Κυπρίων Αγνοουμένων Ηνωμένου Βασιλείου, που ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1983.

Προ μηνών τήρησαν ξανά το ετήσιο ραντεβού τους για την πικετοφορία έξω από τη Βουλή των Κοινοτήτων, μία από τις δραστηριότητες που εκπληρώνει τον βασικό σκοπό ίδρυσης της οργάνωσής τους: την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των Βρετανών βουλευτών αλλά και πολιτών επί του συγκεκριμένου θέματος.

Ο Πρόεδρος της Οργάνωσης Νεοκλής Νεοκλέους μιλώντας στο ΚΥΠΕ είπε ότι οι συγγενείς των αγνοουμένων πιέζουν τη βρετανική κυβέρνηση να ασκήσει με τη σειρά της πίεση επί της Τουρκίας ώστε να συνεργαστεί σε ένα ζήτημα πρωτίστως ανθρωπιστικής φύσης. «Η Τουρκία πρέπει να υποχρεωθεί να εφαρμόσει τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ,  να δώσει τις πληροφορίες που έχει για τους αγνοούμενους και να επιτρέψει εκταφές στις ούτω καλούμενες στρατιωτικές περιοχές», είπε ο κ. Νεοκλέους.

Σημείωσε επίσης ότι ενώ η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους (ΔΕΑ) επιτελεί σημαντικό έργο, οι ρυθμοί με τους οποίους επιτυγχάνεται πρόοδος είναι πολύ αργοί. Ο κ. Νεοκλέους είπε πως η ΔΕΑ «πρέπει και μπορεί» να γίνει πιο απαιτητική έναντι της Τουρκίας για τη λήψη πληροφοριών, έτσι ώστε να εξοικονομείται χρόνος και χρήμα στις έρευνες.

Ζήτησε επίσης την ενεργότερη συνδρομή οργανισμών όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Ένωση, σημειώνοντας ότι το κλειδί στην υπόθεση είναι η αλλαγή στάσης της Τουρκίας.

Μεταφέροντας, τέλος, τα συναισθήματα των συγγενών των αγνοουμένων, ο κ. Νεοκλέους είπε πως υπό αυτές τις συνθήκες η ζωή είναι «βασανιστική» και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση το «μαρτύριο» γίνεται πιο έντονο με τον χρόνο: «Δυστυχώς ο χρόνος το κάνει χειρότερο γνωρίζοντας ότι πολλοί από τους αγνοουμένους που πάρθηκαν ζωντανοί, αδήλωτοι αιχμάλωτοι, στη συνέχεια εκτελέστηκαν εν ψυχρώ.

»Θέλουμε πρώτα να βρεθούν τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Η τιμωρία των ενόχων δεν είναι στις προτεραιότητές μας, αλλά καλό θα ήταν να τιμωρηθούν παραδειγματικά για να αποφευχθούν τέτοια εγκλήματα στο μέλλον», κατέληξε ο Πρόεδρος της Οργάνωσης Συγγενών Κυπρίων Αγνοουμένων Ηνωμένου Βασιλείου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης:

Ερ. Με ποιους τρόπους προσπαθείτε εδώ στη Βρετανία να κρατάτε ψηλά το θέμα των αγνοουμένων; Ποιες δράσεις αναλαμβάνετε;

Απ.  Έχουμε επαφές με βουλευτές και ευρωβουλευτές που κατανοούν το πρόβλημά μας. Πραγματοποιούμε επισκέψεις στο Υπουργείο Εξωτερικών, απευθύνουμε επιστολές σε πολιτικούς, διοργανώνουμε πικετοφορία έξω από τη Βουλή των Κοινοτήτων.  Επίσης πραγματοποιούμε επαφές στο Στρασβούργο με Μόνιμους Αντιπροσώπους χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης από κοινού με την κυπριακή Οργάνωση  Συγγενών Αγνοουμένων  και Αδήλωτων Αιχμαλώτων, ενώ έχουμε επαφές και με ευρωβουλευτές στις Βρυξέλλες.  Επίσης συνεργαστήκαμε με τη μέχρι πρόσφατα ευρωβουλευτή Μαρίνα Γιαννακουδάκη στις Βρυξέλλες για ενίσχυση της προσπάθειάς της για τη Δήλωση Υποστήριξης σχετικά με το πρόβλημά μας.

Ερ. Πόσο μεγάλο ενδιαφέρον υπάρχει από Βρετανούς πολιτικούς για το ζήτημα; Είστε ικανοποιημένοι από το ενδιαφέρον αυτό και τις προσπάθειες που καταβάλλουν;

Απ. Ενδιαφέρον υπάρχει μόνο από ορισμένους βουλευτές και ευρωβουλευτές. Από αυτούς που μας υποστηρίζουν είμαστε ικανοποιημένοι με τις προσπάθειές τους. Αλλά δυστυχώς χωρίς κυβερνητική στήριξη τα πράγματα είναι δύσκολα.

Ερ. Στις συναντήσεις με αυτούς τους πολιτικούς τι τους ζητάτε; Τι θα θέλατε να δείτε από τη Βρετανία να κάνει περισσότερο;

Απ. Έχουμε επανειλημμένα ζητήσει όπως η βρετανική κυβέρνηση ασκήσει πίεση στην Τουρκία για τη διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων και  αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας ως κατοίκων και υπηκόων της Βρετανίας. Ζητάμε αυτό να γίνεται και στις άμεσες διμερείς επαφές τους, αλλά και συλλογικά, όταν το πρόβλημά μας συζητείται σε διεθνή φόρα όπως ο ΟΗΕ, η ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης.  Η Τουρκία πρέπει να υποχρεωθεί να εφαρμόσει τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ,  να δώσει τις πληροφορίες που έχει για τους αγνοούμενους και να επιτρέψει εκταφές στις ούτω καλούμενες στρατιωτικές περιοχές.

Ερ. Πώς αποτιμάτε το έργο της Διερευνητικής Επιτροπής για τους Αγνοούμενους; Είστε ικανοποιημένοι από τον ρυθμό των εργασιών της και αν θα θέλατε κάτι να γίνεται διαφορετικά τι θα ήταν αυτό;

Απ. Η ΔΕΑ επιτελεί ένα σημαντικό έργο, αλλά η πρόοδος είναι πολύ αργή. Θα θέλαμε να δούμε αναγνώριση των λειψάνων που είναι έτοιμα για ελέγχους DNA αλλά ακόμα βρίσκονται στα κασόνια. Οι όροι εντολείς της ΔΕΑ δεν της επιτρέπουν ολοκληρωμένες έρευνες για την τύχη κάθε ενός από τους αγνοουμένους μας, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Τουρκία. Πρέπει όμως και μπορεί να γίνει πιο απαιτητική προς αυτούς που ευθύνονται για τη συνέχιση αυτού του προβλήματος και να απαιτήσει πειστικές πληροφορίες ούτως ώστε να μη σπαταλείται τόσος χρόνος και κόστος σε εκταφές τάφων που δεν περιέχουν οστά!

Ερ. Ως οργάνωση έχετε κάποιου τύπου επαφή με την τουρκική πλευρά;

Απ. Εάν εννοείται με τους Τουρκοκύπριους στην Κύπρο, δεν έχουμε επαφές. Έχουμε όμως επαφές με εδώ [στη Βρετανία] Τουρκοκύπριους που μας δίνουν πληροφορίες τις οποίες και διαβιβάζουμε στη ΔΕΑ. Έχουμε και Τουρκοκύπριο μέλος της επιτροπής μας. Επίσης είχαμε ευκαιρίες σε συναντήσεις στη Βουλή των Κοινοτήτων όπου παρευρίσκονταν και Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι να τονίσουμε την ανάγκη άμεσης λύσης του ανθρωπιστικού προβλήματος των αγνοουμένων και την υποχρέωση όλων να μείνει το θέμα μας έξω από πολιτικές σκοπιμότητες και αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Ερ. Ποιοι είναι οι μοχλοί πίεσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον της Άγκυρας στο θέμα των αγνοουμένων κατά τη γνώμη σας;

Απ.  Δυστυχώς λόγω πολιτικο-οικονομικών και άλλων συμφερόντων καμία ουσιαστική πίεση δε δέχεται η Τουρκία για το θέμα των αγνοουμένων από τους ισχυρούς της γης.  Οι μοχλοί πίεσης πρέπει να προέλθουν από σημαντικούς Οργανισμούς που μπορούν να ασκήσουν την απαιτούμενη πίεση στην Τουρκία. Τέτοιοι οργανισμοί είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι γι’ αυτό που οι επαφές και η σωστή ενημέρωση που αντικρούει την τουρκική προπαγάνδα πρέπει να συνεχιστούν και να εντατικοποιηθούν ακόμα περισσότερο από όλους όσοι ενδιαφέρονται για τη λύση αυτού του προβλήματος.

Ερ.  Πιστεύετε ότι ο κόσμος και εδώ στη Βρετανία και αλλού αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για ένα κατά βάση ανθρωπιστικό ζήτημα ή τελικά η πολιτική περιπλέκει πολύ την κατάσταση και τις αντιλήψεις;

Απ. Ο κόσμος μπορεί να πιστεύει ότι είναι ανθρωπιστικό το θέμα και πολλοί πολιτικοί το ίδιο αλλά χωρίς ουσιαστική αλλαγή από τουρκικής πλευράς, το θέμα μένει στάσιμο.

Ερ. Πέρα από το προσωπικό και το ανθρωπιστικό του θέματος, πόσο σας απασχολεί να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι;

Απ. Θέλουμε πρώτα να βρεθούν τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Η τιμωρία των ενόχων δεν είναι στις προτεραιότητές μας, αλλά καλό θα ήταν να τιμωρηθούν παραδειγματικά για να αποφευχθούν τέτοια εγκλήματα στο μέλλον.

Ερ. Είστε αισιόδοξος ότι θα ξεκαθαρίσει κάποια στιγμή η τύχη όλων των αγνοουμένων; Και αν ναι, πόσος χρόνος θα χρειαστεί νομίζετε;

Απ. Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε αισιόδοξοι ότι θα βρεθούν όλοι οι αγνοούμενοί μας. Όπως κινούνται τα πράγματα, πολλοί συγγενείς θα έχουν αποβιώσει προτού βρεθούν οι δικοί τους, όπως έχει συμβεί ήδη σε πολλές περιπτώσεις.

Ερ. Πώς είναι να ζει κανείς έχοντας αυτό το μεγάλο διαρκές κενό στη ζωή του; Ο χρόνος βοηθάει ή το κάνει χειρότερο;

Απ. Πολύ βασανιστική είναι η ζωή όταν δεν γνωρίζεις αν ζει ή όχι το αγαπημένο σου πρόσωπο. 40 χρόνια και ακόμα να μη γνωρίζεις την τύχη των αγνοουμένων είναι μαρτύριο. Δυστυχώς ο χρόνος το κάνει χειρότερο γνωρίζοντας ότι πολλοί από τους αγνοουμένους που πάρθηκαν ζωντανοί, αδήλωτοι αιχμάλωτοι, στη συνέχεια εκτελέστηκαν εν ψυχρώ.