Τις «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, που παρουσίασε ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει χθες βράδυ στο Αρχαίο Ωδείο, στην Κάτω Πάφο, το θεατρόφιλο κοινό, σε σκηνοθεσία Βαρνάβα Κυριαζή.
Σύμφωνα με το σκηνοθέτη, το αριστοφανικό κείμενο παραπέμπει στην ευρωπαϊκή και όχι μόνο Κύπρο του σήμερα. “Πόσοι ψάχνουμε μια άλλη πόλη, μια άλλη πολιτεία για να δραπετεύσουμε απ’ αυτήν που έχουμε. Μακριά από τα «ζήτω», να απαλλαγούμε από την ανεργία, την πολιτική ανηθικότητα, την οικονομική κατάρρευση. Είναι μακρύς και ατέλειωτος ο κατάλογος των τρένων που πάτησαν την αξιοπρέπεια και την περηφάνια μας”, είπε.
Προβάλλοντας μέσα από την παράσταση το σύγχρονο Αριστοφάνη, ο σκηνοθέτης διερωτήθηκε αν υπάρχει μια τέτοια πολιτεία, ένας τόπος απράγμονας, όπου οι αξίες θα εγκαταλείψουν τη διπλοσημία και το διφορισμό τους για να βρουν την τόσο φανερή και απλή ουσία τους. Παρατήρησε επίσης πόσο ανέφικτη είναι μια πολιτεία από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.
Οι δύο Αθηναίοι φυγάδες, ο Πεισέταιρος και ο Ευελπίδης, δεν περιπλανώνται στην τύχη αναζητώντας τη νέα τους πατρίδα, αλλά αντιθέτως έχουν ένα συγκεκριμένο στόχο - να βρουν τον Τηρέα τον Έποπα - δηλαδή τον τσαλαπετεινό, ο οποίος μπορεί να τους συμβουλεύσει. Τα πουλιά στην αρχή κρατούν εχθρική στάση απέναντι στον Πεισέταιρο και τον Ευελπίδη απειλώντας μάλιστα να τους επιτεθούν, αποδεικνύοντας πως κατά την αρχαιότητα δεν υπήρχε αυτή η συμπάθεια μεταξύ πουλιών και ανθρώπων.
Τόσο ο Πεισέταιρος όσο και ο Ευελπίδης αποκτούν φτερά, έχουν γίνει πουλιά και ετοιμάζονται να ιδρύσουν τη νέα πολιτεία, επιλέγοντας το όνομα της « Νεφελοκοκκυγία», ένα θαυμάσιο σύνθετο όπως αναφέρθηκε που συνδυάζει τον ουρανό, τα πουλιά και την απροσδιοριστία. Ακολουθεί στη συνέχεια η άφιξη των επίδοξων εποίκων της νέας πόλης, με πρώτο να καταφθάνει ο ιερέας, στη συνέχεια ο ποιητής, ο Χρησμολόγος και το τέταρτο πρόσωπο αυτής της ομάδας είναι, αντιθέτως ένας πραγματικός άνθρωπος, ο Μέτων ο μαθηματικός. Πέμπτος φθάνει ο Επίσκοπος.
Το αστείο ωστόσο έγκειται στο ότι η Νεφελοκοκκυγία, που μόλις ιδρύθηκε, θεωρείται ήδη μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, υποχρεωμένο να υιοθετήσει τους αθηναϊκούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένων των δικαστηρίων, που ακριβώς για να τα αποφύγουν αναγκάστηκαν ο Πεισέταιρος και ο Ευελπίδης να εγκαταλείψουν την Αθήνα.
Από τη στιγμή που ιδρύεται η Νεφελοκοκκυγία, πολλοί είναι αυτοί που επιθυμούν να γίνουν πολίτες της, έτσι ένας κήρυκας αναφέρει στον Πεισέταιρο ότι οι άνθρωποι στη γη άρχισαν κιόλας να μιμούνται τα πουλιά και χιλιάδες απ’ αυτούς να καταφθάνουν σύντομα ζητώντας φτερά.
Ακολούθως ο Πεισέταιρος σπεύδει να ετοιμάσει έκτακτες προμήθειες φτερών και αμέσως επί σκηνής αρχίζουν να εμφανίζονται οι επίδοξοι μετανάστες.
Πρώτος ο Πατραλοίας, μετά ο Κινησίας που στην αληθινή ζωή ήταν πολιτικός όμως στις «Όρνιθες» δεν αναφέρθηκε καθόλου η πολιτική του δραστηριότητα και τέλος ο Συκοφάντης.
Η σύγκρουση με τους Θεούς αποτελεί τη δραματική κορύφωση στο έργο ενώ ο επόμενος επισκέπτης από «ψηλά» είναι ο Προμηθέας.
Λίγο μετά την αναχώρηση του Προμηθέα, καταφθάνουν τρεις επίσημοι απεσταλμένοι των Θεών ο Ποσειδών, ο Ηρακλής και ένας Θεός από τους Τρίβαλλους.
Το έργο κλείνει με μια κωμική σκηνή και ο Πεισέταιρος θριαμβεύει, αφού είναι ο πιο επιτυχημένος απ’ όλους τους κωμικούς ήρωες και αφού στο τέλος καταλήγει να είναι κυβερνήτης του κόσμου.
Επί σκηνής μια γκάμα ξεχωριστών ηθοποιών αφόπλισαν τους θεατές ανάμεσα τους, ο Ανδρέας Τσουρής στο ρόλο του Πεισέταιρου, ο Προκόπης Αγαθοκλέους στον ρόλο του Ευελπίδη, η Στέφα Φυρογένη και η Μαργαρίτα Ζαχαρίου κορυφαίες του χορού, ο Γιώργος Κισσανδράκης, η Αντωνία Χαραλάμπους , ο Σώτος Σταυράκης, ο Δημήτρης Αντωνίου, ο Λουκάς Ζήκος, ο Μιχάλης Μουστάκας, ο Ανδρέας Τσέλεπος, η Μαρίνα Μανδρή ,η Νιόβη Χαραλάμπους, η Θέα Χριστοδουλίδου , η Μαρίνα Αργυρίδου, η Σοφία Πατσαλίδου που συγκίνησε με την σκηνική της παρουσία , ο Γιώργος Κυριάκου, ο Βαλεντίνος Κόκκινος, ο Νεοκλής Νεοκλέους, ο Δήμος Χριστοδούλου, ο Δημήτρης Χατζηπαύλου, ο Φώτης Φωτίου, ο Κλεάνθης Χριστοδούλου, η Πολυξένη Σάββα και η Μυρτώ Κουγιάλη.
Πηγή ΚΥΠΕ
