Πάνω από διακόσιες προσφυγές νοσηλευτών του δημοσίου καταχωρήθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο, οι οποίες προσβάλλουν τις μεταρρυθμίσεις του περί Προϋπολογισμού νόμου του 2014 και νόμου του 2013, αναφορικά με τις αποκοπές και μειώσεις στα επιδόματα και τις αποζημιώσεις, για την εργασία τους.
Σύμφωνα με το δικηγόρο, Δημοσθένη Στεφανίδη, ο οποίος καταχώρησε τις προσφυγές, “ανάμεσα σε άλλα προβάλλεται ότι τα επιδόματα και οι αποζημιώσεις τους αποτελούν αντάλλαγμα και οικονομικό αντιστάθμισμα των απερίφραστα ιδιαίτερων, πρόσθετων, αυξημένων, ιδιόμορφων και κατά συνέπεια παραγωγικών συνθηκών άσκησης και αποστολής του επαγγέλματος και παροχής της εργασίας τους, στην οποία προέχει εμφανώς η κοινωνική της διάσταση και προσφορά και κατά συνέπεια εξυπηρετείται και προάγεται το δημόσιο συμφέρον, η κοινωνική σταθερότητα και ευημερία, στα οποία συμβάλλουν εκ των πραγμάτων αποφασιστικά, αποκομίζοντας δυσανάλογα μικρό ατομικό όφελος σε σχέση με την προσφορά τους, όταν μάλιστα ο μισθός τους αποτελεί το μοναδικό μέσο επιβίωσής τους”.
Παράλληλα, ο δικηγόρος των νοσηλευτών που προσφεύγουν στο Ανώτατο προβάλλει τον ισχυρισμό ότι “παρατηρείται μία ειδικότερη και χειρότερη στοχοποίηση και θυματοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, που απολαύουν των σχετικών επιδομάτων, στα πλαίσια της ευρύτερης στοχοποίησης των δημοσίων και άλλων υπαλλήλων, οι οποίοι όμως ακριβώς τα εισπράττουν ουσιαστικά αποζημιωτικά, ως κίνητρο προσέλκυσης και αντιστάθμισμα για την αντίστοιχη προσφορά τους, με αποτέλεσμα οι ίδιοι, στα πλαίσια της πλατιάς δέσμης μέτρων που πλήττουν εν γένει τον τομέα τους, να τίθενται σε χειρότερη μοίρα σε σχέση με τους υπόλοιπους δημοσίους υπαλλήλους”.
Επίσης, προβάλλει το επιχείρημα ότι δεν εξετάσθηκε αν οι αποδοχές των επηρεαζόμενων υπαλλήλων παραμένουν και μετά τις νέες μειώσεις, επαρκείς για την αντιμετώπιση του κόστους αξιοπρεπούς διαβίωσης τους και ανάλογες της αποστολής τους, με τα αλλεπάλληλα μέτρα που υπέστησαν και ως δημόσιοι υπάλληλοι (διαδοχικές μειώσεις μισθών, έκτακτη εισφορά, «πάγωμα» Α.Τ.Α. και προσαυξήσεων και λοιπές οικονομικές επιβαρύνσεις) αλλά και το γεγονός ότι οι αποζημιώσεις και/ή τα επιδόματά τους υπόκεινται σε πολλαπλή και σωρευτική αποκοπή.
ΠΗΓΗ: ΚΥΠΕ
