Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δότη Μυελού των Οστών, που τιμάται στις 19 Σεπτεμβρίου, η Ειρήνη Ιωάννου μοιράζεται στο SigmaLive τη δική της εμπειρία ως εθελόντρια δότρια.
Όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2017, όταν, ως φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο, έδωσε δείγμα στο πλαίσιο εκστρατείας συλλογής δειγμάτων από το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα. Χρόνια αργότερα, ένα τηλεφώνημα από το Καραϊσκάκειο θα της αποκάλυπτε ότι ήταν συμβατή με έναν ασθενή που χρειαζόταν μόσχευμα.
Ακολούθησε μια διαδικασία εξετάσεων, προετοιμασίας και τελικά η συλλογή των αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων. Το μόσχευμα ταξίδεψε την ίδια ημέρα στη Γερμανία, με προορισμό ένα αγοράκι μόλις δύο ετών.
Η Ειρήνη μιλά για τη στιγμή που έμαθε ότι ήταν συμβατή, για την απόφασή της να προχωρήσει χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά και για το μήνυμα που θέλει να στείλει σε όσους σκέφτονται να γίνουν εθελοντές δότες.
Ερωτηθείσα πότε έδωσε πρώτη φορά δείγμα είπε ότι «την πρώτη φορά έδωσα δείγμα τον Οκτώβριο του 2017, όταν ήμουν στο Πανεπιστήμιο και είχε έρθει το Καραϊσκάκειο για συλλογή δειγμάτων.
«Μόλις χτύπησε το τηλέφωνο και είδα ότι με καλούσε το Καραϊσκάκειο, πριν ακόμη απαντήσω, είπα στη μητέρα μου, θα είμαι συμβατή, γι’ αυτό με παίρνουν τηλέφωνο. Και έτσι έγινε. Στην αρχή πάγωσα, γιατί δεν πίστευα ότι είχε συμβεί σε εμένα. Όταν, όμως, μου είπαν λίγα λόγια για τη διαδικασία, απάντησα αμέσως ότι είμαι έτοιμη να κάνω ότι χρειαστεί.
Συμπλήρωσε ότι δεν είχε κανένα ενδοιασμό για την απόφαση της. «Σε όλη τη διαδικασία είχα στο μυαλό μου ότι, όπως χτύπησε το δικό μου τηλέφωνο, χτύπησε και το τηλέφωνο του ασθενούς και ότι υπήρχε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή».
Περιγράφοντας την διαδικασία, αρχικά είπε ότι έπρεπε να κάνει πολλές αναλύσεις, ώστε να βεβαιωθούν ότι είναι καλά στην υγεία της. Αφού έγιναν οι εξετάσεις και ήταν όλα καλά, ορίστηκε η ημέρα συλλογής του μοσχεύματος.
«Πέντε ημέρες πριν από τη συλλογή, ερχόταν στο σπίτι μου νοσηλευτής δύο φορές την ημέρα και μου χορηγούσε ενέσεις με αυξητικούς παράγοντες, ώστε να παραχθούν περισσότερα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα στο αίμα. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών ήμουν σε συνεχή επικοινωνία με το Καραϊσκάκειο για τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες, αλλά ευτυχώς όλα πήγαν καλά.
Την ημέρα της συλλογής του μοσχεύματος πήγα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, στην Αιματολογική Πτέρυγα, και ξεκίνησε η διαδικασία. Προσωπικά, επειδή έχω πολύ λεπτές φλέβες, χρειάστηκε να μου τοποθετηθεί κεντρικός φλεβοκαθετήρας και συνδέθηκα με το μηχάνημα.
Το μηχάνημα συλλέγει τα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα και τα υπόλοιπα στοιχεία του αίματος επιστρέφουν πίσω στον οργανισμό».
Όπως είπε μόλις ολοκληρώθηκε η διαδικασία συγκινήθηκε. «Το μόσχευμα, που το έδωσα με όλη μου την αγάπη, μπήκε σε μια βαλιτσούλα και την ίδια ημέρα ταξίδεψε για τη Γερμανία, για να δώσει ελπίδα σε ένα παιδάκι».
Ερωτηθείσα αν γνωρίζει σε ποιον θα δοθεί το μόσχευμα είπε τα εξής, «το μόνο που ξέρω είναι ότι βρέθηκα 100% συμβατή με ένα αγοράκι δύο ετών και ότι το μόσχευμα πήγε στη Γερμανία. Ήταν πολύ συγκινητικό το γεγονός ότι γνώριζα πως πρόκειται για ένα παιδάκι. Προσωπικά, όμως, πιστεύω ότι με όποιον κι αν ήμουν συμβατή, θα το έκανα με την ίδια αγάπη».
Κλείνοντας και θέλοντας να στείλει το δικό της μήνυμα για όσους είναι συμβατοί είπε ότι «είναι μια απίστευτη ευλογία να ξέρεις ότι κάποιος μπορεί να συνεχίζει να ελπίζει στα όνειρα του και στη ζωή, επειδή εσύ αφιέρωσες λίγα λεπτά. Στο τέλος δεν θυμάσαι καθόλου τον φόβο. Απλά ελπίζεις να πάνε όλα καλά».
