Ιατρική αμέλεια ή συγκάλυψη αιτιών που οδήγησαν στο θάνατο πριν από 5 χρόνια της 52χρονης Ξένιας Κλεάνθους ενόσω νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μετά από χειρουργική επέμβαση, καλείται να διερευνήσει ο Γενικός Εισαγγελέας, στον οποίο παραδόθηκε η θανατική ανάκριση της σχετικής υπόθεσης, από την θανατική ανακρίτρια Ντίνα Μαθηκολώνη.

Η θανούσα υποβλήθηκε σε επέμβαση σπονδυλοπλαστικής στις 05/06/09 και αναμένετο να πάρει εξιτήριο δύο μέρες αργότερα αλλά άφησε την τελευταία της πνοή στο κρεβάτι του νοσοκομείου.

Ενώπιον της ανακριτού, προωθήθηκαν δύο αιτίες θανάτου.

Η μία αιτία θανάτου σύμφωνα με το συμπέρασμα της ιατροδικαστού Ελένης Αντωνίου, είναι η υπερδόση κωδεϊνης και παρακεταμόλης, στη βάση των τοξικολογικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν στο αίμα της θανούσας.

Από την άλλη, λόγω του εντοπισμού μυελού των οστών στους πνεύμονες, οι συγγενείς της 52χρονης υποστήριξαν ότι ο θάνατός της προήλθε από λιπώδη πνευμονική εμβολή, ως αποτέλεσμα διαφυγής μυελού των οστών κατά την επέμβαση σπονδυλοπλαστικής στην οποία υπεβλήθη η θανούσα.

Μη αποδεκτή αιτία θανάτου που επικαλέστηκε η Δρ.Ελένη Αντωνίου

Τελικά η θανατική ανακρίτρια δεν έκανε δεκτή την αιτία θανάτου που επικαλέστηκε η Δρ. Ελένη Αντωνίου, υποδεικνύοντας την κακή ποιότητα της μαρτυρίας της, αφού όπως αναφέρει, αρχικά υποστηρίζει ξεκάθαρα ότι η μεταφορά μυελού των οστών στους πνεύμονες από σπασμένα πλευρά κατά την καρδιοανάνηψη γίνεται με άμεση μεταφορά και όχι μέσω της κυκλοφορίας, και ενώ θα παρουσίαζε σχετική βιβλιογραφία, δεν το έπραξε και σε άλλη δικάσιμο, υποστήριξε ακριβώς την αντίθετη άποψη, χωρίς να δώσει εξηγήσεις.

Μάλιστα σύμφωνα με το πόρισμα, το αποτέλεσμα της τοξικολογικής εξέτασης που διενεργήθηκε στο αίμα της θανούσας κατέδειξε υπερδόση κωδεϊνης και παρακεταμόλης που προήλθε λόγω επιμόλυνσης είτε καλόπιστης είτε κακόπιστης, σε άγνωστο χρόνο.

Συμπερασματικά η κ. Μαθηκολώνη αναφέρει ότι πιθανόν στο θάνατο της θανούσας έχουν συμβάλει οι ενέργειες, πράξεις και παραλείψεις τρίτων προσώπων.

Διευκρινίζει ωστόσο ότι η κατάληξη αυτή δεν υποδηλοι απόδοση οποιουδήποτε είδους ευθύνης, όπως δεν έχει αρμοδιότητα να πράξει.

Το πόρισμα ήδη βρίσκεται στα χέρια το Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ο οποίος καλείται να διερευνήσει αν ο θάνατος της άτυχης 52χρονης επήλθε από ιατρική αμέλεια ή αν έχουν υπήρξε συγκάλυψη στοιχείων που οδήγησαν στο θάνατό της.

Συνοπτικά οι θέσεις οικογένειας που έδωσε στον θανατικό ανακριτή ο δικηγόρος της οικογένειας κ Ηλίας Στεφάνου.

1)  Πριν την επέμβαση πλημμελής ενημέρωση των κινδύνων που εγκυμονούσε η μέθοδος της  σπονδυλοπλαστικής επέμβασης

2)  Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, δεν έλαβαν τα κατάλληλα μέτρα για να αντιμετωπιστεί κάποια επιπλοκή ή  παρενέργεια που μπορεί να προβλεφθεί στον ασθενή

3)  Μετά την επέμβαση έκαναν λάθος διάγνωση αποδίδοντας όλα τα συμπτώματα σε αγχώδη συνδρομή αντί λιπώδη εμβολή που ήταν και η πραγματική αιτία θανάτου και απέτυχαν να προσφέρουν έστω και την πλέον  βασική και αναμενόμενη περίθαλψη στην  ασθενή πχ να μεταφερθεί στη ΜΕΘ

α) έδωσαν όχι μόνο λανθασμένη φαρμακευτική αγωγή αλλά και πέραν των θεραπευτικών ορίων η οποία επιδείνωσε την κατάσταση της.  Την απόλυτη ευθύνη για ένα ασθενή που νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο την έχει το ιατρικό και παραιατρικό προσωπικό και κανείς άλλος.

β) παρέλειψαν να προσφέρουν την επιβαλλόμενη υπό τις περιστάσεις καρδιοαγγειακή υποστήριξη και φροντίδα στήν ασθενή,  πχ να εισαχθεί στην ΜΕΘ,  επαρκή οξυγόνωση και αερισμό, σταθερά αιμοδυναμικά,  ενυδάτωση με ορό, προφύλαξη της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και του άγχους που σχετίζονται με γαστρεντερική αιμορραγία και διατροφή και τέλος να γίνουν εξειδικευμένες εξετάσεις όπως επανάληψη του D- DIMER test, arterial gaz, blood gazes μαζί με άλλες ακτινολογικές αναλύσεις (π,χ, CT Angiography)

 5)  Δεν τήρησαν το επιβαλλόμενο καθήκον επιμέλειας ζήλου και αφοσίωσης του μέσου γιατρού όπως όφειλαν και μπορούσαν σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της επιστήμης και πείρας αγνοώντας τα σοβαρά συμπτώματα της ασθενούς και δεν ζήτησαν την συνδρομή άλλων ιατρών όπως επιβάλλεται, π.χ. πνευμονολόγων, νευρολόγων, εντατικολόγων, αιματολόγων, κλπ

6)  Παραπληροφορούσαν τους συγγενείς ( συγκαλύπτοντας τα πραγματικά περιστατικά κατά τη διάρκεια της επέμβασης) ότι,  όλα πήγαν καλά, ότι δεν κινδύνευε μετεγχειρητικά, ότι  μπορούσε να πάει στο σπίτι της και ότι οφείλετο το πρόβλημα σε μετεγχειρητικό άγχος.

Όλα τα πιο πάνω είναι που καταδεικνύουν ότι οι θεράποντες και επί καθήκοντι γιατροί λειτούργησαν με εγκληματικό τρόπο μη προβλέποντας ως όφειλαν το αποτέλεσμα ή προβλέποντας το μεν ως δυνατό αλλά πιστεύοντας ή ευελπιστώντας ότι δεν θα επέλθει με αποτέλεσμα να προκύψει το μοιραίο από παράγοντες που με βάση τις εμπειρίες ενός μέσου ευσυνείδητου γιατρού όπως όφειλαν να είναι οι συγκεκριμένοι γιατροί μπορούσαν να προβλεφθούν και έτσι να αποφευχθεί ο θάνατος.