Την άμεση απελευθέρωση 65χρονου υπηκόου Ιράν διέταξε το Δικαστήριο, κάνοντας δεκτή αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, κρίνοντας ότι η συνέχιση της κράτησής του δεν ήταν πλέον νόμιμη, αφού δεν υπήρχε ρεαλιστική προοπτική απέλασής του.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο αιτητής βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία από τον Ιανουάριο του 2001. Το αίτημά του για διεθνή προστασία είχε απορριφθεί το 2004, με αποτέλεσμα η παραμονή του στη χώρα να καταστεί παράνομη. Παρά ταύτα, συνελήφθη μόλις τον Μάρτιο του 2025 και τέθηκε υπό κράτηση με διάταγμα απέλασης. Στη συνέχεια υπέβαλε αίτηση επανεξέτασης του φακέλου του, γεγονός που ανέστειλε προσωρινά την απέλασή του, ενώ μετά την τελική απόρριψη του αιτήματός του εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησης. Συνολικά παρέμεινε υπό κράτηση για διάστημα που υπερέβη τους 16 μήνες.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, βάσει της νομοθεσίας, η κράτηση υπηκόου τρίτης χώρας επιτρέπεται μόνο για όσο διάστημα προωθείται με τη δέουσα επιμέλεια η διαδικασία επιστροφής ή απομάκρυνσής του και για τη μικρότερη δυνατή χρονική περίοδο.

Αν και κατά τη διάρκεια της εξέτασης της αίτησής του για διεθνή προστασία δεν μπορούσε να απελαθεί, ο Δικαστής επισημαίνει ότι οι αρμόδιες αρχές όφειλαν να συνεχίσουν όλες τις απαραίτητες προπαρασκευαστικές ενέργειες, ώστε, εφόσον απορριπτόταν το αίτημά του, η απομάκρυνση να πραγματοποιηθεί χωρίς καθυστέρηση.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στην προσωπική κατάσταση του αιτητή. Πρόκειται για άνδρα 65 ετών με προβλήματα υγείας, για τον οποίο είχε εξεταστεί ακόμη και το ενδεχόμενο εφαρμογής εναλλακτικών μέτρων αντί της κράτησης. Ωστόσο, όπως διαπιστώνει το Δικαστήριο, η πρόταση που του έγινε προϋπέθετε να εξασφαλίσει ο ίδιος ταξιδιωτικό έγγραφο και να αναχωρήσει οικειοθελώς από την Κύπρο.

Παράλληλα, στην απόφαση σημειώνεται ότι δεν κατατέθηκαν συγκεκριμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ουσιαστικές ενέργειες των αρχών για την εκτέλεση της απέλασης. Αντίθετα, προέκυψε ότι η πρεσβεία του Ιράν δεν εκδίδει ταξιδιωτικά έγγραφα χωρίς τη συγκατάθεση του ενδιαφερομένου, την οποία ο αιτητής δεν παρείχε, με αποτέλεσμα η απέλασή του να θεωρείται πρακτικά ανέφικτη.

Το Δικαστήριο έλαβε επίσης υπόψη επιστολή της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, σύμφωνα με την οποία ο αιτητής επέδειξε άψογη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της κράτησής του, ενώ στα 25 χρόνια παραμονής του στην Κύπρο δεν είχε απασχολήσει την Αστυνομία με οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά.

Καταλήγοντας, ο Δικαστής έκρινε ότι δεν υπήρχε πλέον εύλογη προοπτική απομάκρυνσης του αιτητή και ότι η συνέχιση της κράτησής του δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί, επισημαίνοντας πως διαφορετικά θα δημιουργείτο η εσφαλμένη εντύπωση ότι η κράτηση χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης για να αποδεχθεί την οικειοθελή αναχώρησή του από την Κύπρο.

Ως εκ τούτου, η αίτηση έγινε δεκτή και εκδόθηκε προνομιακό ένταλμα Habeas Corpus, με το οποίο διατάχθηκε η άμεση απελευθέρωση του αιτητή. Παράλληλα, το Δικαστήριο επιδίκασε τα δικαστικά έξοδα υπέρ του αιτητή και σε βάρος της Δημοκρατίας.

Διαβάστε επίσης: Παγκύπριες 2026: Στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα