Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε η Νταϊάνα Κωνσταντινίδη μιλώντας στο Μεσημέρι και Κάτι.

Με αφορμή τη χθεσινή συνεδρία της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το θέμα των γυναικοκτονιών η βουλεύτρια αναφέρθηκε στα στοιχεία και τα δεδομένα που ειπώθηκαν εντός της Επιτροπής. Η κ.Κωνσταντινίδη μέσα σε αυτό το πλαίσιο δανείστηκε τις αναφορές εντός της Επιτροπής για τις παράπλευρες απώλειες μιας γυναικοκτονίας και θέλησε όπως είπε να εξομολογηθεί κάτι.

«Είμαι μια τέτοια, παράπλευρη απώλεια. Εγώ το 1993 έχασα τη μητέρα μου. Μια υπόθεση δολοφονίας. Έζησα και ζω το κομμάτι της παράπλευρης απώλειας έστω και αν δεν επρόκειτο για υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας. Το να σου αφαιρούν τη μητέρα σου, τον άνθρωπο που όλοι έχουμε τόση ανάγκη δεν είναι νομικό μόνο θέμα. Είναι βαθιά προσωπικό θέμα. Καμιά γυναίκα να μην βρεθεί σε σημείο απόπειρας ή γυναικοκτονίας. Το σημαντικότερο όλων είναι τα παιδιά, τα παιδιά που μένουν πίσω και κουβαλούν όλο αυτό το φορτίο», είπε η κ.Κωνσταντινίδη.

«Στη δολοφονία αυτή του 1993, δυο άνδρες αφαίρεσαν τη ζωή της μητέρας μου. Δυο άνδρες όμως, ο πατέρας και ο σύζυγος μου στάθηκαν στη ζωή μου για να είμαι σήμερα εδώ. Έγιναν τα πόδια όταν γονάτισα. Έγιναν η φωνή όταν έχασα τη φωνή μου, η πίστη στον εαυτό μου. Σε όλες τις τηλεθεάτριες και τις γυναίκες τους λέω: μαζέψετε τα ψίχουλα δύναμης που έχετε μέσα σας. Κι αν δεν έχετε, να γεννήσετε δύναμη. Εμείς οι γυναίκες μπορούμε να γεννούμε. Γεννήστε και μιλήστε για να μπορέσουμε και εμείς ουσιαστικά», είπε η βουλεύτρια της Άμεσης Δημοκρατίας.

Η δολοφονία της μητέρας της από τον Κίτα και τον Ιακωβίδη

Το 1993 ο 25χρονος τότε Αντώνης Προκοπίου Κίτας δολοφόνησε με συνεργό του τον Μιχάλη Ιακωβίδη δύο γυναίκες, την Κριστίν Κωνσταντινίδου και την Οξάνα Λίσνα, τα πτώματα των οποίων πέταξαν στον σκουπιδότοπο του Κοτσιάτη και σε πηγάδι.

Η εξαφάνιση της Κριστίν Κωνσταντινίδου είχε δηλωθεί στις 7 Ιουνίου του 1993. Εντούτοις, δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί οποιοδήποτε στοιχείο και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο μέχρι τις 26 Οκτωβρίου, όταν ανακαλύφθηκε το πτώμα της στον σκουπιδότοπο του Κοτσιάτη, μετά από υπόδειξη των δύο δραστών, οι οποίοι είχαν συλληφθεί.

Η Οξάνα Λίσνα είχε εξαφανιστεί στις 20 Ιουνίου 1993 αλλά είχε εντοπιστεί μήνες αργότερα σε πηγάδι στα Λιβάδια Λάρνακας και πάλι μετά από υπόδειξη των δραστών.

Ο Κίτας οταν συνελήφθη, στην προσπάθειά του να παραπλανήσει την Αστυνομία ανέφερε στους ανακριτές ότι, αντί να τον κυνηγούν, θα έπρεπε να πάνε να συλλάβουν το δολοφόνο της Κριστίν και της Οξάνα Λίσνα. Στη συνέχεια φόρτωσε και τα δύο εγκλήματα στον Άνδρο Καλοψηδιώτη από τη Λάρνακα.

Ο Αντώνης Προκοπίου, για να φανεί όσο το δυνατόν πειστικότερος στην Αστυνομία, επεκτάθηκε και σε λεπτομέρειες για τα σημεία που εγκαταλείφθηκαν τα πτώματα των δύο γυναικών, λέγοντας ότι ο Καλοψηδιώτης τού έδειξε πού τις ξεφορτώθηκε.

Διαβάστε επίσης: «Όχι» στην αποφυλάκιση του Κίτα:Οι δολοφονίες και η κλοπή της σορού του Τάσσου

Ο Καλοψιδιώτης, όπως ήταν φυσικό, συνελήφθη και κρατήθηκε ως ύποπτος για οκτώ μέρες, για να αφεθεί ελεύθερος χωρίς να προκύψει το παραμικρό εναντίον του.

Η τύχη, όμως, δεν ήταν με το μέρος του Κίτα, αφού στη Λάρνακα συνελήφθη ο συνεργός του, Μιχάλης Ιακωβίδης από τη Λακατάμια, οδηγός ταξί, ο οποίος ομολόγησε τη διάπραξη των δύο φόνων, εμπλέκοντας και τον Κίτα.

Για να εντοπίσουν οι αστυνομικοί τη σορό της Κριστίν, κάτω από τόνους σκουπιδιών, χρειάστηκαν τη βοήθεια δέκα εκσκαφέων, οι οποίοι για 17 ολόκληρες μέρες έψαχναν για κουτιά ληγμένου γάλακτος συγκεκριμένης ημερομηνίας και σωρούς από ξύλα, αφού, σύμφωνα με τους δύο δολοφόνους, η άτυχη γυναίκα ήταν κάπου εκεί.

Ο εντοπισμός της σορού της Οξάνα ήταν πολύ εύκολος και μέσα σε λίγες ώρες οι αστυνομικοί κατάφεραν να την εντοπίσουν.