Την ανάγκη να δοθεί ουσιαστικός χώρος στη μικροκινητικότητα και ιδιαίτερα στα άτομα με αναπηρία που χρησιμοποιούν ηλεκτροκίνητα αμαξίδια και άλλες συσκευές μετακίνησης, αναδεικνύει με ανάρτησή του ο πρόεδρος της Οργάνωσης Παραπληγικών Κύπρου, Δημήτρης Λαμπριανίδης, περιγράφοντας τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζει στους δρόμους της Κύπρου.
Με αφορμή βίντεο που δημοσίευσε από τη διαδρομή που πραγματοποιεί καθημερινά στον Στρόβολο, ο κ. Λαμπριανίδης θέτει στο επίκεντρο τη συζήτηση για τη μικροκινητικότητα, διερωτώμενος κατά πόσο η κυπριακή κοινωνία είναι έτοιμη να αξιοποιήσει τα οφέλη της και να δημιουργήσει τις απαραίτητες υποδομές για την ανάπτυξή της.
Όπως αναφέρει, η συσκευή μικροκινητικότητας που χρησιμοποιεί έχει «απλοποιήσει τη ζωή» του, ωστόσο η καθημερινή μετακίνηση εξακολουθεί να συνοδεύεται από κινδύνους, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αναγκάζεται να κινείται στο οδόστρωμα λόγω της κακής κατάστασης ή της πλήρους απουσίας πεζοδρομίων.
«Συχνά με ρωτούν αν φοβάμαι τα αυτοκίνητα. Ναι, φοβάμαι, αλλά είναι ένα ρίσκο που πρέπει να πάρω», σημειώνει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως η εμπειρία του τον έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η πολύ χαμηλή ταχύτητα μπορεί να είναι ακόμη πιο επικίνδυνη όταν κινείται ανάμεσα σε οχήματα. Όπως αναφέρει, θεωρεί ότι ταχύτητες κάτω των 15 χιλιομέτρων την ώρα αυξάνουν τον κίνδυνο, ενώ ασφαλέστερο επίπεδο θεωρεί τα 18 έως 20 χιλιόμετρα την ώρα.
Στο βίντεο καταγράφονται γειτονιές χωρίς πεζοδρόμια, πεζοδρόμια κατειλημμένα από οχήματα ή ακατάλληλα για χρήση από άτομα με κινητικές δυσκολίες. Ο ίδιος αναφέρει ότι διανύει περίπου 1.000 χιλιόμετρα τον χρόνο με τη συγκεκριμένη συσκευή και τονίζει πως δεν μπορεί να φανταστεί να την αντικαθιστά με αυτοκίνητο.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια χώρα όπου η εξάρτηση από το ιδιωτικό αυτοκίνητο παραμένει συντριπτική. Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, το 91% των πολιτών στην Κύπρο χρησιμοποιεί ιδιωτικά οχήματα για τις μετακινήσεις του, ενώ μόλις το 4,5% των ατόμων άνω των 16 ετών επιλέγει καθημερινά τις δημόσιες συγκοινωνίες. Παράλληλα, μόνο το 1% του πληθυσμού χρησιμοποιεί μέσα μικροκινητικότητας, όπως ποδήλατα και ηλεκτρικά πατίνια, γεγονός που καταδεικνύει τη χαμηλή διείσδυση εναλλακτικών μορφών μετακίνησης.
Όπως επισημαίνεται, τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού, κυρίως των ατόμων με αναπηρία που χρησιμοποιούν τροχοκαθίσματα. Παρότι νομικά οι χρήστες χειροκίνητων και ηλεκτροκίνητων αμαξιδίων θεωρούνται πεζοί και δικαιούνται να κινούνται σε πεζοδρόμια, πεζόδρομους και πλατείες, η πραγματικότητα συχνά τους αναγκάζει να χρησιμοποιούν δρόμους με αυξημένη κυκλοφορία, εκθέτοντάς τους σε σοβαρούς κινδύνους.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι πιο φιλικές περιοχές της Κύπρου για τη χρήση ηλεκτροκίνητων αμαξιδίων και mobility scooters εντοπίζονται κυρίως στα παραλιακά μέτωπα, με την Κάτω Πάφο να θεωρείται η ασφαλέστερη επιλογή, ακολουθούμενη από τον παραλιακό πεζόδρομο της Λεμεσού και τις περιοχές Φοινικούδων και Μακένζι στη Λάρνακα. Αντίθετα, τα περισσότερα αστικά κέντρα εκτός των παραλιακών ζωνών εξακολουθούν να παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές προσβασιμότητας.
Πέραν των ζητημάτων ασφάλειας και προσβασιμότητας, ο κ. Λαμπριανίδης υπογραμμίζει και τη σημαντική περιβαλλοντική διάσταση της μικροκινητικότητας. Η χρήση ηλεκτροκίνητων συσκευών από άτομα με αναπηρία μειώνει την ανάγκη για ειδικά διαμορφωμένα οχήματα που κινούνται με βενζίνη ή πετρέλαιο, συμβάλλοντας στον περιορισμό των εκπομπών και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
«Οφείλουμε να δώσουμε χώρο στις συσκευές μικροκινητικότητας γιατί είναι πολύ καλύτερη λύση από το αυτοκίνητο. Θα βοηθήσει τις πόλεις μας να γίνουν καλύτερες, καθαρότερες, με λιγότερη ρύπανση και θα εκτιμήσουμε περισσότερο το περιβάλλον», αναφέρει στην ανάρτησή του, καλώντας την πολιτεία και τις τοπικές αρχές να επενδύσουν σε υποδομές που θα επιτρέψουν την ασφαλή και αυτόνομη μετακίνηση όλων των πολιτών.
Διαβάστε επίσης: «Θα σε σφάξω»: Καυγάς μεταξύ γειτόνων για έναν αναπτήρα - «Όχι» Ανωτάτου σε ΓΕ
