Στην εκπομπή «Μεσημέρι Και Κάτι» του Σίγμα ξεδιπλώθηκε μια ιστορία αγάπης που αντέχει στον χρόνο, στις δυσκολίες και στις αλλαγές της εποχής. Ο Ανδρέας και η Έλλη Κλεοβούλου μετρούν 53 χρόνια κοινής πορείας, αποδεικνύοντας πως ο έρωτας δεν είναι μόνο ένα συναίσθημα της στιγμής, αλλά μια καθημερινή επιλογή.

«Χαρούμενοι, ευτυχισμένοι», απαντούν όταν ερωτώνται πώς νιώθουν για τα χρόνια που πέρασαν μαζί. Ο Ανδρέας θυμάται τα πρώτα τους χρόνια με νοσταλγία. «Τραγουδούσα πάνω στα τριστέλια όπου έβαζα τις λάμπες πάνω ψηλά. Άκουσε τη φωνή μου», λέει, περιγράφοντας τις αυθόρμητες στιγμές που σημάδεψαν την αρχή της σχέσης τους.

Ο Ανδρέας δεν μίλησε για έρωτα με την πρώτη ματιά, αλλά για μια συνειδητή επιλογή. Συγκεκριμένα είπε ότι είναι «Μια επιλογή που κρατήσαμε 53 χρόνια. Ελπίζω να κρατήσει ακόμα 53».

Οι δυσκολίες δεν έλειψαν. Η πιο απαιτητική περίοδος ήταν όταν ο Ανδρέας υπηρετούσε ως στρατιώτης στη Λάρνακα κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974.

«Υπήρχαν 15 ή 20 μέρες που δεν μπορούσα να στείλω μήνυμα. Περνούσαν τα αεροπλάνα από πάνω μας, κοντά στον Πυρόι και τη Λουρουτζίνα. Περιμέναμε ότι θα ήμασταν στην πρώτη γραμμή. Ευτυχώς, δεν ήμασταν», αφηγείται. Από την πλευρά της, η Έλλη θυμάται την αγωνία της αναμονής. «Καρτερούσα πότε να έχω μήνυμά του. Τότε ήταν δύσκολο. Έπρεπε να χτυπήσει το τηλέφωνο κάποιου γείτονα ή να μας φέρει μήνυμα κάποιος φίλος».

Σήμερα, η τεχνολογία έχει απλοποιήσει την επικοινωνία, όμως το ζευγάρι δεν βασίζεται σε αυτήν. «Είμαστε κοντά-κοντά», λένε χαμογελώντας. Κι αν οι δύο τους βρεθούν μακριά, θα στείλουν ένα μήνυμα μέσω κινητού τηλεφώνου. Παρόλα αυτά, επισήμαναν ότι η ουσία βρίσκεται στην καθημερινή επαφή.

Στο ερώτημα αν υπήρξε ποτέ σκέψη χωρισμού, η απάντηση είναι κατηγορηματική: «Όχι, όχι, όχι. Δεν σκοπεύουμε». Για εκείνους, η αγάπη δεν χρειάζεται αφορμές όπως ο Άγιος Βαλεντίνος. «Δεν τον χρειάζομαι. Κάνω δώρο κάθε μέρα», λέει ο Ανδρέας, με την Έλλη να συμπληρώνει πως δεν έχει απαιτήσεις.

Η συμβουλή τους προς τους νέους είναι απλή αλλά ουσιαστική: «Η αγάπη. Να κατανοεί ο ένας τον άλλον και να υποκύπτει». Αναγνωρίζουν πως οι εποχές άλλαξαν και οι επιλογές είναι περισσότερες, ωστόσο επιμένουν πως το κλειδί μιας μακροχρόνιας σχέσης είναι η επικοινωνία. «Προπάντων επικοινωνία», τονίζουν.

Μαζί με τον γάμο τους, συνοδοιπόρος στάθηκε και το αυτοκίνητό τους, που το έχουν από την ημέρα που παντρεύτηκαν. «Σκέφτομαι να του βάλω κανένα καπέλο και καμιά σερπαντίνα», λέει ο Ανδρέας με χιούμορ.

Πενήντα τρία χρόνια μετά, χωρίς παράπονα και με κοινή διαδρομή ζωής, ο Ανδρέας και η Έλλη αποδεικνύουν πως η αγάπη δεν είναι μια εφήμερη γιορτή, αλλά μια καθημερινή πράξη αφοσίωσης.