News Local Η υπόθεση Eazadi διχάζει την Κύπρο

Η υπόθεση Eazadi διχάζει την Κύπρο

Τις δύο αντίπαλες μεταξύ τους σχολές σκέψης, σε σχέση με τους αλλοδαπούς πολιτικούς πρόσφυγες στην Κύπρο και τους μετανάστες, αντανακλά η έφεση που καταχώρησε σήμερα στο Ανώτατο Δικαστήριο ο δικηγόρος Μιχάλης Παρασκευάς, εναντίον της 6μηνης φυλάκισης που ο επαρχιακός δικαστής Πάφου Γεώργιος Βλάμης, επέβαλε στις 30.4.2014  στον πελάτη του, Ιρανό αιτητή πολιτικού ασύλου Majid Eazadi.

Με πλαστό δανέζικο διαβατήριο

Ο 44χρονος Majid Eazadi συνελήφθη τον Μάρτιο 2014 στο αεροδρόμιο Πάφου με πλαστό δανέζικο διαβατήριο, σε μια απελπισμένη προσπάθειά του να φύγει από την Κύπρο, όπου κατέφυγε για αρκετά χρόνια, καταδιωκόμενος από το ισλαμικό καθεστώς του Ιράν, λόγω των δημοκρατικών του πεποιθήσεων. Αφού απορρίφθηκε η αίτησή του για πολιτικό άσυλο, είχε κρατηθεί παράνομα για απέλαση, για σχεδόν πέντε χρόνια, σε αστυνομικά κρατητήρια και κυρίως στο κακόφημο Μπλοκ 10 των Κεντρικών Φυλακών, χωρίς να είναι εγκληματίας και με τσακισμένη την ψυχοσωματική του υγεία, εξ υπαιτιότητας του κυπριακού κράτους. Καταδικάστηκε στις 30 Απριλίου 2014 για τα αδικήματα της  συνωμοσίας προς διάπραξη πλαστογραφίας, της κατάρτισης πλαστού επίσημου εγγράφου με σκοπό την καταδολίευση, της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της πλαστοπροσωπίας και της παράνομης παραμονής στο κυπριακό έδαφος.

Το νησί αυτό προσφέρει φιλοξενία…

Ανέφερε μεταξύ άλλων στην απόφασή του ο δικαστής Γεώργιος Βλάμης: «Τα αδικήματα της πλαστογραφίας, της κυκλοφορίας πλαστού επισήμου εγγράφου και της πλαστοπροσωπίας θεωρούνται σοβαρά για τον επιπλέον λόγο ότι ενέχουν το στοιχείο της σοβαρής παρανομίας και της εξαπάτησης αρχών και ατόμων. Η φύση του είδους του πλαστογραφημένου εγγράφου, σκοπεύει να επιτρέψει ή να βοηθήσει τη διακίνηση ανθρώπων με πλαστή ταυτότητα από χώρα σε χώρα, επιπρόσθετα προς άλλες χρήσεις στις οποίες μπορεί να τεθεί. Πρόκειται για αδικήματα με διεθνείς προεκτάσεις, η διάπραξη των οποίων δημιουργεί προβλήματα στις σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας με άλλα κράτη τόσο της Ευρώπης, όσο και του υπόλοιπου κόσμου, πλήττοντας έτσι τα συμφέροντα του νησιού. Εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα διεθνές έγκλημα και η Κύπρος δεν μπορεί να είναι ένας πρόσφορος τόπος για διάπραξη τέτοιων εγκλημάτων. Οι κυπριακές αρχές έχουν καθήκον να εφαρμόζουν το νόμο, καθώς και τις ευρωπαϊκές, αλλά και διεθνείς συμβάσεις και ασφαλώς να μην επιτρέπουν τη διακίνηση προσώπων με ψευδή ταυτότητα. Το νησί αυτό προσφέρει φιλοξενία στους αλλοδαπούς με πλήρη κατανόηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στις χώρες τους, αλλά και αυτοί πρέπει να αντιληφθούν ότι η κατάχρηση αυτής της φιλοξενίας, συνεπάγεται κυρώσεις και ότι ταυτόχρονα μειώνει την προσφορά ευκαιριών στους ιδίους και σε άλλους συμπατριώτες τους, από του να βρίσκονται με τόση ευκολία στην Κύπρο».

Είναι οι …αλλοδαποί ένα πράγμα όλοι μαζί;

Ο δικηγόρος Μιχάλης Παρασκευάς, αναφέρει στην έφεσή του στο Ανώτατο: «Το εύρημα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα φιλόξενο νησί που προσφέρει φιλοξενία στους αλλοδαπούς με πλήρη κατανόηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στις χώρες τους και ότι αυτοί πρέπει να κατανοήσουν γενικώς και αορίστως ότι δεν πρέπει να καταχρώνται δήθεν αυτή την λεγόμενη φιλοξενία, δεν βρίσκει έρεισμα πουθενά και είναι παντελώς ατεκμηρίωτος, αόριστος και δεν έχει καμιά σχέση με το Ποινικό Δίκαιο. Αρχικά το γεγονός ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάνει λόγο γενικώς για “αλλοδαπούς”, από μόνο του είναι προβληματικό, καθότι αποδίδει συλλογική ευθύνη γενικώς στους…..αλλοδαπούς λες και είναι οι …αλλοδαποί ένα πράγμα όλοι μαζί, οι οποίοι πρέπει να έχουν ενιαία συμπεριφορά. Το αυθαίρετο αυτό εύρημα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, δεν βασίζεται πουθενά, αλλά είναι μια πολιτική διακήρυξη που δεν βρίσκει έρεισμα στην πραγματικότητα η οποία αποτυπώνεται σε τουλάχιστον ένα επίσημο Δικαστικό σώμα, αυτό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που καταδίκασε την Κύπρο πρόσφατα, οπόταν και το ΕΔΑΔ σε πλήρη αντίθεση με τα όσα έκανε εύρημα το Πρωτόδικο Δικαστήριο, διαπίστωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραβίασε με τον χειρότερο τρόπο θεμελιώδη δικαιώματα του αιτητή όπως αυτό της πρόσβασης σε δικαστήριο και σε θεραπεία εναντίον της κράτησης τους. Το ΕΔΑΔ μάλιστα βασίστηκε στο πολύ σημαντικό report της Διεθνούς Αμνηστίας που εκδόθηκε το 2012 με τον πολύ εύστοχο τίτλο Punishment without a crime σε σχέση με την πλήρη απαξίωση και απολύτως κανένα σεβαστό του κυπριακού κράτους σε δικαιώματα μεταναστών και αιτητών ασύλου  σε πλήρη αντίθεση του ευρήματος του Πρωτόδικου Δικαστηρίου».

Δεν τον αφήνουμε να φύγει ή να μείνει!

Αναφέρει και τα εξής στην έφεσή του ο Μιχάλης Παρασκευάς: «Το εύρημα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με το οποίο έκρινε ότι δεν συντρέχουν λόγοι αναστολής της επιβληθείσας φυλάκισης, είναι αντίθετο με την  με τη μαρτυρία, τις συνταγματικές πρόνοιες, τη νομοθεσία και τη νομολογία και την ίδια την πραγματικότητα. Ο εφεσείων κρατήθηκε σχεδόν 5 χρόνια παράνομα για σκοπό απέλασης, που δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί και δεν υπήρχε λογική προοπτική απέλασης του, τόσο για νομικούς, όσο και για πραγματικούς λόγους, όπως διαπίστωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση απελευθέρωσης του στο habeas corpus ημερομηνίας 22/11/2012. Ο αιτητής εξ υπαιτιότητας του κυπριακού κράτους ενώ κρατείτο παράνομα, προσβλήθηκε από ηπατίτιδα C. Το κυπριακό κράτος δεν του έδωσε την άδεια να εργαστεί και αυτός, όπως το ίδιο το Πρωτόδικο Δικαστήριο έκανε εύρημα, ζούσε ως ζητιάνος μόνο από την φιλανθρωπία κάποιων καλών ανθρώπων που φιλοτιμήθηκαν σε αντίθεση με το κράτος, να τον βοηθήσουν. Ο εφεσείων δεν μπορεί να απελαθεί! Ο εφεσείων δεν επιθυμεί να μείνει στην Κύπρο! Θέλει να φύγει από την Κύπρο και το κυπριακό κράτος δεν τον αφήνει, ούτε να μείνει, ούτε να φύγει. Τι άλλες επιλογές είχε αυτός ο άνθρωπος; Καμιά απολύτως επιλογή και το κράτος λειτούργησε ξεκάθαρα ως ηθικός αυτουργός προς την διάπραξη αυτών αδικημάτων. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε φυλάκιση, ενώ γνώριζε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν παράνομα 5 χρόνια φυλακή, χωρίς καμιά ευκαιρία στην ζωή του. Τα ποινικά δικαστήρια δεν λειτουργούν ως μεταναστευτικοί λειτουργεί και οι ποινές δεν μπορούν να επιβάλλονται για να κάνει το κυπριακό κράτος την μεταναστευτική του πολιτική και να χρησιμοποιεί ως παράδειγμα τον εφεσείοντα προς άλλους ανθρώπους του τύπου “κοιτάξτε τι θα πάθετε αν” …».

Με τη ψυχολογία του στα βάραθρα…

Υπενθυμίζουμε ότι στις 2 Απριλίου 2014 δημοσιεύσαμε στο Sigmalive συνομιλία που είχαμε με τον Majid Eazadi, στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Αθαλάσσας όπου, για τη δική του ασφάλεια, κρατήθηκε μέχρι να γίνει η δίκη του, αφού κρίθηκε επικίνδυνος για τον εαυτό του, μετά από επανειλημμένες απόπειρες αυτοκτονίας στα κελιά των φυλακών. Σύμφωνα με επιστολή του δικηγόρου του προς το Τμήμα Ψυχικής Υγείας Κεντρικών Φυλακών στις 28 Μαρτίου 2014, « ο άνθρωπος αυτός όπως πιστοποιείται από πάμπολλες εκθέσεις της Επιτρόπου Διοικήσεως, αποτελεί κίνδυνο για την ίδια του τη ζωή και η ψυχολογία του προφανώς, έχει πέσει στα βάραθρα». Προειδοποίησε μάλιστα ότι  «με τη νέα εξέλιξη της σύλληψής του και του εκ νέου εγκλεισμού του, αυτός ο άνθρωπος αποτελεί μια ωρολογιακή βόμβα για την ίδια τη ζωή του».
Ο Majid Eazadi ανέφερε τα εξής στο Sigmalive στη σύντομη, αλλά συγκλονιστική για μας, συνάντηση που είχαμε μαζί του: «Σας το λέω πρόσωπο με πρόσωπο, δεν θα τους αφήσω να με πάρουν φυλακή για άλλη μια φορά. Ορκίζομαι στον Θεό ότι θα αυτοκτονήσω. Και θα πάρουν το πτώμα μου από τη φυλακή, την επόμενη μέρα. Κουράστηκα πέντε χρόνια στη φυλακή της Κύπρου, χωρίς να έχω κάνει τίποτα. Είμαι ήδη νεκρός…Δεν με αφήνουν να εργαστώ εδώ, θέλω λοιπόν να φύγω από την Κύπρο και να πάω σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα να εργαστώ. Είμαι εκτός φυλακής, για σχεδόν ένα χρόνο και αναγκάζομαι να μένω σε σπίτια φίλων και γνωστών… και ντρέπομαι. Δεν έχω χρήματα ούτε για να φάω και είμαι άρρωστος. Τι πρέπει να κάνω κατά τη γνώμη σας;».

Παρόλα τα ελαφρυντικά…

Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο καταδικασθείς, επισημαίνονται και στην απόφαση του δικαστή, όπου αιτιολόγησε την 6μηνη ποινή φυλάκισης που του επέβαλε. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο Γ. Βλάμης ανέφερε ότι έλαβε υπόψη του μεταξύ άλλων ως ελαφρυντικά, «το λευκό ποινικό μητρώο του, είναι άνεργος, ο πατέρας του θανατώθηκε λόγω πολιτικών διαφορών στο Ιράν το 2005, είναι φορέας του ιού της ηπατίτιδας C (από την οποία προβλήθηκε στη διάρκεια της κράτησής του στις Κεντρικές Φυλακές) και πάσχει από καταθλιπτική συμπτωματολογία, η οποία δημιουργεί αυξημένη επικινδυνότητα για απόπειρα αυτοκτονίας, καθώς επίσης και από χρόνιο μετατραυματικό στρες, με έντονα αγχώδη καταθλιπτικά στοιχεία».
Παρόλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά στοιχεία, ο δικαστής έκρινε ότι «η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο, είναι αυτή της ποινής φυλάκισης» και ότι «τυχόν μη επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας υπό το φως της σοβαρότητας που διέπει τα αδικήματα αυτά, αλλά και της αρχής ότι στα αδικήματα που επιβάλλονται ποινές αποτρεπτικής φύσεως, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας, θα ισοδυναμούσε με επικρότηση της παρανομίας».
 

Top