Προειδοποίηση στον Γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη ότι θα προβούν σε δημόσιες διαμαρτυρίες με φωτογραφίες του νεκρού παιδιού τους σε πλακάτ, απευθύνουν οι γονείς του 26χρονου αρχιτέκτονα Θανάση Νικολάου από την Αυστραλία, κάτοικου  Λεμεσού, που βρέθηκε μυστηριωδώς νεκρός κάτω από το γεφύρι της Άλασσας, στις 29 Σεπτεμβρίου 2005, ενώ υπηρετούσε 6μηνη μειωμένη στρατιωτική θητεία στην Εθνική Φρουρά.
Σε χθεσινή συγκλονιστική επιστολή τους προς τον κ. Κληρίδη, που κοινοποίησαν μεταξύ άλλων και στην πρεσβεία της Αυστραλίας στη Λευκωσία, η Ανδριάνα και ο Χαράλαμπος Νικολάου, ζητούν επιτακτικά να εκδοθεί επιτέλους από τους δύο ποινικούς ανακριτές, μετά από εννιά ολόκληρα χρόνια, το τελικό πόρισμα για τον θάνατο του γιου τους, που επιμένουν ότι ήταν προμελετημένη δολοφονία, συνδεδεμένη με συστηματικό bullying στο στρατό, θύμα του οποίου ήταν ο Θανάσης.
 

Πότε είναι «το συντομότερο δυνατό;»

Η επιστολή των χαροκαμένων γονιών του Θανάση Νικολάου προς τον Γενικό Εισαγγελέα, είναι η ακόλουθη: «Αναφερόμαστε στην επιστολή μας με ημερομηνία, 12.12.20013 όπου ζητήσαμε αντίγραφο του φακέλου της έρευνας που διενέργησαν οι ποινικοί ανακριτές για την έκδοση του πορίσματος σχετικά με την διερεύνηση των αιτιών θανάτου του παιδιού μας, προς πλήρη ενημέρωση μας. Αντί αυτού, μετά από παράπονα που κάναμε αγανακτισμένοι στην βουλευτή Στέλλα Κυριακίδου στις 22.01.2014, και μετά από επικοινωνία που είχε με το γραφείο σας, την ίδια μέρα πήραμε επιστολή σας, υπογραμμένη από την κ. Κλεόπα, όπου αναφέρει:  “Στις 10.01.2014 με επιστολή μας προς τους ποινικούς ανακριτές, υποδείξαμε σε αυτούς ότι πρέπει να ολοκληρώσουν τις ανακρίσεις σύμφωνα με τους όρους εντολής τους το συντομότερο δυνατό”.  Διερωτόμαστε, το “συντομότερο δυνατό”, πότε θα είναι; Έχουν περάσει ενεά ολόκληρα χρόνια από τον θάνατο και τρία από τον διορισμό τους! Είναι πρωτάκουστο! Είναι απαράδεκτο! Ή μήπως δεν ήταν οι κατάλληλοι για την συγκεκριμένη υπόθεση και γι αυτό ροκανίζουν τον χρόνο;».


«Η υπομονή μας εξαντλήθηκε»

«Στις 29.01.2014, σας στείλαμε επιστολή και ζητούσαμε συνάντηση μαζί σας για να σας εκφράσουμε τις ανησυχίες μας για την αξιοπιστία τους (των ποινικών ανακριτών), διότι:  Αντί για συνεργασία μεταξύ μας, συνέβη το αντίθετο.  Ούτε αξιολόγησαν τα πολύ σοβαρά ευρήματα όπως το DNA τριών άγνωστων ανδρών που βρέθηκε στα ρούχα του αδικοχαμένου παιδιού μας και θα έδινε φως.  Δυστυχώς όμως, το αίτημα μας για τη συνάντηση, δεν έγινε αποδεκτό και μας αγνοήσατε.
»Εν όψη των τραγικών γεγονότων, σας προειδοποιούμε ότι θα λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να φτάσουμε στη δικαίωση. Θα αρχίσουμε με διαμαρτυρίες ΔΗΜΟΣΙΩΣ, με τις φωτογραφίες του νεκρού παιδιού μας σε πλακάτ, για να δει ο κόσμος το δράμα που ζούμε.     Η υπομονή μας έξαντλήθηκε και δεν αντέχουμε άλλο, την οργή και τον πόνο. Είναι παιδί που χάσαμε και όχι σκυλί.  (Πρόσφατα, έγινε ολόκληρος σάλος για ένα σκύλο!). Ενώ, για το παιδί μας, δεν έκαναν τίποτε!  Έλεος πια! Γι’ αυτό θα μας χάσει κι ο Θεός με τα τόσα κακά που μας έρχονται!».