Επίλυση των προβλημάτων που εντοπίζονται από τη Διεθνή Αμνηστία σε θέματα μεταναστών στην Κύπρο, ζητά η Υπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες.

"Θέση της Ύπατης Αρμοστείας είναι ότι η αναζήτηση ασύλου δεν αποτελεί παράνομη πράξη και, επομένως, η κράτηση των αιτητών ασύλου λόγω παράνομης εισόδου ή διαμονής τους στη χώρα ασύλου θα πρέπει κατ `αρχήν να αποφεύγεται και να χρησιμοποιείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις", αναφέρει ανακοίνωση της Υπατης Αρμοστείας.

Οπως προστίθεται, απόφαση για κράτηση μπορεί να γίνει μόνο εφόσον έχει καθοριστεί για κάθε περίπτωση ξεχωριστά ότι είναι μέτρο αναγκαίο, εύλογο και ανάλογο προς τον έννομο στόχο, και αφού έχουν εξεταστεί προηγουμένως εναλλακτικές λύσεις για την κράτηση.

"Έχοντας δραπετεύσει από τη βία και την κακομεταχείριση στη χώρα καταγωγής τους, έχοντας βιώσει την απώλεια της οικογένειας, καθώς και άλλων τραυματικών γεγονότων κατά τη διάρκεια της φυγής τους, οι αιτητές ασύλου συχνά υποφέρουν από κατάθλιψη, καθώς και σωματικά και ψυχολογικά τραύματα, τα οποία η κράτηση, όπως έχει αποδειχθεί, επιδεινώνει", αναφέρεται.

Καταλήγοντας, η Υπατη Αρμοστεία αναφέρει ότι οι αιτητές ασύλου και οι πρόσφυγες ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, και έχουν ανάγκη από κατανόηση, υποστήριξη και δίκαιη μεταχείριση - όχι κράτηση.

Χθες, η Διεθνής Αμνηστία άσκησε αυστηρή κριτική κατά των κυπριακών Αρχών στο θέμα της κράτησης παράνομων μεταναστών, λέγοντας ότι οι κυπριακές Αρχές συχνά κρατούν εκατοντάδες μετανάστες και αιτητές ασύλου σε χώρους που ομοιάζουν με φυλακές και για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα, ενώ αναμένουν την απέλασή τους.

Ωστόσο, ο Υπουργός Εσωτερικών με δηλώσεις του στο ΚΥΠΕ χαρακτήρισε ανακρίβειες και γενικόλογες αναφορές τα όσα περιέχονται στην ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας.

Οπως είπε, το Υπουργείο Εσωτερικών, απορρίπτει κατηγορηματικά ότι κρατούνται για σκοπούς απέλασης αναγνωρισμένοι πρόσφυγες και απορρίπτει κατηγορηματικά ότι κρατούνται για σκοπούς απέλασης ως θέμα ρουτίνας αιτητές ασύλου. Για το δεύτερο σημείο, ανέφερε ότι "τέτοια κράτηση, που με βάση και τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι νομικά επιτρεπτή, εφαρμόζεται μόνο σε μικρό αριθμό περιπτώσεων, όπου οι αλλοδαποί έχουν ήδη καταστεί απαγορευμένοι μετανάστες, συνήθως κατόπιν καταδίκης τους σε φυλάκιση για ποινικά αδικήματα, και ενώ εκτίουν την ποινή τους ή μόλις εκδοθούν εναντίον τους διατάγματα απέλασης/κράτησης, υποβάλλουν αιτήσεις για διεθνή προστασία (οι οποίες κρίθηκαν ειρήσθω εν παρόδω στις πλείστες των περιπτώσεων, ως προδήλως αβάσιμες)», είπε.