Έφτασαν και φέτος στο νησί μας τα χελιδόνια γεγονός που αποτελεί και ουσιαστικά προάγγελο της ανοιξιάτικης περιόδου.  Τα αγαπητά πουλιά άρχισαν σιγά σιγά να επισκευάζουν εκ νέου τις φωλιές τους ή και να χτίζουν καινούργιες προκειμένου να γεννήσουν τα αυγά τους. 

 

Τα χελιδόνια διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα πάνω από ερήμους και θάλασσες για να φτάσουν στη Μεσόγειο και να φωλιάσουν, συχνά στην ίδια ακριβώς φωλιά, ενώ τα μικρά τους επιστρέφουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν.

 

 

Τα τέσσερα από τα πέντε είδη χελιδονιών που υπάρχουν, φτιάχνουν τη φωλιά τους από πηλό (λάσπη) ενώ μόνο το ένα (το οχθοχελίδονο) ανοίγει τρύπες στο έδαφος συνήθως εκεί που υπάρχει νερό. Τα αρσενικά έχουν πιο μακριά ουρά από τα θηλυκά. Το πιο γνωστό είδος χελιδονιού που συναντάται στην Κύπρο είναι το Σταυλοχελίδονο που φέρει το επιστημολογικό όνομα στα Λατινικά Hirundo rustica. κάλεσμα του θηλυκού χελιδονιού από το αρσενικό γίνεται με κυκλικές εναέριες κινήσεις και τραγούδια. Η φωλιά του κατασκευάζεται σε σχήμα ενός ανοιχτού κυπέλλου  με λάσπη, άχυρο και πούπουλα. Οι κυριότερες κρυψώνες του είναι συνήθως οι βεράντες και οι εξωτερικές αποθήκες σπιτιών

 

Μαζεύουν μικρά κομμάτια λάσπης από κάποιο κοντινό σημείο και τα μεταφέρουν εκεί που θέλουν για να χτίσουν τη φωλιά τους. Χρειάζονται 700 – 1500 σβόλους για την κάθε φωλιά. Το «χτίσιμο» μπορεί να κρατήσει από 3 έως 16 ημέρες.

 

Για πολλούς ανθρώπους τα χελιδόνια είναι για ακόμη ένα λόγο ευπρόσδεκτα καθώς τρέφονται με έντομα, όπως τα κουνούπια και μύγες γλυτώνοντας έτσι από χιλιάδες ενοχλητικά τσιμπήματα και όχι μόνο.

 

Γενιές και γενιές  από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, μεγάλωσαν και έζησαν μαζί με τα χελιδόνια  για τα οποία γράφτηκαν αμέτρητα τραγούδια και ποιήματα.